The Outlaw of Torn

By Edgar Rice Burroughs

Page 138

things--the degradation of his low birth, and
the memory of the great love she had cherished all these long and dreary
months.

And these two fought out their battle in the girl's breast. In those few
brief moments of bewilderment and indecision, it seemed to Bertrade de
Montfort that ten years passed above her head, and when she reached her
final resolution she was no longer a young girl but a grown woman who,
with the weight of a mature deliberation, had chosen the path which she
would travel to the end--to the final goal, however sweet or however
bitter.

Slowly she turned toward him who knelt with bowed head at her feet, and,
taking the hand that held the ring outstretched toward her, raised him
to his feet. In silence she replaced the golden band upon his finger,
and then she lifted her eyes to his.

"Keep the ring, Norman of Torn," she said. "The friendship of Bertrade
de Montfort is not lightly given nor lightly taken away," she hesitated,
"nor is her love."

"What do you mean?" he whispered. For in her eyes was that wondrous
light he had seen there on that other day in the far castle of
Leicester.

"I mean," she answered, "that, Roger de Conde or Norman of Torn,
gentleman or highwayman, it be all the same to Bertrade de Montfort--it
be thee I love; thee!"

Had she reviled him, spat upon him, he would not have been surprised,
for he had expected the worst; but that she should love him! Oh God, had
his overwrought nerves turned his poor head? Was he dreaming this thing,
only to awaken to the cold and awful truth!

But these warm arms about his neck, the sweet perfume of the breath that
fanned his cheek; these were no dream!

"Think thee what thou art saying, Bertrade?" he cried. "Dost forget that
I be a low-born knave, knowing not my own mother and questioning even
the identity of my father? Could a De Montfort face the world with such
a man for husband?"

"I know what I say, perfectly," she answered. "Were thou born out of
wedlock, the son of a hostler and a scullery maid, still would I love
thee, and honor thee, and cleave to thee. Where thou be, Norman of Torn,
there shall be happiness for me. Thy friends shall be my friends; thy
joys shall be my joys; thy sorrows, my sorrows; and thy enemies, even
mine own father, shall be my enemies.

"Why it is, my Norman, I know not. Only do I know that I didst often
question my own self if

Last Page Next Page

Text Comparison with Ĉe la koro de la tero

Page 2
"Ne povas esti!" li kriis post momento.
Page 3
Mi studis liajn planojn, auxskultis liajn argumentojn, ekzamenis lian funkciantan prototipon--kaj, konvinkite, mi disponigis la necesajn monrimedojn por konstrui plenampleksan, praktikan borveturilon.
Page 7
Kaj ankaux--sed kial maltrankviligxi? Mi estis baldaux mortonta kaj pagonta por tiaj aferoj kaj por kelkaj aliaj.
Page 9
Post momento li min rekompencis per la levo de siaj palpebroj.
Page 14
Kiam gxi komencis postsekvi min, mi erare decidis ekkuri laux la rando de la arbaro anstataux al la senobstakla strando.
Page 17
Liaj kaptintoj tiel scivolis pri liaj vestajxoj kiel pri miaj, kun la sama rezulto.
Page 23
Tute facile oni povis vidi, ke li ekamis sxin,.
Page 24
Li provis instigi unu el la sagotoj transloki la inon antaux lin en la vico de sklavoj, sed la ulo nur pikis lin per lancopinto kaj diris, ke li jam elektis la inon kiel propran posedajxon--kaj ke li acxetos sxin de la maharoj tuj post la alveno en Futra.
Page 27
Se vi prenus sxian manon, tio montrus vian deziron edzinigi sxin, kaj se vi levus sxian manon super vian kapon kaj faligus gxin, tio signifus, ke vi ne volas sxin kiel edzinon kaj liberigas sxin de cxiu sxuldo al vi.
Page 29
" Dum ni pluiris sur la cxefa avenuo de Futra, ni vidis multajn milojn da tiaj estajxoj alirantaj kaj venantaj de siaj tagaj devoj.
Page 47
Tie mi konatigxis kun lia edzino, belulino kun mamsucxanta bebo en la brakoj.
Page 51
La kompatindaj homoj sur la insuloj, atendante sian sorton, provis kovri siajn okulojn per la manoj por forbari la abomenindan vidajxon, sed jam mi vidis ankaux ilin enfali la hipnotan sorcxon de la rampuloj, tiel, ke ili povis nur kauxri terurigite, kun la okuloj gluitaj al la abomenajxo okazanta antaux ili.
Page 66
" "Adiaux, Perry!" mi diris, manpremante al la grizulo.
Page 74
Ni ne povas vojagxi tiel rapide kiel vi, kaj ne necesas, ke vi mortu pro tio.
Page 76
Tiuj, kiujn mi sxtelis en Futra, ni ne povis kunporti, cxar ilia grandeco malebligis al ni kasxi ilin en la maharaj hauxtoj, kiuj nin portis al sekureco ekster la urbo.
Page 78
Kiam la ulo min vidis, li salte alkuris postcxase lauxlonge de la kornico, kaj post li venis tiom da kolegoj de li, kiom povis amasigxi tuj malantaux li.
Page 86
La unuan fojon li vidis pafarkon kaj sagojn, neniam antaux tiu duelo li vidis glavon, kaj nun li lernis, kion kapabla homo povas fari per siaj nudaj pugnoj.
Page 90
cxion alian en cxi tiu mondo aux en mia? Ke mi havos vin? Ke amo kiel mia ne estas rifuzebla?" Mi rimarkis, ke nun sxi tre kviete restas en miaj brakoj, kaj kiam miaj okuloj kutimigxis al la mallumo, mi vidis, ke sxi ridetas--kun tre kontenta, felicxa rideto.
Page 91
tion mi ne antauxe faris de post la morto de mia patrino," kaj nun mi vidis, ke estis malsekeco de larmoj cxirkaux sxiaj okuloj.
Page 100
Do adiaux denove.