The Gods of Mars

By Edgar Rice Burroughs

Page 104

we
debated the wisdom of sinking the craft before leaving her, but finally
decided that it would add nothing to our chances for escape. There
were plenty of blacks on Omean to thwart us were we apprehended;
however many more might come from the temples and gardens of Issus
would not in any way decrease our chances.

We were now in a quandary as to how to pass the guards who patrolled
the island about the pool. At last I hit upon a plan.

"What is the name or title of the officer in charge of these guards?" I
asked the boy.

"A fellow named Torith was on duty when we entered this morning," he
replied.

"Good. And what is the name of the commander of the submarine?"

"Yersted."

I found a dispatch blank in the cabin and wrote the following order:


"Dator Torith: Return these two slaves at once to Shador.

"YERSTED"


"That will be the simpler way to return," I said, smiling, as I handed
the forged order to the boy. "Come, we shall see now how well it
works."

"But our swords!" he exclaimed. "What shall we say to explain them?"

"Since we cannot explain them we shall have to leave them behind us," I
replied.

"Is it not the extreme of rashness to thus put ourselves again,
unarmed, in the power of the First Born?"

"It is the only way," I answered. "You may trust me to find a way out
of the prison of Shador, and I think, once out, that we shall find no
great difficulty in arming ourselves once more in a country which
abounds so plentifully in armed men."

"As you say," he replied with a smile and shrug. "I could not follow
another leader who inspired greater confidence than you. Come, let us
put your ruse to the test."

Boldly we emerged from the hatchway of the craft, leaving our swords
behind us, and strode to the main exit which led to the sentry's post
and the office of the Dator of the guard.

At sight of us the members of the guard sprang forward in surprise, and
with levelled rifles halted us. I held out the message to one of them.
He took it and seeing to whom it was addressed turned and handed it to
Torith who was emerging from his office to learn the cause of the
commotion.

The black read the order, and for a moment eyed us with evident
suspicion.

"Where is Dator Yersted?" he asked, and my heart sank within me, as I
cursed myself for a stupid fool

Last Page Next Page

Text Comparison with Ĉe la koro de la tero

Page 5
Laux mia opinio, povas esti unu sxanco de sukceso kontraux kelkaj milionoj, ke ni malsukcesos--se ni dauxrigos antauxen, ni mortos pli rapide, sed ne malpli certe ol se ni sidos senfare, atendante la torturon de malrapida kaj terura morto.
Page 10
" "Cxu vi diras, ke ni turnigxis en la glacia tavolo, David? Ne eblas.
Page 14
Mia plano efikis kiel magio.
Page 16
Denove mi estis en la mezo de freneze babilanta amaso.
Page 20
Gxis tiu tempo ni estis viglaj pro ekscitigxo, sed nun la lacige monotona longa marsxo trans la sunbakitan ebenajxon sentigis al ni cxiujn turmentajn sekvojn de longa maldormo.
Page 21
Iliaj brakoj kaj kruroj pli akordis al homaj proporcioj, sed hirtaj, brunaj haroj kovris ilian tutan korpon, kaj iliaj vizagxoj estis same tiel brutalaspektaj kiel tiuj de la kelkaj remburitaj specimenoj, kiujn mi vidis en la muzeoj de la ekstera mondo.
Page 22
"Ili ne faras tion en la mondo, el kiu mi venis," mi respondis.
Page 23
La sagotoj militis por ili, ofensive kaj defende, kaj la homoj kiel sxi estis la manoj kaj piedoj--ili estis la sklavoj kaj servutuloj, kiuj faris cxiujn korpajn laborojn.
Page 29
La rimedo de komunikado inter la.
Page 35
Nek la kialon nek la celon de la gxenerala eliro ni konis, sed iom poste disvastigxis tra la vicoj de kaptitoj onidiro, ke oni rekaptis du forkurintajn sklavojn, viron kaj virinon, kaj ke ni marsxas al la loko, kie ni vidos ilian punon, cxar la viro mortigis sagoton el la tacxmento, kiu cxasis kaj rekaptis ilin.
Page 46
Kiam mi ekkomprenis la celecon de tiu miriga itinero, mi ne povis ne admiri la indigxenan sagacon de tiu antikva pramezopo, kiu elpensis tiun originalan artifikon por malhelpi persekutadon fare de malamikoj kaj por prokrasti aux malebligi tute ties provojn sekvi lin en liajn urbojn profunde sub la tero.
Page 49
Levante sian fian kapon el la akvo, sxi fiksrigardis per la grandaj, rondaj okuloj la sklavojn.
Page 50
La sklavoj staris rigidaj pro teruro.
Page 55
La fascino de spekulativado igxis en mi tre forta.
Page 56
Cxe unu flanko estis la krutajxo, kiu etendigxis de la kanjono en la maron, cxe la alia flanko la timinda marcxo, el kiu la bestego sxteliris al mi, malantauxe kusxis la granda, nemapita maro, kaj antaux mi, en la mezo de la mallargxa vojo, kiu kondukus al rifugxo, staris tiu granda monto de terura kaj minacanta karno.
Page 59
"Kiel granda estas Pelucidaro?", mi demandis, scivola, kian teorion tiuj primitivuloj havas pri la formo kaj konsisto de sia mondo.
Page 63
Poste gxi pridemandis min pere de unu sagoto.
Page 68
Post tempeto mi venis al koridoro, kiu sxajnis iel mistere konata al mi, kaj iom poste, hazarde rigardante en kameron flanke de la koridoro, mi vidis tri maharojn volvigxintajn en dormado sur lito el feloj.
Page 72
Kiam la bruo de rapidantaj piedoj avertis min, ke ni eniras la plenajn koridorojn de la cxefetagxo, mia koro saltis gxis mia busxo.
Page 74
Antaux ni, ni nek vidis nek auxdis signon, kiu povus auxguri la sukceson de la komisio de Hugxa.