The Monster Men

By Edgar Rice Burroughs

Page 43

against the
man who had created him. With clenched fists, and tight set jaws the
great, soulless giant moved across the dark chamber with the stealthy
noiselessness of a tiger. Feeling before him with hands and feet he
made the circuit of the room before he reached the bed.

Scarce breathing he leaned over and groped across the covers with his
fingers in search of his prey--the bed was empty. With the discovery
came a sudden nervous reaction that sent him into a cold sweat.
Weakly, he seated himself upon the edge of the bed. Had his fingers
found the throat of Professor Maxon beneath the coverlet they would
never have released their hold until life had forever left the body of
the scientist, but now that the highest tide of the young man's hatred
had come and gone he found himself for the first time assailed by
doubts.

Suddenly he recalled the fact that the man whose life he sought was the
father of the beautiful creature he adored. Perhaps she loved him and
would be unhappy were he taken away from her. Number Thirteen did not
know, of course, but the idea obtruded itself, and had sufficient
weight to cause him to remain seated upon the edge of the bed
meditating upon the act he contemplated. He had by no means given up
the idea of killing Professor Maxon, but now there were doubts and
obstacles which had not been manifest before.

His standards of right and wrong were but half formed, from the brief
attempts of Professor Maxon and von Horn to inculcate proper moral
perceptions in a mind entirely devoid of hereditary inclinations toward
either good or bad, but he realized one thing most perfectly--that to
be a soulless thing was to be damned in the estimation of Virginia
Maxon, and it now occurred to him that to kill her father would be the
act of a soulless being. It was this thought more than another that
caused him to pause in the pursuit of his revenge, since he knew that
the act he contemplated would brand him the very thing he was, yet
wished not to be.

At length, however, he slowly comprehended that no act of his would
change the hideous fact of his origin; that nothing would make him
acceptable in her eyes, and with a shake of his head he arose and
stepped toward the living room to continue his search for the professor.

In the workshop Bududreen and his men had easily located the chest.
Dragging it into the north

Last Page Next Page

Text Comparison with Ĉe la koro de la tero

Page 1
_Cxe la koro de la Tero_ estas la unua romano de la pelucidara serio.
Page 11
Gxi estis almenaux trioble pli granda ol la suno, kiun mi gxis tiam konis, kaj gxi sxajnis tiel proksima, ke vidante gxin, oni kredis sin kapabla tusxi gxin per etendo de la brako.
Page 14
Cxirkauxis gxin kelkcent lupsimilaj bestoj--lauxsxajne sovagxaj hundoj--kiuj hurlante kaj mordante atakis gxin de cxiu flanko kaj profundigis siajn blankajn dentegojn en la karnon de la malrapida besto kaj forkuris, antaux ol gxi povis trafi ilin per siaj piedegoj aux balae svingigxanta vosto.
Page 22
Gxi estis la.
Page 27
"Mi dubis pri via rakonto, ke vi venis el alia mondo," li diris fine, "sed alimaniere oni ne povus klarigi vian nescion pri la moroj de Pelucidaro.
Page 32
Sxajnis surprizi lin, ke ni trovas gxin iel ajn mirinda.
Page 33
"Cxi tie ili estas la dominanta raso--kaj ni estas la 'monstroj'--de pli malalta specio.
Page 37
Foje la tuta muzikistaro samtempe faris egalmezurajn pasxojn al unu flanko aux al la alia, aux malantauxen aux antauxen--cxio cxi impresis min kiel nekomprenebla ridindajxo, sed post la unua muzikajxo la maharoj sur la rokoj montris la unuajn signojn de entuziasmo, kiujn mi vidis cxe la reganta raso de Pelucidaro.
Page 40
Sen primediti la eblajn konsekvencojn, mi pafis min en la ombrojn de la tunelo, palpsercxante mian vojon en la senlumeco tra kelka distanco.
Page 46
Kune ni trenis la pirogon suficxe for inter la arbustojn, kiuj kreskis post la sablo.
Page 51
"La maharoj de Futra lauxonidire ne mangxas homan karnon, sed oni alportas milojn da sklavoj cxi tien, kaj preskaux cxiam trovigxas maharoj por mangxi ilin.
Page 67
Oni uzis nenian anestezilon, kaj estis terure auxdi la kriojn kaj gxemojn de la torturato.
Page 74
Ambauxflanke altigxis apikaj krutajxoj el belega plurkolora roko, dum sub niaj piedoj la densa montoherbo prezentis molan kaj senbruan tapisxon.
Page 77
Preskaux sammomente, mi kredis auxdi la skrapon de ledaj sandaloj sur la kornico cxirkaux la vojturnigxo.
Page 80
Gxi estis giganta drako, kian oni bildigas en la legendoj kaj fabeloj de Teraj popoloj.
Page 82
Do jen estis tipdaro.
Page 85
Kaj tiam la granda bruto jxetpafis sian masivan sxtonpintan lancon, kaj mi levis mian sxildon por deteni la forton de gxia terura rapideco.
Page 88
Kiam mi vekigxis, mi trovis Dian sidantan en la aperturo, elrigardante trans la valon.
Page 89
"Cxar vi ne povos reiri al Amoz," mi sugestis, "kio farigxos el vi, konsiderante, ke vi ne povas esti felicxa kun mi cxi tie, cxar vi tiom malamas min?" "Mi devos nur toleri vin," sxi respondis malvarme, "gxis vi decidos iri al alia loko kaj lasi min negxenata; tiam mi tre bone elturnigxos sola.
Page 99
Estis libroj, fusiloj, revolveroj, pafajxoj, fotiloj, kemiajxoj, telefonoj, telegrafiloj, drato, iloj kaj pliaj libroj--libroj pri cxiu temo sub la suno.