The Chessmen of Mars

By Edgar Rice Burroughs

Page 4

the strange, but becoming,
coiffure of her station; her leathern trappings, encrusted with gold
and jewels, had been adjusted to her figure and she was ready to mingle
with the guests that had been bidden to the midday function at the
palace of The Warlord.

As she left her apartments to make her way to the gardens where the
guests were congregating, two warriors, the insignia of the House of
the Prince of Helium upon their harness, followed a few paces behind
her, grim reminders that the assassin's blade may never be ignored upon
Barsoom, where, in a measure, it counterbalances the great natural span
of human life, which is estimated at not less than a thousand years.

As they neared the entrance to the garden another woman, similarly
guarded, approached them from another quarter of the great palace. As
she neared them Tara of Helium turned toward her with a smile and a
happy greeting, while her guards knelt with bowed heads in willing and
voluntary adoration of the beloved of Helium. Thus always, solely at
the command of their own hearts, did the warriors of Helium greet Dejah
Thoris, whose deathless beauty had more than once brought them to
bloody warfare with other nations of Barsoom. So great was the love of
the people of Helium for the mate of John Carter it amounted
practically to worship, as though she were indeed the goddess that she
looked.

The mother and daughter exchanged the gentle, Barsoomian, "kaor" of
greeting and kissed. Then together they entered the gardens where the
guests were. A huge warrior drew his short-sword and struck his metal
shield with the flat of it, the brazen sound ringing out above the
laughter and the speech.

"The Princess comes!" he cried. "Dejah Thoris! The Princess comes! Tara
of Helium!" Thus always is royalty announced. The guests arose; the two
women inclined their heads; the guards fell back upon either side of
the entrance-way; a number of nobles advanced to pay their respects;
the laughing and the talking were resumed and Dejah Thoris and her
daughter moved simply and naturally among their guests, no suggestion
of differing rank apparent in the bearing of any who were there, though
there was more than a single Jeddak and many common warriors whose only
title lay in brave deeds, or noble patriotism. Thus it is upon Mars
where men are judged upon their own merits rather than upon those of
their grandsires, even though pride of lineage be great.

Tara of Helium let her slow gaze wander among the throng of guests
until presently it halted upon one she sought.

Last Page Next Page

Text Comparison with Ĉe la koro de la tero

Page 0
Edgar Rice Burroughs kaj la Pelucidaro-serio La nomo de Edgar Rice Burroughs (1875-1950) estas malpli.
Page 4
Kaj gxuste tial gxi fortigxis pli ol la naturo intencis, cxar mia komprenebla fiero pri mia granda forteco igis min prizorgi kaj fortigi miajn muskolojn kaj korpon per cxiu ebla rimedo.
Page 5
Se ni sukcesos je tio antaux ol atingi la tre altan temperaturon de la interno, ni eble savigxos.
Page 11
" "Kion vi diras, Perry?" mi kriis.
Page 15
Ekzameninte min dum kelkaj momentoj, unu el ili eltrovis, ke miaj vestajxoj ne estas parto de mi, kaj tiam ili eksxiris de sur mi la vestajxojn, pecon post peco, freneze ridegante.
Page 19
Tiam oni alportis luphundon--Perry nomis gxin hienodono[9]--kaj oni liberigis la bestegon en la rondon kun ni.
Page 39
Nur kun peno la virino sukcesis eviti la unuan impeton de la vundita besto.
Page 41
Tiu lasta kutimo donis al mi la okazon, kiun mi avidis--kapti unu tian plantomangxantan cetacon, kiel Perry nomis ilin, kaj prepari tiel bonan mangxon kiel oni povas el nekuirita varmsanga fisxo; sed intertempe mi kutimigxis nutri min per mangxajxo en ties natura stato, cxe kio mi tamen obstinis ellasi la okulojn kaj intestojn, kio siatempe tre amuzis Gak, al kiu mi cxiam donacis tiujn frandajxojn.
Page 47
Sur la verto de cxiu el la pilkecaj domoj staris iuspeca skulptajxo, kiu laux la klarigo de Jxa identigis gxian logxanton.
Page 49
Sxia viktimo provis forturni sin, kasxis sian vizagxon per la manoj kaj genuigxis malantaux iu virino; sed la rampulo, sen palpebrumi, tiel fikse alrigardis, ke mi povus jxuri, ke sxia rigardo penetras la virinon tra sxiaj brakoj, trafante fine gxis la kerno de sxia cerbo.
Page 52
Miaj manoj ripozis sur peceto de granito, kiu konsistigis parton de la muro, kaj mia tuta pezo sur gxi montrigxis trosxargxo.
Page 56
Jen nova mondo, tute virga.
Page 57
Sed li insiste asertis scii, kion li faras, kaj ke li mem ne estas en dangxero.
Page 58
Mi haste penegis atingi la manon de Jxa, kaj la sitiko faris fortegan tiron, kiu preskaux deskuis Jxa de sur lia malfirma alteno sur la roka egxo.
Page 59
"La maharoj asertas gxin sfera, kiel la interno de tola-sxelo", li klarigis, "sed tio estas ridinda, cxar se vera, ni refalus, se ni vojagxus en iu ajn direkto, kaj la tuta akvo de Pelucidaro fluus al unu loko kaj dronigus nin.
Page 74
Intertempe li devus esti atinginta la antauxpostenojn de la sarianoj, kaj ni devus almenaux auxdi la sovagxajn kriojn de la tribanoj, dum ili svarmas al siaj armiloj por respondi la regxan helpalvokon.
Page 79
La vojo al gxi estis tia, ke mi sciis, ke neniu besto povus frekventi gxin, kaj gxi ankaux ne estis suficxe granda por esti komforta logxejo, krom por la pli malgrandaj mamuloj kaj reptilioj.
Page 81
Nun mi rapide enmetis sagon, por ke mi estu preta cxe la venonta atako, kaj.
Page 90
Mi estis senkonsola, terurigita, malgxojega, kaj mia koro sxirigxis.
Page 96
Malantaux ni mi postenigis suficxe grandan rezervon sub unu el la cxefoj de Gak.