The Son of Tarzan

By Edgar Rice Burroughs

Page 60

or slunk, or flew, or wriggled through
the dark mazes of the forest. Each had but a single life, which was
sought by many. The greater number of enemies slain the better chance
to prolong that life. So the boy smiled and donned the finery of the
vanquished, and went his way with Akut, searching, always searching for
the elusive anthropoids who were to welcome them with open arms. And
at last they found them. Deep in the jungle, buried far from sight of
man, they came upon such another little natural arena as had witnessed
the wild ceremony of the Dum-Dum in which the boy's father had taken
part long years before.

First, at a great distance, they heard the beating of the drum of the
great apes. They were sleeping in the safety of a huge tree when the
booming sound smote upon their ears. Both awoke at once. Akut was the
first to interpret the strange cadence.

"The great apes!" he growled. "They dance the Dum-Dum. Come, Korak,
son of Tarzan, let us go to our people."

Months before Akut had given the boy a name of his own choosing, since
he could not master the man given name of Jack. Korak is as near as it
may be interpreted into human speech. In the language of the apes it
means Killer. Now the Killer rose upon the branch of the great tree
where he had been sleeping with his back braced against the stem. He
stretched his lithe young muscles, the moonlight filtering through the
foliage from above dappling his brown skin with little patches of light.

The ape, too, stood up, half squatting after the manner of his kind.
Low growls rumbled from the bottom of his deep chest--growls of excited
anticipation. The boy growled in harmony with the ape. Then the
anthropoid slid softly to the ground. Close by, in the direction of
the booming drum, lay a clearing which they must cross. The moon
flooded it with silvery light. Half-erect, the great ape shuffled into
the full glare of the moon. At his side, swinging gracefully along in
marked contrast to the awkwardness of his companion, strode the boy,
the dark, shaggy coat of the one brushing against the smooth, clear
hide of the other. The lad was humming now, a music hall air that had
found its way to the forms of the great English public school that was
to see him no more.

Last Page Next Page

Text Comparison with Ĉe la koro de la tero

Page 0
Tiam mi flankenmetis la manuskripton, kaj gxi ripozis sur mia librobreto 25 jarojn.
Page 2
"Kial mi trompus aux provus trompi nekonaton pri tia banalajxo kiel la dato?" Dum longa tempo li staris silenta kaj kun klinita kapo.
Page 6
" "Se la krusto estas suficxe dika, ni fine haltos inter sescent kaj sepcent mejloj sub la tersuprajxo; sed dum la lastaj cent kvindek mejloj ni estos kadavroj.
Page 9
Cxu vi ne memoras la subitan.
Page 10
Tiel malproksime kiel ni kapablis vidi, sennombraj insuletoj punktis la akvosuprajxon--kelkaj el ture altega, nuda, granita rokajxo--aliaj ornamitaj per splenda garnajxo de tropikaj plantoj, miriade stelumitaj per la majesta bunteco de brilkoloraj floroj.
Page 20
Tiam ili revenis al ni, kaj unu, kiu sxajne havis auxtoritaton super ili, ordonis kunpreni nin.
Page 23
Do mi sciis, ke Jubal la Malbela venos kaj prenos min kiel edzinon.
Page 29
La sagotoj traktis nin ambaux kun multe da respekto dum la cetero de la vojagxo, kaj pri la afero ili poste informis siajn mastrojn, la maharojn.
Page 30
Ili donis al ni taskon porti grandan kvanton da mahara literaturo de unu ejo al alia, kie ni devis arangxi gxin sur bretoj.
Page 37
Se ne kunestus Gak kaj Perry, mi saltus sur la plankon de la areno por dividi la sorton de tiu senpreza trezoro el la sxtonepoko.
Page 40
kiu ne kuris sagotoj, kaj fine mi trovis tian--malaltan kaj stretan aperturon, kiu kondukis en obskuran koridoron.
Page 42
Tiu ulo tiel fulmrapidis, ke sxajnis neeble forkuri de li sur la plagxo.
Page 43
En furioza malespero mi ekluktis kontraux tiu prototipo de cxiuj remiloj, urgxe penante eskapi, sed cxiam ankoraux proksimigxis la kupra giganto.
Page 47
Jxa rakontis al sxi, kiel mi savis al li la vivon, kaj post tio sxi cxiam traktis min tre kompleze kaj gastigeme, permesante al mi ecx teni kaj amuzi la adoratan etulon, kiu, laux Jxa, estis la regonto de la tribo, cxar Jxa sxajnis esti la nuna reganto de la komunumo.
Page 48
" La rugxulo antauxeniris kelkajn pasxojn palpsercxe kaj poste komencis supreniri krudan sxtupetaron similan al tiu, kiu kondukis de la tero al la supraj etagxoj de lia domo.
Page 49
Sxia viktimo provis forturni sin, kasxis sian vizagxon per la manoj kaj genuigxis malantaux iu virino; sed la rampulo, sen palpebrumi, tiel fikse alrigardis, ke mi povus jxuri, ke sxia rigardo penetras la virinon tra sxiaj brakoj, trafante fine gxis la kerno de sxia cerbo.
Page 51
doloron.
Page 66
"La enketistoj parolos kun vi.
Page 79
La suprajxoj de la aliflankaj montetoj estis verdaj pro vegetajxoj, kaj granda arbaro vestis ilin gxis la bazoj de la rugxaj, flavaj kaj kuproverdaj altegaj apikajxoj, kiuj estis iliaj pintoj.
Page 100
Kaj cxiam molestas min cxi tiuj terurigaj demandoj, kiam mi pensas pri David Innes kaj liaj strangaj aventuroj.