The Outlaw of Torn

By Edgar Rice Burroughs

Page 118

raged and stormed, swearing
by all the saints in the calendar that Norman of Torn should hang for
his effrontery before the snow flew again.

News of the fighting between the barons and the King's forces at
Rochester, Battel and elsewhere reached the ears of Norman of Torn a few
days after the coming of the King's message, but at the same time came
other news which hastened his departure toward the south. This latter
word was that Bertrade de Montfort and her mother, accompanied by Prince
Philip, had landed at Dover, and that upon the same boat had come Peter
of Colfax back to England--the latter, doubtless reassured by the strong
conviction, which held in the minds of all royalists at that time, of
the certainty of victory for the royal arms in the impending conflict
with the rebel barons.

Norman of Torn had determined that he would see Bertrade de Montfort
once again, and clear his conscience by a frank avowal of his identity.
He knew what the result must be. His experience with Joan de Tany had
taught him that. But the fine sense of chivalry which ever dominated all
his acts where the happiness or honor of women were concerned urged him
to give himself over as a sacrifice upon the altar of a woman's pride,
that it might be she who spurned and rejected; for, as it must appear
now, it had been he whose love had grown cold. It was a bitter thing
to contemplate, for not alone would the mighty pride of the man be
lacerated, but a great love.

Two days before the start of the march, Spizo, the Spaniard, reported
to the old man of Torn that he had overheard Father Claude ask Norman of
Torn to come with his father to the priest's cottage the morning of the
march to meet Simon de Montfort upon an important matter, but what the
nature of the thing was the priest did not reveal to the outlaw.

This report seemed to please the little, grim, gray old man more than
aught he had heard in several days; for it made it apparent that the
priest had not as yet divulged the tenor of his conjecture to the Outlaw
of Torn.

On the evening of the day preceding that set for the march south,
a little, wiry figure, grim and gray, entered the cottage of Father
Claude. No man knows what words passed between the good priest and his
visitor nor the details of what befell within the four walls of the
little cottage that night; but some half hour

Last Page Next Page

Text Comparison with Ĉe la koro de la tero

Page 4
"Estos jam sepcent futoj, Perry," mi diris, "antaux ol vi povos turni gxin horizontalen.
Page 5
Li pregxis, kiam li vekigxis, li pregxis antaux ol mangxi, li pregxis post la mangxo kaj nokte, antaux ol enlitigxi, li pregxis denove.
Page 6
"Kiel dika estas la krusto de la Tero, Perry?" mi demandis.
Page 8
Unu horon mi batalis kontraux la kruele proksimigxanta morto, kiu atakis min de cxiu flanko.
Page 13
Colon post colo, li suprenmetis la piedojn, dum la arbo pli kaj pli forklinigxis de sia vertikala pozicio.
Page 15
Fine, lacaj de sia ludado kun miaj vestajxoj, la kreitajxoj jxetis ilin teren, kaj havante po unu el ili ambauxflanke, kiu tenis min je la brako, ni ekmovigxis per tre timiga rapideco tra la arbosuproj.
Page 31
Dian kaj du aliaj eskapis ilin.
Page 33
" Li igis min klarigi la planon denove kaj tre detale, kaj pro iu kauxzo, kiu tiam ne estis klara al mi, li postulis tre precizan priskribon de la apartamentoj kaj koridoroj, kiujn mi jxus esploris.
Page 45
"Mi preskaux povas kredi, ke vi estas el alia mondo," li diris, "cxar kiu pelucidarano povus estis tiel nescia! La mezopoj vivas sur la maraj insuloj.
Page 48
La plej malsuperan plankon okupis enorma baseno de klara akvo, en kiu multaj malignaj maharoj adagxe nagxis tien kaj reen.
Page 53
Mi sciis, ke mi povos renkonti la morton kun kuragxo, se gxi nur venos en la formo de iu konata besto aux de homo--kio ajn, sed nur ne la turpaj kaj misteraj maharoj.
Page 69
Fakte, estis malpermesite al ni ankaux eniri la subajn koridorojn kaj apartamentojn, krom je apartaj okazoj, kiam oni ordonis al ni tion fari; sed cxar ili konsideris nin malsupera specio sen inteligenteco, ili ne havis kauxzon timi, ke ni per tio povus fari ian malbonon, do oni ne malhelpis al ni eniri la koridoron, kiu kondukis malsupren.
Page 75
La sagotoj estis nun ne pli ol ducent kvindek jardojn malantaux ni, kaj mi vidis, ke estus senespere provi eskapi alie ol per ruzajxo.
Page 76
Jen unu el la multaj metodoj, per kiuj ili uzas tiun armilon, kaj la celprecizo, kiun ili atingas ecx en la plej malfavoraj cirkonstancoj estas preskaux mirakla.
Page 78
Kricxantaj sagotoj nun freneze saltis de sur la krutegajxo por gxin eskapi, kaj laste, mi vidis gxin cxirkauxiri la turnigxon, ankoraux cxasante la demoralizitan restajxon de la homcxasantaro.
Page 81
Preskaux sen pensi pri la eblaj sekvoj, mi saltis desur la fino de la elstarajxo, sur kiu mi staris, al la eta kornico dudek futojn sube.
Page 89
" Mi rigardis sxin kun kompleta miro.
Page 93
"Gxi estas la lando, kiu kusxas sub la Morta Mondo", respondis Dian; "la Morta Mondo, kiu porcxiame pendas inter la suno kaj Pelucidaro super la Terura Ombrolando.
Page 94
Ni dissendis niajn junajn virojn kiel instrukciistojn al cxiu nacio de la federacio, kaj la movado jam akiris kolosajn proporciojn, antaux ol la maharoj malkovris gxin.
Page 96
Dua salvo haltigis ilin dum momento, kaj tiam mia rezervo saltis tra la brecxoj en la paflinio por kontrauxbatali ilin per lancoj kaj sxildoj.