The Beasts of Tarzan

By Edgar Rice Burroughs

Page 122

Ruthless
hands seized the dead boy heartlessly and raised him to the low
gunwale. A little shove, a splash, some widening ripples broken by the
sudden surge of a dark, hidden body from the slimy depths, and the
coveted canoe was in the sole possession of the white man--more savage
than the youth whose life he had taken.

Casting off the tie rope and seizing the paddle, Paulvitch bent
feverishly to the task of driving the skiff downward toward the Ugambi
at top speed.

Night had fallen when the prow of the bloodstained craft shot out into
the current of the larger stream. Constantly the Russian strained his
eyes into the increasing darkness ahead in vain endeavour to pierce the
black shadows which lay between him and the anchorage of the Kincaid.

Was the ship still riding there upon the waters of the Ugambi, or had
the ape-man at last persuaded himself of the safety of venturing forth
into the abating storm? As Paulvitch forged ahead with the current he
asked himself these questions, and many more beside, not the least
disquieting of which were those which related to his future should it
chance that the Kincaid had already steamed away, leaving him to the
merciless horrors of the savage wilderness.

In the darkness it seemed to the paddler that he was fairly flying over
the water, and he had become convinced that the ship had left her
moorings and that he had already passed the spot at which she had lain
earlier in the day, when there appeared before him beyond a projecting
point which he had but just rounded the flickering light from a ship's
lantern.

Alexander Paulvitch could scarce restrain an exclamation of triumph.
The Kincaid had not departed! Life and vengeance were not to elude him
after all.

He stopped paddling the moment that he descried the gleaming beacon of
hope ahead of him. Silently he drifted down the muddy waters of the
Ugambi, occasionally dipping his paddle's blade gently into the current
that he might guide his primitive craft to the vessel's side.

As he approached more closely the dark bulk of a ship loomed before him
out of the blackness of the night. No sound came from the vessel's
deck. Paulvitch drifted, unseen, close to the Kincaid's side. Only
the momentary scraping of his canoe's nose against the ship's planking
broke the silence of the night.

Trembling with nervous excitement, the Russian remained motionless for
several minutes; but there was no sound from the great bulk above him
to indicate that his coming had

Last Page Next Page

Text Comparison with Ĉe la koro de la tero

Page 18
Dufoje mispasxis miaj portantoj, kaj mia koro ekcxesis bati, kiam ni ekplongxis al tuja morto cxe la mortaj brancxamasoj malsupre.
Page 20
Senceremonie ili katenis Perry kaj min cxe la fino de la vico, kaj sen plia gxeno oni rekomencis la interrompitan marsxadon.
Page 22
"Foje ili postkuras la virojn.
Page 24
Sed kiam mi vidis tiujn sveltajn, brilajn korpegojn speguligxi en la sunlumo, kiam ili malmergigxis el la oceano, skuante siajn gigantajn kapojn; kiam mi vidis la akvon fali de sur iliaj muskolozaj korpoj per miniaturaj akvofaloj, dum ili glitis tien-reen, jen sur la suprajxo, jen duone mergigxintaj; kiam mi vidis ilin renkontigxi kun malfermitaj busxoj, siblante kaj gruntante en sia titaneca kaj sencxesa militado, mi ekkomprenis kiel limigita estas.
Page 27
de la vico, kaj samon ili farus al ni cxiuj, sed la estro fine cxesigis la brutalan bucxadon.
Page 31
mi sxtelis ilin desur la muroj de la ekstera gardocxambro de la konstruajxo.
Page 32
" Mi favoris tujan provon fugxi, sed kaj Perry kaj Gak konsilis atendi iun helpan akcidenton, kiu sekurigus al ni ioman sxancon de sukceso.
Page 37
Sxajnis al mi, ke blovtubo por faboj tiel efikus kiel tiuj mizeraj armiloj kontraux la kolosa monstro.
Page 43
En furioza malespero mi ekluktis kontraux tiu prototipo de cxiuj remiloj, urgxe penante eskapi, sed cxiam ankoraux proksimigxis la kupra giganto.
Page 46
"Necesas kasxi la pirogojn," Jxa klarigis, "cxar la mezopoj de Luana konstante militas kontraux ni kaj sxtelus ilin, se ili trovus ilin.
Page 55
Jugxante laux la plantoj, mi konvinkigxis, ke la tereno inter la oceano kaj la antauxmontetoj estas marcxa, kvankam tuj antaux mi gxi sxajnis seka gxis la sabla strio, sur kiu la maro ondis antauxen kaj reen.
Page 56
Kaj la maro kaj la marcxo estis sendube plenaj de tiuj muskolozaj, karnomangxantaj amfibioj, kaj se ne, tiu, kiu minacis min, povus cxasi min egale facile en la maron aux en la marcxon.
Page 59
"Vi savis mian vivon," li respondis, "kaj de tiam estas mia devo protekti kaj amike trakti vin.
Page 61
"Miaj amikoj estas tie," mi respondis, "krom vi, miaj solaj amikoj en Pelucidaro.
Page 69
Kune, ni iris al la unua vico da koridoroj sub la cxefetagxo de la konstruajxoj, kaj tie Perry kaj Gak haltis por atendi min.
Page 78
Samtempe, la besto eliris el la kaverno, tiel, ke li kaj la sagotoj alfrontigxis sur la mallargxa kornico.
Page 79
Antaux mi etendigxis malgranda, sed bela valo, tra kies centro klara kaj glimbrilanta rivero serpentumis al interna maro, kies blua akvo apenaux videbligxis inter la du montocxenoj, kiuj brakumis cxi tiun etan paradizon.
Page 87
"Ino!" mi kriis, "kion vi faras cxi tie? Mi kredis, ke vi iris al la kaverno, kiel mi ordonis al vi.
Page 88
Kiam mi vekigxis, mi trovis Dian sidantan en la aperturo, elrigardante trans la valon.
Page 89
Sxi batalis kiel tigrino, sed per mia libera mano mi retropusxis sxian kapon--mi supozas, ke mi subite brutigxis, ke mi retroiris miliardon da jaroj kaj igxis vera kavernohomo, kiu prenas sian virinon perforte--kaj tiam mi kisis tiun bela busxon denove kaj denove.