The Chessmen of Mars

By Edgar Rice Burroughs

Page 11

did not return to her father's guests, but awaited in
her own apartments the word from Djor Kantos which she knew must come,
begging her to return to the gardens. She would then refuse, haughtily.
But no appeal came from Djor Kantos. At first Tara of Helium was angry,
then she was hurt, and always she was puzzled. She could not
understand. Occasionally she thought of the Jed of Gathol and then she
would stamp her foot, for she was very angry indeed with Gahan. The
presumption of the man! He had insinuated that he read love for him in
her eyes. Never had she been so insulted and humiliated. Never had she
so thoroughly hated a man. Suddenly she turned toward Uthia.

"My flying leather!" she commanded.

"But the guests!" exclaimed the slave girl. "Your father, The Warlord,
will expect you to return."

"He will be disappointed," snapped Tara of Helium.

The slave hesitated. "He does not approve of your flying alone," she
reminded her mistress.

The young princess sprang to her feet and seized the unhappy slave by
the shoulders, shaking her. "You are becoming unbearable, Uthia," she
cried. "Soon there will be no alternative than to send you to the
public slave-market. Then possibly you will find a master to your
liking."

Tears came to the soft eyes of the slave girl. "It is because I love
you, my princess," she said softly. Tara of Helium melted. She took the
slave in her arms and kissed her.

"I have the disposition of a thoat, Uthia," she said. "Forgive me! I
love you and there is nothing that I would not do for you and nothing
would I do to harm you. Again, as I have so often in the past, I offer
you your freedom."

"I do not wish my freedom if it will separate me from you, Tara of
Helium," replied Uthia. "I am happy here with you--I think that I
should die without you."

Again the girls kissed. "And you will not fly alone, then?" questioned
the slave.

Tara of Helium laughed and pinched her companion. "You persistent
little pest," she cried. "Of course I shall fly--does not Tara of
Helium always do that which pleases her?"

Uthia shook her head sorrowfully. "Alas! she does," she admitted. "Iron
is the Warlord of Barsoom to the influences of all but two. In the
hands of Dejah Thoris and Tara of Helium he is as potters' clay."

"Then run and fetch my flying leather like the sweet slave you are,"
directed the mistress.

Last Page Next Page

Text Comparison with Ĉe la koro de la tero

Page 3
Mia nomo estas David Innes.
Page 8
"Adiaux, Perry, kaj bonsxancon!" mi respondis, ridetante al li.
Page 14
Kiam gxi komencis postsekvi min, mi erare decidis ekkuri laux la rando de la arbaro anstataux al la senobstakla strando.
Page 17
Post iom da tempo restis en la grandega, vaka.
Page 18
" "Sxajnas, ke la interna mondo suficxe malvarmigxis por vivteni animalan vivon nur longajn epokojn post la apero de vivo sur la ekstera krusto, sed la familiaraj formoj de animala kaj planta vivo, kiujn ni vidis cxi tie, evidentigas, ke funkcias la samaj fortoj ankaux cxi tie.
Page 20
La viroj estis barbaj, altaj kaj muskolozaj; la virinoj malpli grandaj kaj pli graciaj, kun loze buklaj amasoj da korvnigraj haroj surkape.
Page 24
Dian diris al mi, ke ili estas tandorazoj, tio estas tandoroj de la maro, kaj ke la aliaj pli timigaj rampuloj, kiuj foje levigxas el la maro por batali kontraux la tandorazoj, estas azdiritoj, tio estas maraj diritoj--Perry nomis ilin ihxtiosauxroj.
Page 33
Cxi tie ni vidas, kio povus esti okazinta en nia propra historio, se la kondicxoj estus kiel cxi tie.
Page 41
Malantaux mi aperis neniu signo pri postsekvo kaj antaux mi mi vidis neniun vivajxon.
Page 45
Ni estas ankaux militistoj," li aldonis fiere.
Page 47
Virinoj kaj infanoj laboris en tiuj gxardenoj, kiam ni transiris al la vilagxo.
Page 48
" Mi tutkore konsentis kun Jxa, sed sxajnis al mi malfacila afero ekstermi la regantan rason de Pelucidaro.
Page 54
Estis evidente, ke mi eliris sur la alia flanko de la insulo, tiu flanko, cxe kiu Jxa kaj mi eniris gxin, cxar mi tute ne povis vidi la cxefteron.
Page 57
"_Vi_ estas en dangxero, cxar se vi ne movigxos multe pli rapide ol nun, la _sitiko_ atingos vin kaj retiros vin,.
Page 70
Tien kaj reen sur la planko ni luktis--la maharo donis al mi terurajn, trancxajn batojn per siaj antauxpiedoj, dum mi klopodis sxirmi mian korpon per mia maldekstra mano, samtempe provante trovi okazon por transdoni mian klingon el mia nun senutila glavmano al ties rapide malfortigxanta parulo.
Page 71
Mi certis, ke li perfidus nin, se li kredus tion profitodona; sed mi vidis neniun elturnigxon, kaj la fakto, ke mi mortigis kvar maharojn, anstataux kiel planite nur tri, ebligis inkluzivi la viron en nia fugxplano.
Page 75
Precipe dangxera estis unu, pli rapida ol siaj kolegoj, kiu estis timinde proksima.
Page 80
Pro la largxaj flavaj strioj sur la malhelkasxtane koloritaj feloj, mi prenis ilin por zebroj, kiam mi ilin unuafoje vidis.
Page 82
Siblante kiel la sekurvalvo de vapormasxino, la potenca bestego turne kaj torde falis en la maron sube, kun mia sago komplete profundigxinta en gxia kadavro.
Page 85
Kiel ajn, li nun ne estis bela vidajxo, kaj nun kun vizagxtrajtoj, aux kio restis el tiuj, tordigxintaj pro kolero je la vido de Dian kun alia viro, estis terure vidi lin--kaj multe pli terure renkonti lin.