The Gods of Mars

By Edgar Rice Burroughs

Page 107

of Matai Shang. It was dug ages ago by the slaves of
the First Born in such utter secrecy that no thern ever guessed its
existence.

"The therns for their part have temples dotted about the entire
civilized world. Here priests whom the people never see communicate
the doctrine of the Mysterious River Iss, the Valley Dor, and the Lost
Sea of Korus to persuade the poor deluded creatures to take the
voluntary pilgrimage that swells the wealth of the Holy Therns and adds
to the numbers of their slaves.

"Thus the therns are used as the principal means for collecting the
wealth and labour that the First Born wrest from them as they need it.
Occasionally the First Born themselves make raids upon the outer world.
It is then that they capture many females of the royal houses of the
red men, and take the newest in battleships and the trained artisans
who build them, that they may copy what they cannot create.

"We are a non-productive race, priding ourselves upon our
non-productiveness. It is criminal for a First Born to labour or
invent. That is the work of the lower orders, who live merely that the
First Born may enjoy long lives of luxury and idleness. With us
fighting is all that counts; were it not for that there would be more
of the First Born than all the creatures of Barsoom could support, for
in so far as I know none of us ever dies a natural death. Our females
would live for ever but for the fact that we tire of them and remove
them to make place for others. Issus alone of all is protected against
death. She has lived for countless ages."

"Would not the other Barsoomians live for ever but for the doctrine of
the voluntary pilgrimage which drags them to the bosom of Iss at or
before their thousandth year?" I asked him.

"I feel now that there is no doubt but that they are precisely the same
species of creature as the First Born, and I hope that I shall live to
fight for them in atonement of the sins I have committed against them
through the ignorance born of generations of false teaching."

As he ceased speaking a weird call rang out across the waters of Omean.
I had heard it at the same time the previous evening and knew that it
marked the ending of the day, when the men of Omean spread their silks
upon the deck of battleship and cruiser and fall into the

Last Page Next Page

Text Comparison with Ĉe la koro de la tero

Page 3
Li mortis, kiam mi estis deknauxjara.
Page 8
Febre mi rigardadis la termometron.
Page 9
mi fine eksciis, ke mi ne plu povos dauxrigi la neegalan lukton kontraux la neeviteblo.
Page 12
Mi vidis, ke li celas parton de la arbaro, kiu disbrancxigxis al la maro, ne malproksime de la loko, kie ni antauxe staris, kaj cxar la fortega besto, kiu tiom ekvigligis Perry, dauxre proksimigxis al mi, mi postsekvis Perry, kvankam per malpli peniga rapideco.
Page 13
Pli kaj pli rapide la arbopinto ekklinigxis teren.
Page 14
Laux cxiuj aspektoj ili okulfrape similis la negrojn de Afriko.
Page 18
" "Sxajnas, ke la interna mondo suficxe malvarmigxis por vivteni animalan vivon nur longajn epokojn post la apero de vivo sur la ekstera krusto, sed la familiaraj formoj de animala kaj planta vivo, kiujn ni vidis cxi tie, evidentigas, ke funkcias la samaj fortoj ankaux cxi tie.
Page 21
Cxu pasis momento aux cxu eterneco da Tera tempo? Neniu scias! Eble tiu marsxo okupis naux jarojn kaj dek unu monatojn el la dek jaroj, kiujn mi pasigis en la interna mondo, aux eble gxi plenumigxis en ono de sekundo--mi ne scias.
Page 23
Tiel ili similas al tipdaroj, tiel cxi ili similas al la senharaj lidioj.
Page 31
Dum cxiuj horoj de la tago sxi estis la konstanta temo de miaj pensoj, kaj kiam mi dormis sxia kara vizagxo hantis miajn songxojn.
Page 35
Do ni decidis elprovi nian planon tuj, por ke la maharoj, kiuj devis ebligi gxin, ne vekigxu, antaux ol mi atingos ilin; sed seniluziigxo trafis nin jam survoje al la subaj elkavigitejoj, cxar tuj kiam ni atingis la cxefan etagxon de la konstruajxo, ni renkontis hastantajn arojn de sklavoj, kiujn forta sagota gardistaro pelkurigis el la konstruajxo al la avenuo.
Page 55
Post ok mangxoj kaj du dormoj, mi konvinkigxis, ke mi estas sur la malgxusta vojo, cxar inter Futra kaj la interna maro mi la antauxan fojon tute ne dormis kaj nur unufoje mangxis.
Page 56
de nia propra ekstera mondo, por rigardi gxiajn landojn kaj marojn, tutajn epokojn antaux ol homoj movigxadis sur ili.
Page 70
Sed batalado ne estas okupo, kiun la mahara raso sxatas, kaj kiam la estulo vidis, ke mi jam senvivigis du el gxiaj kunuloj kaj ke mia glavo estas rugxa de ilia sango, gxi haste forkuris de mi.
Page 81
"Dian! Dank' al Dio, ke mi alvenis gxustatempe.
Page 88
Cxiufoje, kiam mi sxin rigardis, io venis en mian gorgxon, kaj mi preskaux sufokigxis.
Page 90
Mi miregis.
Page 91
Mi rakontis al Dian pri nia plano emancipi la homaron de Pelucidaro, kaj sxi tre ravigxis pro gxi.
Page 95
faris ilin vere timindaj.
Page 98
Tuj mi komprenis la ruzon, kiun Hugxa uzis kontraux mi, kaj gxian celon.