The Son of Tarzan

By Edgar Rice Burroughs

Page 196

feet of a horse behind
him. Instinctively he drew into the concealing foliage of the
underbrush and a moment later a white-robed Arab dashed by. Baynes did
not hail the rider. He had heard of the nature of the Arabs who
penetrate thus far to the South, and what he had heard had convinced
him that a snake or a panther would as quickly befriend him as one of
these villainous renegades from the Northland.

When Abdul Kamak had passed out of sight toward the North Baynes
resumed his weary march. A half hour later he was again surprised by
the unmistakable sound of galloping horses. This time there were many.
Once more he sought a hiding place; but it chanced that he was crossing
a clearing which offered little opportunity for concealment. He broke
into a slow trot--the best that he could do in his weakened condition;
but it did not suffice to carry him to safety and before he reached the
opposite side of the clearing a band of white-robed horsemen dashed
into view behind him.

At sight of him they shouted in Arabic, which, of course, he could not
understand, and then they closed about him, threatening and angry.
Their questions were unintelligible to him, and no more could they
interpret his English. At last, evidently out of patience, the leader
ordered two of his men to seize him, which they lost no time in doing.
They disarmed him and ordered him to climb to the rump of one of the
horses, and then the two who had been detailed to guard him turned and
rode back toward the South, while the others continued their pursuit of
Abdul Kamak.

As Korak came out upon the bank of the river across from which he could
see the camp of Malbihn he was at a loss as to how he was to cross. He
could see men moving about among the huts inside the boma--evidently
Hanson was still there. Korak did not know the true identity of
Meriem's abductor.

How was he to cross. Not even he would dare the perils of the
river--almost certain death. For a moment he thought, then wheeled and
sped away into the jungle, uttering a peculiar cry, shrill and
piercing. Now and again he would halt to listen as though for an
answer to his weird call, then on again, deeper and deeper into the
wood.

At last his listening ears were rewarded by the sound they craved--the
trumpeting of a bull elephant, and a few moments later

Last Page Next Page

Text Comparison with Ĉe la koro de la tero

Page 12
Malgraux nia dangxera situacio, mi ne povis ne ridi pri la freneze rapidaj penadoj de Perry, kiu klopodis rifugxi en la malsuprajn brancxojn de la jam atingitaj arboj.
Page 27
"Do mi diros al vi.
Page 33
Unu verkanto asertas, ke ni ecx ne kapablas rezoni, kaj ke cxiu nia ago estas mehxanisma aux instinkta.
Page 36
murdinton de supera estajxo, kaj mi supozas, ke pro tio la sagotoj sentis sin plene rajtigitaj fari la tutan procedon kiel eble plej malkomforta kaj dolora al ni.
Page 38
La viro ekkaptis la lancojn kaj transdonis unu al la virino.
Page 42
La pejzagxo estis pli ol cxarma, kaj, vidante nek beston nek homon, kiu povus minaci mian nove gajnitan liberecon, mi glitis de sur la krutajxo, kaj duone glitante, duone falante, mi faligis min en la ravan valon, kies nura aspekto sxajnis promesi azilejon de paco kaj sekureco.
Page 47
Jxa rakontis al sxi, kiel mi savis al li la vivon, kaj post tio sxi cxiam traktis min tre kompleze kaj gastigeme, permesante al mi ecx teni kaj amuzi la adoratan etulon, kiu, laux Jxa, estis la regonto de la tribo, cxar Jxa sxajnis esti la nuna reganto de la komunumo.
Page 48
De gxi li forsxovis kelkajn grandajn rokojn kaj tiel malkasxis malgrandan aperturon, kiu kondukis rekte en la konstruajxon, almenaux lauxsxajne, kvankam, enirinte post Jxa, mi trovis min unue en tute malluma streta loko.
Page 50
Dum kelka tempo regis plena silento en la templo.
Page 54
Mi povis nur.
Page 60
" Mi klopodis klarigi al li la graviton, kaj per la ekzemplo de faligita frukto mi ilustris la neeblecon, ke korpo falu de sur la Tero en kiuj ajn cirkonstancoj.
Page 64
Sed supozeble tio ne montrigxas tre utila al tiu, kiun oni distrancxas.
Page 67
"Kredi vin!", li diris.
Page 68
Se ne estus la estajxo, kiu marsxis al ni, mi povus fugxi tuj tiumomente.
Page 77
Eble gxin produktis la movigxo de la granda korpo de iu bestego levigxanta de sur la rokoza planko de sia logxejo.
Page 79
La fundon de la valo punktis aretoj de palmecaj arboj--plej ofte po tri aux kvar.
Page 88
konata al mi, kaj fine mi trovis min gapanta kun stulta ravo al la beleco de sxiaj fortaj, blankaj dentoj.
Page 89
Eble sxi malamos min kaj insultos min kaj sxutos unu malhonorigon post la alia sur min, kiel sxi jam faris, gxis mi vere ekmalamos sxin; sed restis la plorinda vero, ke mi sxin amis kaj ne povus lasi sxin tie sola.
Page 90
"Vi ja povus paroligi vian busxon lauxplacxe, sed nun, kiam vi jxus venis kaj prenis min en viajn brakojn, via koro parolis al mia en la lingvo, kiun komprenas la virina koro.
Page 94
Ni dissendis niajn junajn virojn kiel instrukciistojn al cxiu nacio de la federacio, kaj la movado jam akiris kolosajn proporciojn, antaux ol la maharoj malkovris gxin.