The Beasts of Tarzan

By Edgar Rice Burroughs

Page 46

it always to some demon or other ghostly
visitor; but still he continued to call.

"Let me in, my friends!" he cried. "I am a white man pursuing the very
bad white man who passed this way a few days ago. I follow to punish
him for the sins he has committed against you and me.

"If you doubt my friendship, I will prove it to you by going into the
tree above your village and driving Sheeta back into the jungle before
he leaps among you. If you will not promise to take me in and treat me
as a friend I shall let Sheeta stay and devour you."

For a moment there was silence. Then the voice of an old man came out
of the quiet of the village street.

"If you are indeed a white man and a friend, we will let you come in;
but first you must drive Sheeta away."

"Very well," replied Tarzan. "Listen, and you shall hear Sheeta
fleeing before me."

The ape-man returned quickly to the tree, and this time he made a great
noise as he entered the branches, at the same time growling ominously
after the manner of the panther, so that those below would believe that
the great beast was still there.

When he reached a point well above the village street he made a great
commotion, shaking the tree violently, crying aloud to the panther to
flee or be killed, and punctuating his own voice with the screams and
mouthings of an angry beast.

Presently he raced toward the opposite side of the tree and off into
the jungle, pounding loudly against the boles of trees as he went, and
voicing the panther's diminishing growls as he drew farther and farther
away from the village.

A few minutes later he returned to the village gate, calling to the
natives within.

"I have driven Sheeta away," he said. "Now come and admit me as you
promised."

For a time there was the sound of excited discussion within the
palisade, but at length a half-dozen warriors came and opened the
gates, peering anxiously out in evident trepidation as to the nature of
the creature which they should find waiting there. They were not much
relieved at sight of an almost naked white man; but when Tarzan had
reassured them in quiet tones, protesting his friendship for them, they
opened the barrier a trifle farther and admitted him.

When the gates had been once more secured the self-confidence of the
savages returned, and as Tarzan walked up the village street toward the
chief's hut

Last Page Next Page

Text Comparison with Ĉe la koro de la tero

Page 5
Li pregxis, kiam li vekigxis, li pregxis antaux ol mangxi, li pregxis post la mangxo kaj nokte, antaux ol enlitigxi, li pregxis denove.
Page 8
"Perry!" mi vokis.
Page 11
"Mi ekkomprenas gravan aferon," dauxrigis Perry, elposxigante sian horlogxon.
Page 19
Mallongan distancon antaux ni staris kelkaj malaltaj, rokaj montetoj.
Page 20
Iliajn piedojn vestis ledaj sandaloj.
Page 32
Kiel ekfulmo la penso venis al mi, ke tiuj dormantaj rampuloj donas al ni mirindan okazon eviti la atenton de niaj kaptintoj kaj de la sagotaj gardistoj.
Page 33
"Kial vi trovas gxin tiel terura, David?" demandis la maljunulo.
Page 34
Nur la sagotoj barus ilian vojon al absoluta supereco, kaj mi opiniis, ke preskaux certe la sagotoj sxuldas sian tutan potencon al la pli granda inteligenteco de la maharoj--mi ne povis kredi, ke tiuj gorilecaj bestoj intelekte superas la pelucidaran homaron.
Page 35
[14] tre malhela kaj morna, kiel en la mita lando priskribita de Homero kiel loko de eterna mallumo.
Page 36
Sxi malsimilis al la aliaj per neniu trajto, kiun miaj Teraj okuloj povis percepti, cxar cxiuj maharoj fakte aspektas identaj al mi, sed sxi transiris la arenon nur, post kiam sxiaj regnaninoj jam okupis lokon, antauxirite de dudek grandegaj sagotoj, la plej grandaj, kiujn mi iam vidis, dum cxe sxiaj flankoj anaspasxis po unu granda tipdaro, kaj postiris sxin dudek pliaj sagotaj gardistoj.
Page 43
Jam li etendis manon al la pirogo, kiam mi vidis mincan kaj sinuan korpon sagi el la subaj profundajxoj.
Page 47
La plej granda, kiun mi eniris, havis du etagxojn kaj ok apartamentojn.
Page 52
Per nenio mi povis savi min, kaj mi plongxis kapantauxe en la akvon sub mi.
Page 54
Sed mi ekhavis problemon, kiam mi eniris la kanjonon trans la altajxo, cxar tie mi trovis, ke kelkaj padoj interkrucigxas tie, kie mi transiris la akvofluan dislimon, kaj mi tute ne kapablis rememori, kiun mi uzis.
Page 55
Kiaj sovagxaj popoloj, kiaj ferocaj kaj fortaj bestoj en gxuste tiu momento rigardis la albatadon de gxiaj ondoj al gxia transa bordo! Gxis kie gxi etendigxis? Perry diris al mi, ke la maroj de Pelucidaro estas malgrandaj, kompare kun tiuj de la ekstera mondo, sed tamen cxi tiu granda oceano eble etendigxis milojn da mejloj.
Page 56
Rifugxi en la marcxon aux en la oceanon estus kiel salti en kusxejon de leonoj por savi sin de unu leono ekster gxi.
Page 76
Mia sago estis altirita en sia plena longeco--mia okulo alcelis gxian akran pinton sur la maldekstra brusto de mia kontrauxulo; kaj tiam li jxetis sian sian hakileton, kaj mi ellasis mian sagon.
Page 87
Nu, mi povus iri al la kaverno kaj diri al sxi, ke mi mortigis Jubal, kaj tiam sxi eble sentus pli da favoro al mi, cxar mi sxin liberigis de sxia turmentinto.
Page 88
"Cxu ankaux li deziras vin, aux cxu la elektorajto je vi farigxis familia heredajxo, donota de generacio al generacio?" Sxi ne tute komprenis, kion mi celis diri.
Page 99
Tamen, eble estus egale bone, cxar ju pli proskimigxas la horo, des pli malgrandaj sxajnas miaj sxancoj sukcesi.