Tarzan the Terrible

By Edgar Rice Burroughs

Page 27

him to do. Tarzan raised the
body of the dead Waz-don above his head, held it poised there for a
moment as with face raised to the heavens he screamed forth the horrid
challenge of the bull apes of the tribe of Kerchak, and with all the
strength of his giant sinews he hurled the corpse heavily upon the
ascending warrior. So great was the force of the impact that not only
was the Waz-don torn from his hold but two of the pegs to which he
clung were broken short in their sockets.

As the two bodies, the living and the dead, hurtled downward toward the
foot of the cliff a great cry arose from the Waz-don. "Jad-guru-don!
Jad-guru-don!" they screamed, and then: "Kill him! Kill him!"

And now Tarzan stood in the recess beside Ta-den. "Jad-guru-don!"
repeated the latter, smiling--"The terrible man! Tarzan the Terrible!
They may kill you, but they will never forget you."

"They shall not ki--What have we here?" Tarzan's statement as to what
"they" should not do was interrupted by a sudden ejaculation as two
figures, locked in deathlike embrace, stumbled through the doorway of
the cave to the outer porch. One was Om-at, the other a creature of his
own kind but with a rough coat, the hairs of which seemed to grow
straight outward from the skin, stiffly, unlike Om-at's sleek covering.
The two were quite evidently well matched and equally evident was the
fact that each was bent upon murder. They fought almost in silence
except for an occasional low growl as one or the other acknowledged
thus some new hurt.

Tarzan, following a natural impulse to aid his ally, leaped forward to
enter the dispute only to be checked by a grunted admonition from
Om-at. "Back!" he said. "This fight is mine, alone."

The ape-man understood and stepped aside.

"It is a gund-bar," explained Ta-den, "a chief-battle. This fellow must
be Es-sat, the chief. If Om-at kills him without assistance Om-at may
become chief."

Tarzan smiled. It was the law of his own jungle--the law of the tribe
of Kerchak, the bull ape--the ancient law of primitive man that needed
but the refining influences of civilization to introduce the hired
dagger and the poison cup. Then his attention was drawn to the outer
edge of the vestibule. Above it appeared the shaggy face of one of
Es-sat's warriors. Tarzan sprang to intercept the man; but Ta-den was
there ahead of him. "Back!" cried the Ho-don to the newcomer. "It is
gund-bar." The fellow looked scrutinizingly at the two fighters, then
turned his face downward toward his fellows. "Back!"

Last Page Next Page

Text Comparison with Ĉe la koro de la tero

Page 3
Li estis maljunulo, kiu dedicxis la plej longan parton el sia longa vivo al la perfektigo de mehxanika subtera borveturilo.
Page 5
Li pregxis, kiam li vekigxis, li pregxis antaux ol mangxi, li pregxis post la mangxo kaj nokte, antaux ol enlitigxi, li pregxis denove.
Page 11
Perry denove skuis sian kapon.
Page 16
" "David! Cxu povas esti, ke vi travivis?" Kaj la maljunulo stumble proksimigxis al mi kaj forte cxirkauxpremis min.
Page 25
Kelkaj el la malliberuloj ridis, kaj mi vidis la vizagxon de Gak la Vila malheligxi, dum li rigardis min sercxeme.
Page 26
Finfine, febla heligxo antaux ni sciigis nin pri la fino de la tunelo, pro kio almenaux mi estis tre dankema.
Page 27
Mi ne deziras sxin kiel mian--", sed tiam mi ekhaltis.
Page 32
Mi ecx estas certa, ke kelkaj maharoj neniam dormas, dum aliaj, inter longaj periodoj de maldormeco, eble rampas en malluman ejon sub sia logxejo, kie ili longe dormadas.
Page 35
Subnotoj [13] alterna nomo de jxurasia epoko.
Page 36
Ili marsxis en vico al la centro de la areno, kie la estajxoj sur la rokoj povis spekti ilin, kaj tie ili.
Page 49
La regxino krocxis siajn okulojn al graseta junulino.
Page 54
Mi sciis, kompreneble, pri la granda malversxajno de sukceso en nia projektita entreprenajxo, sed mi sciis, ke mi neniam povos eksxati la liberecon sen Perry, tiel longe kiel li vivos, kaj mi sciigxis, ke la ebleco retrovi lin estas malpli ol eta.
Page 55
La fascino de spekulativado igxis en mi tre forta.
Page 59
La rivero tie fluas al la Lural-az.
Page 61
Tial, ni anorokanoj metas niajn mortintojn en altajn arbojn, kie la birdoj povas trovi ilin kaj porti ilin pecon post peco al la Mortomondo super la Lando de Vasta Ombro.
Page 63
Poste gxi pridemandis min pere de unu sagoto.
Page 64
Onidire, la erudiciuloj distrancxas siajn esplorobjektojn ankoraux vivaj, kaj lernas per tio multajn utilajn aferojn.
Page 65
"Homo, mi jxus revenis de la areno! Vi revenis preskaux tiel frue kiel mi.
Page 78
La sagoto plej proksima al la kavernurso, trovinte sian forfugxon barita, turnigxis, kaj intence saltis al terura morto sur la trancxaj rokoj tricent futojn sube.
Page 83
"Mi ne kredas vin," sxi diris, "cxar se vi estus sincera, vi estus farinta tion en la kunesto de aliaj, kiuj observus gxin--tiam mi vere estus via virino; nun estas neniu, kiu vidis vin fari gxin, cxar vi scias, ke sen observantoj via ago ne ligas min al vi," kaj sxi fortiris sian manon de mia kaj forturnigxis.