The Mad King

By Edgar Rice Burroughs

Page 41

their keenest thrusts,
instead, often joining in the laugh with them at his own expense.
They thought it odd that the king should hold his dignity in so low
esteem, but that he was king they never doubted, attributing his
denials to a disposition to deceive them, and rob them of the
"king's ransom" they had already commenced to consider as their own.

Shortly after Barney arrived at the rendezvous he saw a messenger
dispatched by Yellow Franz, and from the repeated gestures toward
himself that had accompanied the giant's instructions to his
emissary, Barney was positive that the man's errand had to do with
him.

After the men had left his prison, leaving the boy standing
awkwardly in wide-eyed contemplation of his august charge, the
American ventured to open a conversation with his youthful keeper.

"Aren't you rather young to be starting in the bandit business,
Rudolph?" asked Barney, who had taken a fancy to the youth.

"I do not want to be a bandit, your majesty," whispered the lad;
"but my father owes Yellow Franz a great sum of money, and as he
could not pay the debt Yellow Franz stole me from my home and says
that he will keep me until my father pays him, and that if he does
not pay he will make a bandit of me, and that then some day I shall
be caught and hanged until I am dead."

"Can't you escape?" asked the young man. "It would seem to me that
there would be many opportunities for you to get away undetected."

"There are, but I dare not. Yellow Franz says that if I run away he
will be sure to come across me some day again and that then he will
kill me."

Barney laughed.

"He is just talking, my boy," he said. "He thinks that by
frightening you he will be able to keep you from running away."

"Your majesty does not know him," whispered the youth, shuddering.
"He is the wickedest man in all the world. Nothing would please him
more than killing me, and he would have done it long since but for
two things. One is that I have made myself useful about his camp,
doing chores and the like, and the other is that were he to kill me
he knows that my father would never pay him."

"How much does your father owe him?"

"Five hundred marks, your majesty," replied Rudolph. "Two hundred of
this amount is the original debt, and the balance Yellow Franz has
added since he captured me, so that it is really ransom money. But
my

Last Page Next Page

Text Comparison with Ĉe la koro de la tero

Page 4
Dum plena minuto nek li nek mi povis fari ion alian ol krocxigxi per la proverba malespero de dronanto al la teniloj de niaj balancantaj segxoj.
Page 6
Vi povas elekti.
Page 10
"Ne eblas, ke ni turnigxis en la glacia tavolo, Perry, tion ni ambaux scias," mi respondis; "sed restas la fakto, ke ni faris gxin, cxar jen ni estas, denove sur la suprajxo de la Tero, kaj nun mi eliros por eltrovi gxuste kie.
Page 15
Neniam antauxe aux poste mi spertis tian vojagxon--ecx nun mi ofte vekigxas el profunda dormo hantita de la abomena rememoro pri tiu acxa travivajxo.
Page 17
.
Page 23
Neniu alia tiel forta viro deziris min, cxar pli forta viro povus mortigi pli grandan beston kaj tiel gajni min anstataux Jubal.
Page 24
Mi ne dubis liajn vortojn--kiom mi sciis, ili povus esti io ajn.
Page 32
Unue, mi kredis ilin mortintaj, sed ilia regula spirado poste konvinkis min pri mia eraro.
Page 34
Sed jen la grava afero.
Page 40
Iom da malintensa lumo filtrigxis tra ventumaj kaj lumigaj tuboj lokitaj je regulaj intervaloj, sed gxi apenaux suficxis por doni al miaj homaj okuloj iom da vidkapablo en la mallumo, do mi devis movigxi tre singarde, palpsercxante mian vojon unu pasxon post la alia, tusxante per unu mano la muron je mia flanko.
Page 41
Tiu lasta kutimo donis al mi la okazon, kiun mi avidis--kapti unu tian plantomangxantan cetacon, kiel Perry nomis ilin, kaj prepari tiel bonan mangxon kiel oni povas el nekuirita varmsanga fisxo; sed intertempe mi kutimigxis nutri min per mangxajxo en ties natura stato, cxe kio mi tamen obstinis ellasi la okulojn kaj intestojn, kio siatempe tre amuzis Gak, al kiu mi cxiam donacis tiujn frandajxojn.
Page 43
Rigardante tiun lukton je vivo aux morto, mia rigardo trafis la okulojn de la kondamito, kaj mi preskaux certis percepti en ili esprimon de malespera petego.
Page 47
Ni mangxis kaj ripozis, kaj mi dormis, pri kio Jxa tre amuzigxis, cxar lauxsxajne li malofte aux ecx neniam tion faris, kaj poste la rugxulo proponis, ke.
Page 56
Jen nova mondo, tute virga.
Page 78
Kun terurkrio, la plej antauxa gorilohomo turnigxis por fugxi, sed li kuris rekte kontraux siaj alimpetantaj kolegoj.
Page 80
Cxirkaux kvindek futojn de la bazo, mi atingis elstarajxon, kiu prezentis naturan vojon cxe la fronto de la krutajxo, kaj mi gxin sekvis super la maro al la fino de la krutajxo.
Page 83
Jen kiel gxi okazis.
Page 91
Ni fidis, ke, armitaj per glavoj kaj pafarkoj kaj trejnitaj por uzi ilin, ili povos venki iun ajn tribon, kiu malinklinus aligxi al la granda armeo de federaciigxintaj sxtatoj, per kiu ni planis marsxi kontraux la maharoj.
Page 94
Proksimume dirite, la diversaj regxlandoj de Pelucidaro restus preskaux sendependaj, sed estus unu granda superreganto aux imperiestro.
Page 97
Fine, mi alprenis mian lokon en la stirsegxo kaj alvokis iun el la viroj ekstere, por ke li venigu Dian.