The Gods of Mars

By Edgar Rice Burroughs

Page 155

empire until we should be
ready to assemble it for the dash upon Omean.

It was late that night before our conference broke up, but each man
there had his particular duties outlined, and the details of the entire
plan had been mapped out.

Kantos Kan and Xodar were to attend to the remodelling of the ships.
Tars Tarkas was to get into communication with Thark and learn the
sentiments of his people toward his return from Dor. If favourable, he
was to repair immediately to Thark and devote his time to the
assembling of a great horde of green warriors whom it was our plan to
send in transports directly to the Valley Dor and the Temple of Issus,
while the fleet entered Omean and destroyed the vessels of the First
Born.

Upon Hor Vastus devolved the delicate mission of organising a secret
force of fighting-men sworn to follow John Carter wherever he might
lead. As we estimated that it would require over a million men to man
the thousand great battleships we intended to use on Omean and the
transports for the green men as well as the ships that were to convoy
the transports, it was no trifling job that Hor Vastus had before him.

After they had left I bid Carthoris good-night, for I was very tired,
and going to my own apartments, bathed and lay down upon my sleeping
silks and furs for the first good night's sleep I had had an
opportunity to look forward to since I had returned to Barsoom. But
even now I was to be disappointed.

How long I slept I do not know. When I awoke suddenly it was to find a
half-dozen powerful men upon me, a gag already in my mouth, and a
moment later my arms and legs securely bound. So quickly had they
worked and to such good purpose, that I was utterly beyond the power to
resist them by the time I was fully awake.

Never a word spoke they, and the gag effectually prevented me speaking.
Silently they lifted me and bore me toward the door of my chamber. As
they passed the window through which the farther moon was casting its
brilliant beams, I saw that each of the party had his face swathed in
layers of silk--I could not recognize one of them.

When they had come into the corridor with me, they turned toward a
secret panel in the wall which led to the passage that terminated in
the pits beneath the palace. That any knew of this panel

Last Page Next Page

Text Comparison with Ĉe la koro de la tero

Page 6
"Almenaux ni frakasis unu teorion," li diris nur, kaj tiam li denove komencis blasfemi per pitoreskaj vortoj pri la stirilo.
Page 10
La stirilo tute ne movigxis ek de nia starto, David.
Page 11
" Dum ni marsxis laux la strando, Perry penseme rigardadis la akvon.
Page 15
Tie ili komencis ekzameni min kun multe da ekscitita scivolemo.
Page 22
Kristalaj riveretoj mugxis tra siaj rokozaj fluejoj, plenigataj de la eternaj negxamasoj, kiujn ni povis vidi super ni en la malproksimo.
Page 24
Li provis instigi unu el la sagotoj transloki la inon antaux lin en la vico de sklavoj, sed la ulo nur pikis lin per lancopinto kaj diris, ke li jam elektis la inon kiel propran posedajxon--kaj ke li acxetos sxin de la maharoj tuj post la alveno en Futra.
Page 30
Dum tiu tempo mi konstante pensis pri Dian la Bela.
Page 40
Iom da malintensa lumo filtrigxis tra ventumaj kaj lumigaj tuboj lokitaj je regulaj intervaloj, sed gxi apenaux suficxis por doni al miaj homaj okuloj iom da vidkapablo en la mallumo, do mi devis movigxi tre singarde, palpsercxante mian vojon unu pasxon post la alia, tusxante per unu mano la muron je mia flanko.
Page 50
Unufoje, ili estis multe pli longe subakve ol antauxe, kaj kiam ili venis al la akvosuprajxo, mi hororigxis vidi unu el sxiaj brakoj foresti--tute forrongxita cxe la sxultro--sed neniel la kompatindulino signalis, ke sxi spertas.
Page 51
"Ili faras multon en cxi tiu templo, kion ili ne faras aliloke," li respondis.
Page 55
Dum nekalkuleblaj epokoj gxi jam kirligxis lauxlonge de siaj sennombraj mejloj da marbordo, restante gxis hodiaux, malgraux cxio, tute nekonata, escepte de la strio videbla de sur gxiaj plagxoj.
Page 59
Mi alvenis tre gxustatempe.
Page 61
nin kaj pelis nin al la areno por spekti la punon al la sklavoj, kiuj mortigis la gardiston.
Page 68
Miaj piedfingroj falis sur la malvarman metalon.
Page 74
Post momento, la severaspektaj krutajxoj antaux ni devus nigrigxi je praepokaj militistoj.
Page 77
Tie mi sentis, ke mi povus defii armeon, cxar la malamikoj povus ataki min nur po unu, kaj tiu unu ne povus scii, ke mi atendas lin, gxis li plene montrus sin, cxirkauxirinte vojturnigxon.
Page 78
Ne volante reiri en la kanjonon, kie mi eble farigxus predajxo aux de la kavernurso aux de la sagotoj, mi antauxeniris laux la kornico, kredante, ke cxirkauxirinte la monton, mi povus atingi la landon Sari el alia direkto.
Page 86
Sed ecx rigardante tiun kadavron, kusxantan tiel severe kaj abomene en la morto, mi ne povis kredi, ke mi sen helpo venkis tiun mortiganton de timindaj bestoj--tiun gigantan ogron de la sxtonepoko.
Page 94
La maljunulo estis tute superfortita de emocio, kiam li vidis nin, cxar li delonge kredis min mortinta.
Page 96
Mi komprenis, ke tio markos la historian komencon de enorma lukto por la posedo de tuta mondo, kaj kiel la unua imperiestro de Pelucidaro, mi kredis, ke estas ne nur mia devo, sed ankaux mia rajto esti en la mezo de tiu decida batalo.