Tarzan the Terrible

By Edgar Rice Burroughs

Page 48

to the moonlit recess without and at the same instant she saw
the figure of what she took to be a Ho-don rise above the outer edge of
the niche.

The beast that held her saw it too and growled ominously but it did not
relinquish its hold upon her hair. It crouched as though waiting an
attack, and it increased the volume and frequency of its growls until
the horrid sounds reverberated through the gorge, drowning even the
deep bellowings of the beasts below, whose mighty thunderings had
broken out anew with the sudden commotion from the high-flung cave. The
beast that held her crouched and the creature that faced it crouched
also, and growled--as hideously as the other. Pan-at-lee trembled. This
was no Ho-don and though she feared the Ho-don she feared this thing
more, with its catlike crouch and its beastly growls. She was
lost--that Pan-at-lee knew. The two things might fight for her, but
whichever won she was lost. Perhaps, during the battle, if it came to
that, she might find the opportunity to throw herself over into the
Kor-ul-GRYF.

The thing that held her she had recognized now as a Tor-o-don, but the
other thing she could not place, though in the moonlight she could see
it very distinctly. It had no tail. She could see its hands and its
feet, and they were not the hands and feet of the races of Pal-ul-don.
It was slowly closing upon the Tor-o-don and in one hand it held a
gleaming knife. Now it spoke and to Pan-at-lee's terror was added an
equal weight of consternation.

"When it leaves go of you," it said, "as it will presently to defend
itself, run quickly behind me, Pan-at-lee, and go to the cave nearest
the pegs you descended from the cliff top. Watch from there. If I am
defeated you will have time to escape this slow thing; if I am not I
will come to you there. I am Om-at's friend and yours."

The last words took the keen edge from Pan-at-lee's terror; but she did
not understand. How did this strange creature know her name? How did it
know that she had descended the pegs by a certain cave? It must, then,
have been here when she came. Pan-at-lee was puzzled.

"Who are you?" she asked, "and from whence do you come?"

"I am Tarzan," he replied, "and just now I came from Om-at, of
Kor-ul-JA, in search of you."

Om-at, gund of Kor-ul-JA! What wild talk was this? She would have
questioned him further, but now he was approaching the Tor-o-don and
the

Last Page Next Page

Text Comparison with Ĉe la koro de la tero

Page 11
Perry denove skuis sian kapon.
Page 12
Li jam preskaux atingis la plej malaltan brancxon de la arbo, el kiu pendis la grimpoplanto, kiam gxi sxirigxis pro lia pezo, kaj li barakte falis antaux miajn piedojn.
Page 23
Mi komprenis preskaux nur, ke ili estas terure malbelaj, flugilohavaj kaj palmopiedaj, ke ili logxas en subteraj urboj, ke ili estas mirinde sagxaj.
Page 34
" "David," diris la maljunulo, "Mi kredas, ke Dio sendis nin cxi tien gxuste por tiu celo--estos la laboro de mia vivo instrui al ili Lian mesagxon--konduki ilin al la lumo de Lia indulgo, dum ni edukos iliajn korojn kaj manojn por vivo en kulturo kaj civilizo.
Page 37
ludis dekkvin aux dudek minutojn.
Page 38
Auxdinte la mugxadon de la tigro, la tauxro ekhurlis per rabia furiozeco.
Page 41
Malantaux mi aperis neniu signo pri postsekvo kaj antaux mi mi vidis neniun vivajxon.
Page 43
La malignaj plenapertaj makzeloj klakfermigxis antaux la vizagxo de la viktimo.
Page 46
" Li montris per la kapo al insulo pli fora en la maro, tiel dista, ke gxi sxajnis nura nebulajxo pendanta en la malproksima cxielo.
Page 49
Ni havas bonajn okazojn kaj malmulton alian.
Page 53
Post la vekigxo mi estis tre malsata, kaj okupinte min dum iom da tempo per fruktosercxado, mi ekmarsxis tra la gxangalo por trovi la plagxon.
Page 55
Poste mi staris sur la plagxo kaj spektis la ampleksan kaj solecigantan maron, sur kies neallogan surfacon ankoraux neniu homo auxdacis elnavigi por eltrovi la ekzotikajn kaj misterajn landojn, kiuj kusxis transe, aux la mirindajxojn, ricxajxojn kaj aventurojn, kiujn gxiaj nevideblaj insuloj tenis.
Page 60
Mi estus tre dankema, se vi povus gvidi min al Futra, kie mi redonos min en la manojn de la maharoj, por ellabori kun miaj amikoj la fugxplanon, kiun la sagotoj interrompis, kiam ili amasigis.
Page 64
Tiel okazis, ke pluraj potencaj militistoj el tre malproksimaj landoj, kiujn ni kaptis en niaj sklavkaptaj misioj, batalis kaj mortigis la bestegojn, kiujn oni ellasis kontraux ilin, kaj tiel regajnis sian liberon.
Page 65
Mia unua faro estis elspuri Perry, kiun mi trovis, kiel kutime, absorbita pri la dikaj volumegoj, kiujn li lauxordone devus nur senpolvigi kaj rearangxi sur novaj bretoj.
Page 69
Ne necesas diri, ke ambaux gxojis vidi min, kvankam ili kompreneble sciis nenion pri la sorto, al kiu kondamnis min la jugxistoj.
Page 70
ol mi povis mortigi la venontan el miaj viktimoj, gxi jxetis sin kontraux la tria, kiu rapide suprensaltis, kontrauxstarante min per vaste malfermitaj makzeloj.
Page 73
Plue--" li pauxzis, ekrigardante Perry.
Page 74
" "Mi ne forlasos kamaradon," estis la simpla respondo de Gak.
Page 92
15-a cxapitro REIRO AL LA TERO Ni transiris la riveron kaj trapasis la montojn trans gxi, kaj fine ni eliris sur grandan kaj platan ebenajxon, kiu disetendigxis gxis la limo de la vidpovo.