The Gods of Mars

By Edgar Rice Burroughs

Page 185

me, what of Carthoris, our son?"

"He was with me less than an hour since, Dejah Thoris," I replied. "It
must have been he whose men you have heard battling within the
precincts of the temple.

"Where is Issus?" I asked suddenly.

Dejah Thoris shrugged her shoulders.

"She sent me under guard to this room just before the fighting began
within the temple halls. She said that she would send for me later.
She seemed very angry and somewhat fearful. Never have I seen her act
in so uncertain and almost terrified a manner. Now I know that it must
have been because she had learned that John Carter, Prince of Helium,
was approaching to demand an accounting of her for the imprisonment of
his Princess."

The sounds of conflict, the clash of arms, the shouting and the
hurrying of many feet came to us from various parts of the temple. I
knew that I was needed there, but I dared not leave Dejah Thoris, nor
dared I take her with me into the turmoil and danger of battle.

At last I bethought me of the pits from which I had just emerged. Why
not secrete her there until I could return and fetch her away in safety
and for ever from this awful place. I explained my plan to her.

For a moment she clung more closely to me.

"I cannot bear to be parted from you now, even for a moment, John
Carter," she said. "I shudder at the thought of being alone again
where that terrible creature might discover me. You do not know her.
None can imagine her ferocious cruelty who has not witnessed her daily
acts for over half a year. It has taken me nearly all this time to
realize even the things that I have seen with my own eyes."

"I shall not leave you, then, my Princess," I replied.

She was silent for a moment, then she drew my face to hers and kissed
me.

"Go, John Carter," she said. "Our son is there, and the soldiers of
Helium, fighting for the Princess of Helium. Where they are you should
be. I must not think of myself now, but of them and of my husband's
duty. I may not stand in the way of that. Hide me in the pits, and
go."

I led her to the door through which I had entered the chamber from
below. There I pressed her dear form to me, and then, though it tore
my heart to

Last Page Next Page

Text Comparison with Ĉe la koro de la tero

Page 7
Cent mejlojn subtere la temperaturo _jam falis al 152,5 gradoj_.
Page 8
Sed mi luktis kontraux tiu terura dormemo.
Page 9
[6] [farenhejta] grado: 32 F.
Page 10
Kune ni elpasxis kaj ekstaris, silente rigardante pejzagxon samtempe groteskan kaj belan.
Page 11
" "Mi kredas povi diri kun plena certeco, David," li ekparolis, "ke ni estas--" sed li ne parolis plu.
Page 14
Nevole mi rigardis malantauxen por eltrovi, de kie venas tiu nova kaj minaca sono, kaj pro tio, mi mispasxis kaj denove baraktofalis sur mian ventron en la profundan implikajxon de plantoj.
Page 21
Subnotoj [9] specio de praaj predobestoj, "hienodentulo".
Page 23
La sagotoj militis por ili, ofensive kaj defende, kaj la homoj kiel sxi estis la manoj kaj piedoj--ili estis la sklavoj kaj servutuloj, kiuj faris cxiujn korpajn laborojn.
Page 24
sed sxi sxajnigis tute ne konscii pri liaj malkasxaj sinaltrudoj.
Page 28
"Sed ne estas aliaj senlumaj lokoj sur la vojo al Futra, kaj ne estos facile, kiam ni jam estos tie--la maharoj tre sagxas.
Page 31
000 kvadrataj mejloj.
Page 34
Por ke vi gxuste taksu mian planon, mi koncize skizos la historion de tiu specio.
Page 38
La du nanoj starantaj meze sxajnis tuj pereontaj, sed gxuste kiam la brutacxoj atingis ilin, la viro ekkaptis la brakon de sia kompanino, kaj kune ili saltis flanken, dum la furiozaj kreitajxoj trafis unu la alian kiel koliziantaj lokomotivoj.
Page 39
Svingante siajn sangajn kornojn de flanko al flanko, la besto falcxis tra la homamaso, rekte supren en nia direkto.
Page 43
Li ja estis mia homfrato, kaj la fakto, ke li kun plezuro estus mortiginta min, se min kaptinta, forvaporigxis el mia kapo, fronte al lia ekstrema minacateco.
Page 62
Sed restis unu gravega afero unue farenda--almenaux por mi la plej grava afero--trovi Dian la Bela.
Page 68
Se ne estus la estajxo, kiu marsxis al ni, mi povus fugxi tuj tiumomente.
Page 70
Ne estis alia elirejo el la cxambro ol la pordo, en kiu mi nun staris, frontante la du timindajn reptiliojn.
Page 77
Cxirkaux mi kusxis disigitaj sxtonoj de la krutajxo, supere.
Page 86
Sed ecx rigardante tiun kadavron, kusxantan tiel severe kaj abomene en la morto, mi ne povis kredi, ke mi sen helpo venkis tiun mortiganton de timindaj bestoj--tiun gigantan ogron de la sxtonepoko.