The Lost Continent

By Edgar Rice Burroughs

Page 69

our former camping place, we did
not find her. I then decided to retrace our journey, letting Taylor
handle the launch, while Delcarte and I, upon opposite sides of the
river, searched for some sign of the spot where Victory had landed.

We found nothing until we had reached a point a few miles above the
spot where I had first seen the launch drifting down toward us, and
there I discovered the remnants of a recent camp fire.

That Victory carried flint and steel I was aware, and that it was she
who built the fire I was positive. But which way had she gone since
she stopped here?

Would she go on down the river, that she might thus bring herself
nearer her own Grabritin, or would she have sought to search for us
upstream, where she had seen us last?

I had hailed Taylor, and sent him across the river to take in Delcarte,
that the two might join me and discuss my discovery and our future
plans.

While waiting for them, I stood looking out over the river, my back
toward the woods that stretched away to the east behind me. Delcarte
was just stepping into the launch upon the opposite side of the stream,
when, without the least warning, I was violently seized by both arms
and about the waist--three or four men were upon me at once; my rifle
was snatched from my hands and my revolver from my belt.

I struggled for an instant, but finding my efforts of no avail, I
ceased them, and turned my head to have a look at my assailants. At
the same time several others of them walked around in front of me, and,
to my astonishment, I found myself looking upon uniformed soldiery,
armed with rifles, revolvers, and sabers, but with faces as black as
coal.



8


Delcarte and Taylor were now in mid-stream, coming toward us, and I
called to them to keep aloof until I knew whether the intentions of my
captors were friendly or otherwise. My good men wanted to come on and
annihilate the blacks. But there were upward of a hundred of the
latter, all well armed, and so I commanded Delcarte to keep out of
harm's way, and stay where he was till I needed him.

A young officer called and beckoned to them. But they refused to come,
and so he gave orders that resulted in my hands being secured at my
back, after which the company marched away, straight toward the east.

I noticed that the men wore spurs,

Last Page Next Page

Text Comparison with Ĉe la koro de la tero

Page 2
Vi ne bezonus la definitivan pruvon, kiun mi vidis: la bizaran ramforinko-similan beston, kiun li kunportis el la interna mondo.
Page 22
"Mi fugxis de Jubal la Malbela," sxi respondis, kvazaux tiu klarigo plene suficxus.
Page 24
Mi ne dubis liajn vortojn--kiom mi sciis, ili povus esti io ajn.
Page 33
Cxar ni ne komunikigxas kiel ili, ili ne kapablas kompreni, ke ni entute iel interkomprenigxas.
Page 35
" Gak eniris la apartamenton kelkajn minutojn antaux la fino de nia interparolo, kaj nun li volis scii la kialon de nia ekscitigxo.
Page 37
Ilia tekniko konsistis el vostosvingado kaj kapomovado laux regula sinsekvo de mezuritaj movigxoj, kio rezultigis kadencon sxajne same placxan al maharaj okuloj kiel la kadenco de nia instrumenta muziko al niaj oreloj.
Page 39
7-a cxapitro LIBERIGxO Kurinte el la trajektorio de la besto, mi cxesis timi gxin, sed same tiel rapide ekkaptis min alia emocio--espero pri fugxo, kiun la demoralizita stato de la gardistaro tiumomente ebligis.
Page 43
La monstro sxajnis nur ludi kun la viktimo, antaux ol malfermi siajn timindajn makzelojn kaj ekkapti lin kaj treni lin al sia domicilo en la obskura profundo por lin mangxi.
Page 53
Mi sciis, ke la insulo estas suficxe malgranda, por ke mi facile trovu la maron, se mi nur irus rektlinie, sed gxuste tio estis la problemo, ke mankis rimedo konstati la direkton kaj iradi laux gxi.
Page 60
"Nu, Jxa," mi diris, "egale, cxu ni marsxas kun la piedoj supre aux malsupre, jen ni estas, kaj la plej grava demando ne estas, de kie ni venis, sed kien ni iras nun.
Page 65
Vi estas certa, ke pasis monatoj, dum mi estas samgrade certa, ke antaux unu horo mi sidis cxe via flanko en la amfiteatro.
Page 69
La koridoroj, kiuj ilin kunigas, estas mallargxaj kaj ne cxiam rektaj.
Page 72
Gak iris antauxe en la stranga parado, poste sekvis Perry, sekvita de Hugxa, dum mi iris malantauxe, admoninte Hugxan, ke mia glavo estis tiel arangxita, ke mi povus piki gxin tra la kapo de mia kostumo en lian internajxon, se li montrus hezitemon.
Page 73
Montrigxis neniu signo de postcxaso, kaj tamen ni certis, ke ie malantaux ni persistaj sagotoj sekvas nian spuron.
Page 75
Dum ni pliproksimigxis al la barieraj krutajxoj, kaj aperis neniu signo de savantaj sarianoj, Gak igxis kaj kolera kaj timigita, kaj baldaux, kiam la bruoj de rapide proksimigxanta postsekvantaro trafis niajn orelojn, li kriis al mi trans sia sxultro, ke ni estas perditaj.
Page 79
De tiu belega besto estis kelkaj specioj, el kiuj la plej majesta iom similis al la giganta elando de Afriko, escepte de la spiralaj kornoj, kiuj komplete kurbigxas malantauxen super la oreloj kaj plu kurbigxas antauxen, sube, finigxante per akraj kaj estiminde grandaj pintoj du futojn antaux la.
Page 80
Cxirkaux kvindek futojn de la bazo, mi atingis elstarajxon, kiu prezentis naturan vojon cxe la fronto de la krutajxo, kaj mi gxin sekvis super la maro al la fino de la krutajxo.
Page 86
La unuan fojon li vidis pafarkon kaj sagojn, neniam antaux tiu duelo li vidis glavon, kaj nun li lernis, kion kapabla homo povas fari per siaj nudaj pugnoj.
Page 92
Sed kiel okazis, mi estis senkapabligita dum longa tempo, kvankam la kataplasmoj, kiujn Dian faris el herboj kaj folioj, fine reduktis la sxveladon kaj eltiris la venenon.
Page 100
Mia unua seniluziigxo okazis, kiam mi eksciis, ke mia maljuna gvidisto mortis kelkajn semajnojn antaux mia reveno, kaj mi povis trovi neniun alian membron de mia iama grupo, kiu povus konduki min al la sama loko.