Tarzan the Terrible

By Edgar Rice Burroughs

Page 172

that would meet JA's advances would meet his.

That night her snug little nest perched high in the great tree seemed
less the sanctuary that it had before. What might resist the sanguinary
intentions of a prowling panther would prove no great barrier to man,
and influenced by this thought she slept less well than before. The
slightest noise that broke the monotonous hum of the nocturnal jungle
startled her into alert wakefulness to lie with straining ears in an
attempt to classify the origin of the disturbance, and once she was
awakened thus by a sound that seemed to come from something moving in
her own tree. She listened intently--scarce breathing. Yes, there it
was again. A scuffing of something soft against the hard bark of the
tree. The woman reached out in the darkness and grasped her spear. Now
she felt a slight sagging of one of the limbs that supported her
shelter as though the thing, whatever it was, was slowly raising its
weight to the branch. It came nearer. Now she thought that she could
detect its breathing. It was at the door. She could hear it fumbling
with the frail barrier. What could it be? It made no sound by which she
might identify it. She raised herself upon her hands and knees and
crept stealthily the little distance to the doorway, her spear clutched
tightly in her hand. Whatever the thing was, it was evidently
attempting to gain entrance without awakening her. It was just beyond
the pitiful little contraption of slender boughs that she had bound
together with grasses and called a door--only a few inches lay between
the thing and her. Rising to her knees she reached out with her left
hand and felt until she found a place where a crooked branch had left
an opening a couple of inches wide near the center of the barrier. Into
this she inserted the point of her spear. The thing must have heard her
move within for suddenly it abandoned its efforts for stealth and tore
angrily at the obstacle. At the same moment Jane thrust her spear
forward with all her strength. She felt it enter flesh. There was a
scream and a curse from without, followed by the crashing of a body
through limbs and foliage. Her spear was almost dragged from her grasp,
but she held to it until it broke free from the thing it had pierced.

It was Obergatz; the curse had told her that. From below came no
further sound. Had she, then, killed him? She prayed so--with all

Last Page Next Page

Text Comparison with Ĉe la koro de la tero

Page 7
Mia cerbo plenigxis de vanaj bedauxroj.
Page 9
[8] Andover: urbeto en la nordorienta usona sxtato Massachusetts havanta plurajn konatajn superajn lernejojn kaj kolegiojn.
Page 16
La tuta reto de logxejoj kaj vojoj formis preskaux senbrecxan plankon 50 futojn super la tero.
Page 19
Niaj kaptintoj pelis nin al ili, kaj post mallonga tempo ili gvidis nin tra mallargxa montpasejo en rondan valeton.
Page 21
Sed unu aferon mi ja scias, kaj de kiam vi diris al mi, ke pasis dek jaroj post mia foriro el la ekstera mondo, mi perdis cxian respekton por la tempo--mi ekdubas, cxu gxi ecx ekzistas, krom en la malfortaj, limigitaj mensoj de homoj.
Page 24
Kompare kun tiu metodo, oni povus nomi subtila la amindumadon de Hugxa.
Page 36
Ili marsxis en vico al la centro de la areno, kie la estajxoj sur la rokoj povis spekti ilin, kaj tie ili.
Page 37
En la komenco mi ne povis vidi la beston, kiu eligis tiun lauxtan defion, sed la sonego igis la du viktimojn subite turnigxi, kaj jen mi vidis la vizagxon de la junulino--ne estis Dian! Mi.
Page 57
Oni povas perei sen ecx momenta averto, kaj dum unu kurta tago la amikoj de la mortinto priparolos lin per dampita vocxo.
Page 60
"Jxa," mi diris, "kion vi dirus, se mi informus vin, ke la mahara teorio pri la formo de la mondo estas gxusta?" "Mi dirus," li respondis, "ke vi aux estas stultulo aux prenas min por stultulo.
Page 62
Kial mi ne dezirus esti en Futra? Cxu oni ne bone nutras kaj bone traktas min? Cxu mi ne estas felicxa? Kiu povus deziri pli bonan sorton?" La sagotoj gratis al si la kapon.
Page 66
Mi respondis cxiujn vere.
Page 69
Survoje al la cxefetagxo ni renkontis multajn maharojn, sagotojn kaj sklavojn; sed neniu atentis nin, cxar ni igxis parto de la ordinara vivo en la koridoro.
Page 70
Gxia eskapo signifus la tutan ruinigxon de niaj planoj, kaj tre probable mian tujan morton.
Page 71
Kaj mi tute subite, sen rekta instigo, starante sola en la sekreta kamero de la maharoj de Pelucidaro, eksciis, ke mi amas Dian la Bela.
Page 83
Jen kiel gxi okazis.
Page 88
"Jes," respondis Dian, "sed ili ne gravas--ili cxiuj havas virinojn.
Page 91
Kompreneble, sxi ne povis skribi aux legi; sxi estis neniel kulturita aux delikata, kiel vi jugxus kulturitecon kaj delikatecon; sed sxi estis modelo de cxio plej inda en virinoj, cxar sxi estis bona, kaj kuragxa, kaj nobla, kaj virta.
Page 97
Estis kelkaj maharoj inter niaj kaptitoj, kaj niaj propraj homoj tiom timis ilin, ke ili rifuzis proksimigxi al ili, krom se komplete kovritaj per peco de felo.
Page 99
Tamen, eble estus egale bone, cxar ju pli proskimigxas la horo, des pli malgrandaj sxajnas miaj sxancoj sukcesi.