Thuvia, Maid of Mars

By Edgar Rice Burroughs

Page 38

our own images.

"All that causes me to hesitate," he added, "is the danger of taking
you past so many banths. A single sword would scarce prevail were
even a couple of them to charge simultaneously."

"Do not fear on that score," replied the girl, smiling. "The banths
will not harm us."

As she spoke she descended from the platform, and with Carthoris
at her side stepped fearlessly out upon the bloody field in the
direction of the walled city of mystery.

They had advanced but a short distance when a banth, looking up
from its gory feast, descried them. With an angry roar the beast
walked quickly in their direction, and at the sound of its voice
a score of others followed its example.

Carthoris drew his long-sword. The girl stole a quick glance
at his face. She saw the smile upon his lips, and it was as wine
to sick nerves; for even upon warlike Barsoom where all men are
brave, woman reacts quickly to quiet indifference to danger--to
dare-deviltry that is without bombast.

"You may return your sword," she said. "I told you that the banths
would not harm us. Look!" and as she spoke she stepped quickly
toward the nearest animal.

Carthoris would have leaped after her to protect her, but with a
gesture she motioned him back. He heard her calling to the banths
in a low, singsong voice that was half purr.

Instantly the great heads went up and all the wicked eyes
were riveted upon the figure of the girl. Then, stealthily, they
commenced moving toward her. She had stopped now and was standing
waiting them.

One, closer to her than the others, hesitated. She spoke to him
imperiously, as a master might speak to a refractory hound.

The great carnivore let its head droop, and with tail between its
legs came slinking to the girl's feet, and after it came the others
until she was entirely surrounded by the savage maneaters.

Turning she led them to where Carthoris stood. They growled a little
as they neared the man, but a few sharp words of command put them
in their places.

"How do you do it?" exclaimed Carthoris.

"Your father once asked me that same question in the galleries of
the Golden Cliffs within the Otz Mountains, beneath the temples of
the therns. I could not answer him, nor can I answer you. I do
not know whence comes my power over them, but ever since the day
that Sator Throg threw me among them in the banth pit of

Last Page Next Page

Text Comparison with Ĉe la koro de la tero

Page 4
Finfine cxio pretis.
Page 5
Ni utiligis novan principon, kaj per gxi ni donis al masiva peco de sxtalo la potencon de dekmil viroj.
Page 13
Pli kaj pli rapide la arbopinto ekklinigxis teren.
Page 14
Proporcie kun iliaj torsoj, iliaj brakoj estis iom pli longaj kaj iliaj kruroj pli mallongaj ol cxe homoj, kaj pli poste mi rimarkis, ke iliaj haluksoj elstaras.
Page 15
Intertempe, mi strecxis la okulojn por ekvidi Perry, sed nenie mi povis vidi lin, kvankam estis plene videbla la aro de arboj, en kiun li unue rifugxis.
Page 16
Sed kie mi do estis? Mi ne forlasis la Teron--pri tio mi certis.
Page 23
Do mi sciis, ke Jubal la Malbela venos kaj prenos min kiel edzinon.
Page 38
Cxiajn bestojn kaj fisxojn de Pelucidaro ili mangxas kun avido cxe siaj konstantaj penadoj nutri siajn potencajn muskolojn.
Page 39
Cxiuj gxiaj penoj por defaligi la tigron sxajnis vanaj, gxis gxi en sia malespero jxetis sin mem teren kaj cxirkauxruligxis plurfoje.
Page 45
"Ni estas fisxkaptantoj, kvankam ni ankaux bone cxasas.
Page 50
La kapo de la regxino poiome malvidebligxis sub la suprajxo, kaj gxin sekvis la okuloj de la viktimo--nur malrapida ondocirklo disiris al la bordoj por marki la lokon, kie la duopo malaperis.
Page 64
"Kio okazas al tiuj, kiuj foriras al la erudiciuloj, mi ne scias, kaj neniu alia scias," li respondis, "sed tiuj, kiuj iras al la areno povas eliri vivaj kaj tiumaniere regajni sian liberon, kiel okazis al tiuj du, kiujn vi vidis.
Page 67
Oni uzis nenian anestezilon, kaj estis terure auxdi la kriojn kaj gxemojn de la torturato.
Page 71
Cxu vi komprenas?" Li diris, ke jes.
Page 77
Dum mi staris tie, strecxa kaj silenta, atendante la unuan mallauxtan sonon, kiu indikos la proksimigxon de miaj malamikoj, eta bruo el la nigra profundo de la kaverno altiris mian atenton.
Page 86
la unuan alsturmon de tiu monstra masxino de neregitaj rabio kaj malamo.
Page 88
"Estas probable," sxi diris, "ke ili cxiuj volos vengxi la morton de Jubal--ili estas sep--sep teruraj viroj.
Page 94
La junaj viroj sercxis la vipurojn, kiuj provizis la venenon, kaj ili estis tiuj, kiuj minis la ferercon kaj laux la instrukcioj de Perry fabrikis la glavojn.
Page 95
Ili diris al ni, ke la maharoj estis frenezaj pro rabio, kiam ili eltrovis, kio okazis en la kelo de la konstruajxo.
Page 96
Je la unua salvo de venenpintaj sagoj, la unua linio de gorilohomoj falis teren; sed la malantauxuloj atakis super la sternitaj figuroj de iliaj kamaradoj en furioze rapida atako por povi trafi nin per siaj lancoj.