The Efficiency Expert

By Edgar Rice Burroughs

Page 17

of a life-insurance
company that had advertised such a vacancy. A very kindly gentleman
interviewed him.

"What experience have you had?" he asked.

Jimmy looked at him aghast.

"Do I have to have experience to be an office-boy?" he asked.

"Well, of course," replied the gentleman, "it is not essential, but it
is preferable. I already have applications from a dozen or more fellows,
half of whom have had experience, and one in particular, whom I have
about decided to employ, held a similar position with another
life-insurance company."

Jimmy rose. "Good day," he said, and walked out.

That day he ate no lunch, but he had discovered a place where an
abundance might be had for twenty-five cents if one knew how to order
and ordered judiciously. And so to this place he repaired for his
dinner. Perched upon a high stool, he filled at least a corner of the
aching void within.

Sitting in his room that night he took account of his assets and his
liabilities. His room rent was paid until Saturday and this was
Thursday, and in his pocket were one dollar and sixty cents. Opening his
trunk, he drew forth a sheet of paper and an envelope, and, clearing the
top of the rickety little table which stood at the head of his bed, he
sat down on the soiled counterpane and wrote a letter.


DEAR DAD:

I guess I'm through, I have tried and
failed. It is hard to admit it, but I guess I'll
have to. If you will send me the price I'll
come home.
With love,
Jim



Slowly he folded the letter and inserted it in the envelope, his face
mirroring an utter dejection such as Jimmy Torrance had never before
experienced in his life.

"Failure," he muttered, "unutterable failure."

Taking his hat, he walked down the creaking stairway, with its
threadbare carpet, and out onto the street to post his letter.




CHAPTER V.

JIMMY LANDS ONE.

Miss Elizabeth Compton sat in the dimly lighted library upon a
deep-cushioned, tapestried sofa. She was not alone, yet

Last Page Next Page

Text Comparison with Ĉe la koro de la tero

Page 1
Tie ili renkontas vivoformojn, kiuj formortis sur nia Tero antaux milionoj da jaroj, sed ankaux civilize sxtonepokan homaron, sklavigitan de drakosimilaj reptilioj, la potencaj maharoj, mastroj de la interna mondo.
Page 11
Sed fine li ekparolis.
Page 13
Sed cxion cxi ni pensis nur poste.
Page 14
Mia mamute granda adversulo estis jam tiel proksima, ke mi anticipis certe senti la pezon de unu el liaj teruraj piedoj, antaux ol povi restarigxi, sed surprize, la bato ne trafis min.
Page 17
En tiu loko, gxi atingis la pezocentron de la kvincent mejlojn dika krusto.
Page 21
Ili parolis inter si, dum ili marsxadis ambauxflanke de ni, sed en lingvo, kiun mi perceptis diferenca de tiu, kiun uzis niaj kunkaptitoj.
Page 30
Ni neniam tute komprenis lin, kvankam li tre ofte klopodis klarigi gxin al mi.
Page 33
Ili rigardas nin kiel ni rigardas la bestojn de niaj kampoj, kaj mi lernas el iliaj skribaj kronikoj, ke aliaj maharaj rasoj mangxas homojn--ili tenas ilin en grandaj gregoj, gxuste kiel ni tenas brutojn.
Page 38
Kaj nun, dum ili ambaux staris sxtonigxintaj pro timego, mi vidis la farinton de tiu korpremiga sono silente sxteliri al loko, kie mi povis gxin vidi.
Page 40
Nu, cxu klarigite cxu ne klarigite, cxiam sxajnis al mi, ke en Pelucidaro mi movigxas pli rapide kaj pli lertmove ol sur la ekstera surfaco--oni pasxis tie kun ia aereca legxero, kiu estis tre agrabla, kaj oni sentis ian malligitecon de sia korpo kompareblan nur kun tio, kion oni.
Page 50
Nun la akvo superiris la busxon kaj nazon de la junulino--vidigxis nur sxiaj okuloj kaj frunto--kaj tamen sxi marsxis plu post la retroglitanta maharo.
Page 55
La posta turnigxo de la kanjono kondukis min al gxia elirejo, kaj antaux mi mi vidis mallargxan ebenajxon, kiu etendigxis gxis la oceano.
Page 58
antaux ol vi ecx je duono suprengrimpos la lancon--se gxi bauxmos, gxi povos tre facile atingi vin ie ajn sub mia pozicio.
Page 61
Ni scias tion, cxar kiam oni malfermas tombojn, la kadavroj trovigxas aux parte aux tute forportitaj.
Page 72
La gardisto pasxis antaux min, kaj fingromontrante al mia sanganta piedo, alparolis min per la gestolingvo, kiun tiuj du specioj uzas kiel komunikilon.
Page 84
"Mi kontrauxbatalos lin, gxis vi estos jam bone ekirinta.
Page 86
Li estis tiel mirigita kaj kapturnigxa, ke li kusxis kelkajn sekundojn tie, antaux ol li provis levigxi, kaj mi staris super li, preta por doni alian dozon, se li surgenuigxus.
Page 93
Kiam la du homoj sur la lidioj estis tre proksimaj al ni, ni vidis, ke unu estas viro kaj la alia virino.
Page 94
La junaj viroj sercxis la vipurojn, kiuj provizis la venenon, kaj ili estis tiuj, kiuj minis la ferercon kaj laux la instrukcioj de Perry fabrikis la glavojn.
Page 98
Ne necesas rakonti pri la terurajxoj aux la tedeco de tiu vojagxo.