The Gods of Mars

By Edgar Rice Burroughs

Page 140

got no further. One does
not call John Carter "coward" and "liar" thus lightly, and Zat Arrras
should have known it. Before a hand could be raised to stop me, I was
at his side and one hand grasped his throat.

"Come I from heaven or hell, Zat Arrras, you will find me still the same
John Carter that I have always been; nor did ever man call me such
names and live--without apologizing." And with that I commenced to bend
him back across my knee and tighten my grip upon his throat.

"Seize him!" cried Zat Arrras, and a dozen officers sprang forward to
assist him.

Kantos Kan came close and whispered to me.

"Desist, I beg of you. It will but involve us all, for I cannot see
these men lay hands upon you without aiding you. My officers and men
will join me and we shall have a mutiny then that may lead to the
revolution. For the sake of Tardos Mors and Helium, desist."

At his words I released Zat Arrras and, turning my back upon him, walked
toward the ship's rail.

"Come, Kantos Kan," I said, "the Prince of Helium would return to the
_Xavarian_."

None interfered. Zat Arrras stood white and trembling amidst his
officers. Some there were who looked upon him with scorn and drew
toward me, while one, a man long in the service and confidence of
Tardos Mors, spoke to me in a low tone as I passed him.

"You may count my metal among your fighting-men, John Carter," he said.

I thanked him and passed on. In silence we embarked, and shortly after
stepped once more upon the deck of the _Xavarian_. Fifteen minutes later
we received orders from the flagship to proceed toward Helium.

Our journey thither was uneventful. Carthoris and I were wrapped in
the gloomiest of thoughts. Kantos Kan was sombre in contemplation of
the further calamity that might fall upon Helium should Zat Arrras
attempt to follow the age-old precedent that allotted a terrible death
to fugitives from the Valley Dor. Tars Tarkas grieved for the loss of
his daughter. Xodar alone was care-free--a fugitive and outlaw, he
could be no worse off in Helium than elsewhere.

"Let us hope that we may at least go out with good red blood upon our
blades," he said. It was a simple wish and one most likely to be
gratified.

Among the officers of the _Xavarian_ I thought I could discern division
into factions ere we had reached Helium. There were

Last Page Next Page

Text Comparison with Ĉe la koro de la tero

Page 5
Se ni sukcesos je tio antaux ol atingi la tre altan temperaturon de la interno, ni eble savigxos.
Page 7
Preskaux du horojn ni suferis tiun morde intensan.
Page 9
[4] 1 futo = 0,304 m.
Page 12
Neniam antauxe mi sciis, kian neuzitan kurkapablon la maljuna sinjoro posedas.
Page 14
Sed la zigzaga vojo, kiun tio postulis, tiel severe handikapis min, ke la postcxasanta besto konstante proksimigxis al mi.
Page 27
"Mi dubis pri via rakonto, ke vi venis el alia mondo," li diris fine, "sed alimaniere oni ne povus klarigi vian nescion pri la moroj de Pelucidaro.
Page 32
Mi ne komprenis, kia akcidento povus trafi tutan komunumon en lando de cxiama taglumo, kies enlogxantoj ne havas fiksitajn dormajn kutimojn.
Page 34
La scienco progresis per pasxegoj.
Page 37
En la komenco mi ne povis vidi la beston, kiu eligis tiun lauxtan defion, sed la sonego igis la du viktimojn subite turnigxi, kaj jen mi vidis la vizagxon de la junulino--ne estis Dian! Mi.
Page 38
Dum momento la tauxro staris mugxante kaj tremante pro doloro kaj rabio, kun la fendohufoj vaste elmetitaj, dum gxi vigle.
Page 41
En gxiaj plej kvietaj malrapidejoj mi ekvidis multajn fisxetojn, kiuj pezis laux mia takso kvar aux kvin funtojn[15].
Page 47
Fakte, tri kvaronoj de la edukigxo de mezopa junulo konsistas el konatigxo kun tiuj gxangalaj vojoj, kaj la relativa rango de iu plenkreskulo dependas plejparte de la nombro de vojoj sur lia propra insulo, kiujn li kapablas sekvi.
Page 48
mi akompanu lin al la templo de la maharoj, kiu staris ne malproksime de la vilagxo.
Page 54
La hazardo portis min al gxuste tiu plagxo, sur kiu mi trovis la pirogon de Jxa, kaj post nelonge mi suprengrimpis la krutan bordon, retrospurante mian vojon el la ebenajxo de Futra.
Page 58
10-a cxapitro EN FUTRA DENOVE Mi rapidis al la rando de la krutajxo super Jxa kaj helpis lin atingi firman piedotenon.
Page 65
" "Perry, vi _estas_ freneza," mi ekkriis.
Page 67
En malalta urbnivelo ni venis al pluraj lumigitaj kameroj, en kiuj ni vidis plurajn maharojn okupi sin pri diversaj taskoj.
Page 68
Ecx infano povus tiel malsxlosi gxin, kaj post momento mi estis libera.
Page 69
Ni decidis perdi neniom da tempo antaux ol efektivigi nian fugxplanon, cxar mi ne povus esperi resti longe kasxita de la sagotoj, kaj mi ne bone povus porcxiame porti tiun amason da feloj sur mia kapo sen veki suspekton.
Page 88
Tia estas la amo.