The Oakdale Affair

By Edgar Rice Burroughs

Page 40

the chill
air, and thus they occupied the remaining hour of the night.

From below came no repetition of the inexplicable noises of that night
of terror and at last, with every object plainly discernible in the
light of the new day, Bridge would delay no longer; but voiced his final
determination to descend and make a fire in the old kitchen stove. Both
the boy and the girl insisted upon accompanying him. For the first time
each had an opportunity to study the features of his companions of
the night. Bridge found in the girl and the youth two dark eyed,
good-looking young people. In the girl's face was, perhaps, just a trace
of weakness; but it was not the face of one who consorts habitually with
criminals. The man appraised her as a pretty, small-town girl who had
been led into a temporary escapade by the monotony of village life, and
he would have staked his soul that she was not a bad girl.

The boy, too, looked anything other than the role he had been playing.
Bridge smiled as he looked at the clear eyes, the oval face, and the
fine, sensitive mouth and thought of the youth's claim to the crime
battered sobriquet of The Oskaloosa Kid. The man wondered if the mystery
of the clanking chain would prove as harmlessly infantile as these two
whom some accident of hilarious fate had cast in the roles of debauchery
and crime.

Aloud, he said: "I'll go first, and if the spook materializes you two
can beat it back into the room." And to the two tramps: "Come on, boes,
we'll all take a look at the lower floor together, and then we'll get a
good fire going in the kitchen and warm up a bit."

Down the hall they went, Bridge leading with the boy and girl close
at his heels while the two yeggs brought up the rear. Their footsteps
echoed through the deserted house; but brought forth no answering
clanking from the cellar. The stairs creaked beneath the unaccustomed
weight of so many bodies as they descended toward the lower floor.
Near the bottom Bridge came to a questioning halt. The front room lay
entirely within his range of vision, and as his eyes swept it he gave
voice to a short exclamation of surprise.

The youth and the girl, shivering with cold and nervous excitement,
craned their necks above the man's shoulder.

"O-h-h!" gasped The Oskaloosa Kid. "He's gone," and, sure enough, the
dead man had vanished.

Bridge stepped quickly down the remaining steps, entered the rear room
which had served as

Last Page Next Page

Text Comparison with Ĉe la koro de la tero

Page 3
Ni trapasis la pordojn de la ekstera blendo, sekure fermis ilin, trapasis al la kajuto en la interna cilindro, kiu entenis la regadmehxanismon, kaj sxaltis la elektrajn lampojn.
Page 9
= 100 C.
Page 18
Dum longa tempo ili dauxrigis tra la arbaro--dum kiom da tempo, mi ne povis diveni, cxar mi ankoraux lernadis tion, kion mia menso pli poste tre klare ekkomprenis: ke la tempo tuj cxesas esti faktoro, kiam malaperas rimedoj por mezuri gxin.
Page 21
Ni ambaux dormis jam dum multe da horoj, antaux ol oni haltis por ripozi, kaj tiam ni falis teren por dormi plu.
Page 23
Mi sopiris vidi tiun rason de superuloj.
Page 26
Denove, la laciga kaj sxajne senfina marsxado igxis por mi vera inkubo.
Page 30
Gak, Perry kaj mi ofte interparolis pri la eblo forfugxi, sed la sariano estis tiel saturita de sia tutviva kredo pri la neebleco fugxi de la maharoj, krom per miraklo, ke li ne multe helpis al ni--lia sinteno estis tiu de homo, kiu atendas, ke la miraklo venu al li.
Page 41
Flanke de mi petolis ride murmuranta rojo, brue hastanta al la silenta maro.
Page 49
En la centro de unu flanko la plej granda roko estis rezervita por la regxino, kaj sur gxi sxi kusxigis sin, cxirkauxita de sia terura gardistaro.
Page 50
La kapo de la regxino poiome malvidebligxis sub la suprajxo, kaj gxin sekvis la okuloj de la viktimo--nur malrapida ondocirklo disiris al la bordoj por marki la lokon, kie la duopo malaperis.
Page 53
Kiel longe mi restos sola: jen la sekvanta demando, kiu trafis en mian kapon, dum mi furioze cxirkauxnagxis denove, sercxante manieron fugxi.
Page 54
Mi sciis, kompreneble, pri la granda malversxajno de sukceso en nia projektita entreprenajxo, sed mi sciis, ke mi neniam povos eksxati la liberecon sen Perry, tiel longe kiel li vivos, kaj mi sciigxis, ke la ebleco retrovi lin estas malpli ol eta.
Page 57
Mi tute ne kredis, ke mi kapablos eskapi la monstron, kiu elektis min por sia matenmangxo, sed mi almenaux ne mortus sola.
Page 73
"Eble," li respondis, "sed vi trovos, ke la sagotoj povas iri per nekredebla rapideco, kaj cxar ili estas preskaux nelacigeblaj, ili estas sendube multe pli fresxaj ol ni.
Page 81
La sibla sono, kiu unue altiris mian atenton, produktigxis el gxia gorgxo, kaj sxajnis esti direktita al io preter kaj sub mi, kion mi ne povis vidi.
Page 82
Do jen estis tipdaro.
Page 85
Kaj tiam li min atingis.
Page 88
Senvorte, mi rampis en la plej foran angulon, kaj kunvolvigxinta, mi baldaux ekdormis.
Page 89
baldaux mi eltrovis kiel maldika estis la fadeno, de kiu pendis miaj esperoj.
Page 93
Nur la torianoj inter la gentoj de Pelucidaro rajdas lidiojn, cxar ili trovigxas en neniu lando krom la malluma.