The Lost Continent

By Edgar Rice Burroughs

Page 21

of our bullets, or one of the last that Delcarte fired, had
penetrated the heart, and the beast had died even as it sprawled
forward crushing Delcarte to the ground.

A moment later, with our assistance, the man had scrambled from beneath
the carcass of his would-be slayer, without a scratch to indicate how
close to death he had been.

Delcarte's buoyance was entirely unruffled. He came from under the
tiger with a broad grin on his handsome face, nor could I perceive that
a muscle trembled or that his voice showed the least indication of
nervousness or excitement.

With the termination of the adventure, we began to speculate upon the
explanation of the presence of this savage brute at large so great a
distance from its native habitat. My readings had taught me that it
was practically unknown outside of Asia, and that, so late as the
twentieth century, at least, there had been no savage beasts outside
captivity in England.

As we talked, Snider joined us, and I returned his rifle to him.
Taylor and Delcarte picked up the slain deer, and we all started down
toward the launch, walking slowly. Delcarte wanted to fetch the
tiger's skin, but I had to deny him permission, since we had no means
to properly cure it.

Upon the beach, we skinned the deer and cut away as much meat as we
thought we could dispose of, and as we were again embarking to continue
up the river for fresh water and fuel, we were startled by a series of
screams from the bushes a short distance away.

"Another Felis tigris," said Taylor.

"Or a dozen of them," supplemented Delcarte, and, even as he spoke,
there leaped into sight, one after another, eight of the beasts, full
grown--magnificent specimens.

At the sight of us, they came charging down like infuriated demons. I
saw that three rifles would be no match for them, and so I gave the
word to put out from shore, hoping that the "tiger," as the ancients
called him, could not swim.

Sure enough, they all halted at the beach, pacing back and forth,
uttering fiendish cries, and glaring at us in the most malevolent
manner.

As we motored away, we presently heard the calls of similar animals far
inland. They seemed to be answering the cries of their fellows at the
water's edge, and from the wide distribution and great volume of the
sound we came to the conclusion that enormous numbers of these beasts
must roam the adjacent country.

"They have eaten up the inhabitants," murmured Snider, shuddering.

"I imagine you are right,"

Last Page Next Page

Text Comparison with Ĉe la koro de la tero

Page 3
Gxia granda nazo ripozis sur la nuda tero.
Page 15
Ili turnis min por eltrovi, cxu mi havas voston, kaj kiam ili trovis min ne tiel ekipita, ili freneze ekridegis.
Page 17
.
Page 23
Perry lernis la lingvon kune kun mi.
Page 27
El la dek du kaptitoj antauxe cxenitaj antaux mi, cxiu dua, komencante de Dian, estis liberigita.
Page 28
Via koro parolis al mi.
Page 30
Mi gxojis, kompreneble, ke sxi fugxis de la maharoj kaj de la sorto aludita de la sagoto, kiu intencis acxeti sxin cxe nia alveno al Futra.
Page 36
Sxi malsimilis al la aliaj per neniu trajto, kiun miaj Teraj okuloj povis percepti, cxar cxiuj maharoj fakte aspektas identaj al mi, sed sxi transiris la arenon nur, post kiam sxiaj regnaninoj jam okupis lokon, antauxirite de dudek grandegaj sagotoj, la plej grandaj, kiujn mi iam vidis, dum cxe sxiaj flankoj anaspasxis po unu granda tipdaro, kaj postiris sxin dudek pliaj sagotaj gardistoj.
Page 46
Cxiufoje la pado iradis, videbla kaj neta kaj bone eltretita, gxis abrupte gxi finigxis, meze de iu densa gxangala implikajxo, kaj tiam Jxa subite retroiris kelkajn pasxojn malantauxen, saltis sur arbon, tragrimpis gxin gxis la alia flanko, faligis sin sur trunkon de falinta arbo, saltis preter malaltan arbuston kaj alterigxis sur tute alian nete videblan padon, kiun li kurtan distancon sekvis, turnigxis kaj retroiris mejlon aux malpli ol mejlon, gxis kie tiu nova pado finigxis tiel abrupte kaj mistere kiel la antauxa vojparto.
Page 57
La labirintodono nun proksimigxis pli malrapide.
Page 63
Gxi atentis la historion, kiun la sagotoj diris pri mia reveno al Futra, rigardante la lipojn kaj fingrojn de la gorilohomoj dum la rakontado.
Page 69
Tiel kamuflite, mi trovis Perry kaj Gak kune en la kamero, kie ni mangxadis kaj dormadis.
Page 84
Multe incitis min ankaux sxia traktado de mi.
Page 87
la propono, kiun Perry faris en la urbo Futra.
Page 90
Kiam vi batalis kun Jubal, mi povus kuri al la rando de la arbaro, kaj sciigxinte pri la rezulto de la batalo, tre facile mi povus eviti vin kaj reveni al mia propra popolo.
Page 92
Kiel longe ni estis tie, mi ne scias, cxar kiel mi diris al vi, la tempo cxesis ekzisti por mi sub tiu eterne tagmeza suno--eble estis unu horo, aux eble monato da surtera tempo--mi ne scias.
Page 95
Cxi tie ni havas la laboristojn kaj materialojn por reprodukti ion ajn, kion oni iam produktis supre--ni malhavas nur la necesan scion.
Page 97
Gak kaj mi havis inklinon kredi, ke la Ruzulo gvidis tiun ekspedicion al la lando Sari, pri kiu li kredis, ke tie oni povus trovi la libron en la posedo de Perry; sed ni ne havis pruvon pri tio, do ni akceptis lin kaj traktis lin kiel unu el ni, kvankam neniu sxatis lin.
Page 98
Foriginte min porcxiame, kiel li sendube kredis, Dian estus senhelpa kontraux li.
Page 100
Mia unua seniluziigxo okazis, kiam mi eksciis, ke mia maljuna gvidisto mortis kelkajn semajnojn antaux mia reveno, kaj mi povis trovi neniun alian membron de mia iama grupo, kiu povus konduki min al la sama loko.