The Mucker

By Edgar Rice Burroughs

Page 185

gringo. I become savior of my
country. I rid her of all Americanos."

"Nix on the captain stuff fer me, then," said Billy, firmly. "That guy's
a right one. If any big stiff thinks he can croak little ol' Bridge
while Billy Byrne's aroun' he's got anudder t'ink comin'. Why, me an'
him's just like brudders."

"You like this gringo?" asked Pesita.

"You bet," cried Billy.

Pesita thought for several minutes. In his mind was a scheme which
required the help of just such an individual as this stranger--someone
who was utterly unknown in the surrounding country and whose presence in
a town could not by any stretch of the imagination be connected in any
way with the bandit, Pesita.

"I tell you," he said. "I let your friend go. I send him under safe
escort to El Orobo Rancho. Maybe he help us there after a while. If you
stay I let him go. Otherwise I shoot you both with Miguel."

"Wot you got it in for Mig fer?" asked Billy. "He's a harmless sort o'
guy."

"He Villista. Villista with gringos run Mexico--gringos and the church.
Just like Huerta would have done it if they'd given him a chance, only
Huerta more for church than for gringos."

"Aw, let the poor boob go," urged Billy, "an' I'll come along wit you.
Why he's got a wife an' kids--you wouldn't want to leave them without no
one to look after them in this God-forsaken country!"

Pesita grinned indulgently.

"Very well, Senor Captain," he said, bowing low. "I let Miguel and your
honorable friend go. I send safe escort with them."

"Bully fer you, ol' pot!" exclaimed Billy, and Pesita smiled delightedly
in the belief that some complimentary title had been applied to him in
the language of "Granavenoo." "I'll go an' tell 'em," said Billy.

"Yes," said Pesita, "and say to them that they will start early in the
morning."

As Billy turned and walked in the direction that the soldiers had led
Bridge and Miguel, Pesita beckoned to a soldier who leaned upon his gun
at a short distance from his "general"--a barefooted, slovenly attempt
at a headquarters orderly.

"Send Captain Rozales to me," directed Pesita.

The soldier shuffled away to where a little circle of men in
wide-brimmed, metal-encrusted hats squatted in the shade of a tree,
chatting, laughing, and rolling cigarettes. He saluted one of these and
delivered his message, whereupon the tall, gaunt Captain Rozales arose
and came over to Pesita.

"The big one who was brought in today is not a gringo," said Pesita, by
way of opening the conversation. "He is from Granavenoo. He can be

Last Page Next Page

Text Comparison with Ĉe la koro de la tero

Page 10
Dum kelkaj sekundoj la maljunulo ne respondis.
Page 15
Neniam antauxe aux poste mi spertis tian vojagxon--ecx nun mi ofte vekigxas el profunda dormo hantita de la abomena rememoro pri tiu acxa travivajxo.
Page 17
mian falon antaux la dirito, kaj tiam lin kaptis pluraj el la simiohomoj, kiuj portis lin tra la arbosuproj al la vilagxo.
Page 18
Kiel cxe nia vojagxo al la vilagxo, nin kaptis kelkaj el la fortikaj estajxoj, kiuj forrapidigis nin tra la arbosuproj, dum cxirkaux ni kaj malantaux ni kuradis babilanta, ridetanta hordo da lertmovaj nigraj simiohomoj.
Page 23
Mia frato, Dakor la Forta, iris en la landon Sari por sxteli al si virinon.
Page 30
Mi sugestis al Perry, ke ni estas en la publika biblioteko de Futra, sed poste, kiam li komencis trovi la sxlosilon al ilia skriba lingvo, li informis min, ke temas pri la antikva arkivo de la raso.
Page 34
Ja estus ni la duopo, kiuj metus la homojn de la interna mondo en ilian lauxrajtan lokon inter la kreitajxoj.
Page 40
Mi do atingis la tersuprajxon cxe la rando de la urbo, kaj miaj fugxperspektivoj sxajnis multe pli helaj.
Page 43
Nekonscie, mi jam cxesis remi, kiam la serpento sxvebis supren por ataki mian persekutanton, do la pirogo ankoraux flosis apud ili ambaux.
Page 59
Rekte trans la busxo de la rivero vi vidos tri grandajn insulojn, pro malproksimo apenaux distingeblajn, kaj la plej maldekstra, kiam oni rigardas de la busxo de la rivero, estas Anorok, kie mi regas la tribon Anorok.
Page 60
Li auxskultis tiel atenteme, ke mi supozis fari veran impreson, tiel, ke naskigxas en li pensfadeno, laux kiu li kondukigxos al parta ekkono de la vero.
Page 61
Kion alian mi faru en tiaj cirkonstancoj?" Dum momento li meditis en silento.
Page 75
Dum ni pliproksimigxis al la barieraj krutajxoj, kaj aperis neniu signo de savantaj sarianoj, Gak igxis kaj kolera kaj timigita, kaj baldaux, kiam la bruoj de rapide proksimigxanta postsekvantaro trafis niajn orelojn, li kriis al mi trans sia sxultro, ke ni estas perditaj.
Page 77
Denove mi ekkuris for, kaj la sagotoj ne sxajnis tre avidaj dauxrigi la postcxason tiel proksime kiel antauxe.
Page 78
vidi tiujn flamantajn okulojn, sed momenton poste, mi ekvidis la diablan vizagxon de sagoto, dum gxi singarde antauxeniris, trapasante la turnigxon sur la krutajxo sur la malproksima flanko de la kaverna fauxko.
Page 81
Nun mi rapide enmetis sagon, por ke mi estu preta cxe la venonta atako, kaj.
Page 83
Estis li, kiu, armita per malgranda trancxileto, renkontis kaj mortigis kavernurson en luktobatalo.
Page 84
Dum iom da tempo mi restis silenta.
Page 86
Denove kaj denove mi baraktigis lin, tiel rapide kiel li povis suprenstumbli, gxis fine li kusxis pli longe sur la tero inter batoj, kaj cxiufoje levigxis pli malforta ol antauxe.
Page 94
Rapide disvastigxis la febro de unu tribo al alia, gxis reprezentantoj el nacioj tiel malproksimaj, ke la sarianoj neniam ecx auxdis pri ili, venis por jxuri la jxuron de lojaleco, kiun ni postulis, kaj por lerni la arton fabriki la novajn armilojn kaj uzi ilin.