The Son of Tarzan

By Edgar Rice Burroughs

Page 184

Negroes and half-castes leaped out upon her from the
dark interiors of surrounding huts. She turned to flee, but heavy
hands seized her, and when she turned at last to plead with them her
eyes fell upon the face of a tall, grim, old man glaring down upon her
from beneath the folds of his burnous.

At sight of him she staggered back in shocked and terrified surprise.
It was The Sheik!

Instantly all the old fears and terrors of her childhood returned upon
her. She stood trembling before this horrible old man, as a murderer
before the judge about to pass sentence of death upon him. She knew
that The Sheik recognized her. The years and the changed raiment had
not altered her so much but what one who had known her features so well
in childhood would know her now.

"So you have come back to your people, eh?" snarled The Sheik. "Come
back begging for food and protection, eh?"

"Let me go," cried the girl. "I ask nothing of you, but that you let
me go back to the Big Bwana."

"The Big Bwana?" almost screamed The Sheik, and then followed a stream
of profane, Arabic invective against the white man whom all the
transgressors of the jungle feared and hated. "You would go back to
the Big Bwana, would you? So that is where you have been since you ran
away from me, is it? And who comes now across the river after you--the
Big Bwana?"

"The Swede whom you once chased away from your country when he and his
companion conspired with Nbeeda to steal me from you," replied Meriem.

The Sheik's eyes blazed, and he called his men to approach the shore
and hide among the bushes that they might ambush and annihilate Malbihn
and his party; but Malbihn already had landed and crawling through the
fringe of jungle was at that very moment looking with wide and
incredulous eyes upon the scene being enacted in the street of the
deserted village. He recognized The Sheik the moment his eyes fell
upon him. There were two men in the world that Malbihn feared as he
feared the devil. One was the Big Bwana and the other The Sheik. A
single glance he took at that gaunt, familiar figure and then he turned
tail and scurried back to his canoe calling his followers after him.
And so it happened that the party was well out in the stream before The
Sheik reached the shore, and after a volley

Last Page Next Page

Text Comparison with Ĉe la koro de la tero

Page 0
Novaj Mastroj 4.
Page 1
_Cxe la koro de la Tero_ estas la unua romano de la pelucidara serio.
Page 2
"Ne povas esti! Diru, ke vi malpravas aux ke vi nur sxercas.
Page 3
Subnoto [1] la Turo de Londono.
Page 9
Tiam lia skuita menso malrapide reordigxis, kaj li eksidis, flarante la aeron kun mirega mieno.
Page 12
La unuaj dekkvin futoj de la arbotrunkoj estis nudaj--almenaux cxe tiuj arboj, kiujn Perry provis suprengrimpi, cxar la azildona aspekto de la pli grandaj el tiuj arbgigantoj evidente logis lin.
Page 19
Gxia korpo estis tiel granda kiel tiu de plenkreska dogo; gxiaj kruroj estis mallongaj kaj potencaj; gxiaj makzeloj estis largxaj kaj fortaj.
Page 20
Ili pasxadis antauxen fiere rektaj.
Page 24
Dian diris al mi, ke ili estas tandorazoj, tio estas tandoroj de la maro, kaj ke la aliaj pli timigaj rampuloj, kiuj foje levigxas el la maro por batali kontraux la tandorazoj, estas azdiritoj, tio estas maraj diritoj--Perry nomis ilin ihxtiosauxroj.
Page 31
Dum cxiuj horoj de la tago sxi estis la konstanta temo de miaj pensoj, kaj kiam mi dormis sxia kara vizagxo hantis miajn songxojn.
Page 33
"Cxi tie ili ne estas monstroj, David," li respondis.
Page 38
preskaux ploris pro faciligxo.
Page 44
Sxajnis al li tute ridinda la imago, ke malproksime sub liaj piedoj ekzistus alia mondo, logxata de homoj similaj al li mem, kaj ju pli li primeditis tion, des pli lauxte li ridis.
Page 48
" La rugxulo antauxeniris kelkajn pasxojn palpsercxe kaj poste komencis supreniri krudan sxtupetaron similan al tiu, kiu kondukis de la tero al la supraj etagxoj de lia domo.
Page 50
Sxi direktigxis antauxen al la maharo, kiu nun lante retroflosis, kvazaux sxi kondukus sian viktimon antauxen.
Page 55
Jugxante laux la plantoj, mi konvinkigxis, ke la tereno inter la oceano kaj la antauxmontetoj estas marcxa, kvankam tuj antaux mi gxi sxajnis seka gxis la sabla strio, sur kiu la maro ondis antauxen kaj reen.
Page 63
La estajxo sxajnis profunde pensi.
Page 71
Kaj mi tute subite, sen rekta instigo, starante sola en la sekreta kamero de la maharoj de Pelucidaro, eksciis, ke mi amas Dian la Bela.
Page 83
Fakte, mi trovis, ke senartifikeco kaj rektparolo estas tre rimarkebla trajto de la kavernuloj de Pelucidaro.
Page 90
Mi estis senkonsola, terurigita, malgxojega, kaj mia koro sxirigxis.