The Outlaw of Torn

By Edgar Rice Burroughs

Page 32

was he who taught the boy to read and write in French,
English and Latin at a time when but few of the nobles could sign their
own names.

French was spoken almost exclusively at court and among the higher
classes of society, and all public documents were inscribed either in
French or Latin, although about this time the first proclamation written
in the English tongue was issued by an English king to his subjects.

Father Claude taught the boy to respect the rights of others, to espouse
the cause of the poor and weak, to revere God and to believe that the
principal reason for man's existence was to protect woman. All of virtue
and chivalry and true manhood which his old guardian had neglected to
inculcate in the boy's mind, the good priest planted there, but he could
not eradicate his deep-seated hatred for the English or his belief that
the real test of manhood lay in a desire to fight to the death with a
sword.

An occurrence which befell during one of the boy's earlier visits to his
new friend rather decided the latter that no arguments he could bring to
bear could ever overcome the bald fact that to this very belief of the
boy's, and his ability to back it up with acts, the good father owed a
great deal, possibly his life.

As they were seated in the priest's hut one afternoon, a rough knock
fell upon the door which was immediately pushed open to admit as
disreputable a band of ruffians as ever polluted the sight of man. Six
of them there were, clothed in dirty leather, and wearing swords and
daggers at their sides.

The leader was a mighty fellow with a great shock of coarse black hair
and a red, bloated face almost concealed by a huge matted black beard.
Behind him pushed another giant with red hair and a bristling mustache;
while the third was marked by a terrible scar across his left cheek and
forehead and from a blow which had evidently put out his left eye, for
that socket was empty, and the sunken eyelid but partly covered the
inflamed red of the hollow where his eye had been.

"A ha, my hearties," roared the leader, turning to his motley crew,
"fine pickings here indeed. A swine of God fattened upon the sweat of
such poor, honest devils as we, and a young shoat who, by his looks,
must have pieces of gold in his belt.

"Say your prayers, my pigeons," he continued, with a vile oath, "for The
Black Wolf leaves no evidence

Last Page Next Page

Text Comparison with Ĉe la koro de la tero

Page 0
de.
Page 4
Dum momento ni silentis, kaj tiam la mano de la maljunulo ekkaptis la sxaltostangon.
Page 6
" "Se la krusto estas suficxe dika, ni fine haltos inter sescent kaj sepcent mejloj sub la tersuprajxo; sed dum la lastaj cent kvindek mejloj ni estos kadavroj.
Page 21
Mi diras "dum horoj," sed kiel oni mezuru la tempon, kie la tempo ne ekzistas! Kiam nia marsxo komencigxis, la suno estis rekte super ni, kaj kiam ni haltis, niaj ombroj direktigxis al la nadiro.
Page 25
Estas aferoj, pri kiuj ni ne dubas, eble cxar oni diradas ilin al ni denove kaj denove, kaj ni neniel povas malpruvi ilin--kiel la religion, ekzemple, sed ni ne kredas ilin--ni nur pensas, ke ni kredas.
Page 26
Denove, la laciga kaj sxajne senfina marsxado igxis por mi vera inkubo.
Page 29
Akraj, blankaj dentegoj vicigxas en iliaj bekosimilaj busxoj, kaj ostecaj elstarajxoj dentumas iliajn grandajn lacertajn korpojn de la kolo gxis la fino de la longa vosto.
Page 30
Mi ofte scivolis, cxu la grupeto de fugxintoj estis kaptita de la gardistoj, kiuj reiris por sercxi ilin.
Page 33
Cxi tie ni vidas, kio povus esti okazinta en nia propra historio, se la kondicxoj estus kiel cxi tie.
Page 38
Neniu povus nei la belegon de tiu besto, sed same kiel cxio sur Pelucidaro pli grandas kaj pli intense buntas, tiel ankaux pli intensa estis gxia feroca tenigxo.
Page 48
"Gxi estas kava.
Page 50
Al la akvorando sxi venis, ecx sen heziti, kaj enpasxis la malprofundan akvon flanke de la insuleto.
Page 54
Sed se mi ne malpravis, Perry vivis ankoraux, kaj estis mia devo kaj volo denove esti kun li, por ke ni kune alfrontu la dangxerojn kaj sortoturnigxojn de la kurioza mondo, kiun ni eltrovis.
Page 61
Prefere mi neniam estus forlasinta la arenon, cxar miaj amikoj kaj mi eble jam nun efektivigus nian fugxon, dum cxi tiu malfruigxo eble signifos frakasigxon al niaj planoj, kies plenumigxo dependas de la plua dormo de la tri maharoj kusxantaj en la kavo sub la konstruajxo, kie ni estis malliberuloj.
Page 66
Kompreneble, niaj eksteramondaj mensoj ne kapablas kompreni tian cirkonstancon, sed niaj lastaj traviajxoj sxajnas montri gxian ekziston.
Page 75
Mia ruzo sukcesis, kaj la tuta bando de homcxasantoj impete postkuris min en unu kanjonon, dum Gak portis Perry ekster dangxeron laux la alia.
Page 84
Multe incitis min ankaux sxia traktado de mi.
Page 85
Kiel ajn, li nun ne estis bela vidajxo, kaj nun kun vizagxtrajtoj, aux kio restis el tiuj, tordigxintaj pro kolero je la vido de Dian kun alia viro, estis terure vidi lin--kaj multe pli terure renkonti lin.
Page 87
Nu, mi povus iri al la kaverno kaj diri al sxi, ke mi mortigis Jubal, kaj tiam sxi eble sentus pli da favoro al mi, cxar mi sxin liberigis de sxia turmentinto.
Page 98
Jam de monatoj mi atendas cxi tie la alvenon de blankulo.