Tarzan of the Apes

By Edgar Rice Burroughs

Page 95

mass.

For what seemed an eternity the great brute stood with its forepaws
upon the sill, glaring into the little room. Presently it tried the
strength of the lattice with its great talons.

The girl had almost ceased to breathe, when, to her relief, the head
disappeared and she heard the brute's footsteps leaving the window.
But now they came to the door again, and once more the scratching
commenced; this time with increasing force until the great beast was
tearing at the massive panels in a perfect frenzy of eagerness to seize
its defenseless victims.

Could Jane have known the immense strength of that door, built piece by
piece, she would have felt less fear of the lioness reaching her by
this avenue.

Little did John Clayton imagine when he fashioned that crude but mighty
portal that one day, twenty years later, it would shield a fair
American girl, then unborn, from the teeth and talons of a man-eater.

For fully twenty minutes the brute alternately sniffed and tore at the
door, occasionally giving voice to a wild, savage cry of baffled rage.
At length, however, she gave up the attempt, and Jane heard her
returning toward the window, beneath which she paused for an instant,
and then launched her great weight against the timeworn lattice.

The girl heard the wooden rods groan beneath the impact; but they held,
and the huge body dropped back to the ground below.

Again and again the lioness repeated these tactics, until finally the
horrified prisoner within saw a portion of the lattice give way, and in
an instant one great paw and the head of the animal were thrust within
the room.

Slowly the powerful neck and shoulders spread the bars apart, and the
lithe body protruded farther and farther into the room.

As in a trance, the girl rose, her hand upon her breast, wide eyes
staring horror-stricken into the snarling face of the beast scarce ten
feet from her. At her feet lay the prostrate form of the Negress. If
she could but arouse her, their combined efforts might possibly avail
to beat back the fierce and bloodthirsty intruder.

Jane stooped to grasp the black woman by the shoulder. Roughly she
shook her.

"Esmeralda! Esmeralda!" she cried. "Help me, or we are lost."

Esmeralda opened her eyes. The first object they encountered was the
dripping fangs of the hungry lioness.

With a horrified scream the poor woman rose to her hands and knees, and
in this position scurried across the room, shrieking: "O Gaberelle! O
Gaberelle!" at the top of her lungs.

Esmeralda weighed

Last Page Next Page

Text Comparison with Ĉe la koro de la tero

Page 2
Certe sxajnus al vi, kvazaux oni kaptis min cxe tiel abomena krimo kiel la sxtelo de la Juveloj de la Krono el la Turo[1] aux la venenado de la kafo de lia Mosxto la Regxo.
Page 3
Gxia granda nazo ripozis sur la nuda tero.
Page 4
Kaj gxuste tial gxi fortigxis pli ol la naturo intencis, cxar mia komprenebla fiero pri mia granda forteco igis min prizorgi kaj fortigi miajn muskolojn kaj korpon per cxiu ebla rimedo.
Page 5
" Mi ne hezitas konfesi, ke mi pli multe maltrankviligxis pri nia propra sorto ol pri ia eventuala perdo suferota de la mondo.
Page 12
Mi savigxis nur pro la grandeco de la besto.
Page 13
Pli kaj pli alten en la klinigxantan kaj svingigxantan arbon li grimpis.
Page 18
Sed ambauxfoje, tiuj lertaj, potencaj vostoj etendis sin kaj trovis apogajn brancxojn, kaj nek unu el ili ecx iom malfirmigis sian tenon al mi.
Page 32
Perry kaj mi sercxis lin kaj starigis al li la demandon rekte.
Page 33
" Li igis min klarigi la planon denove kaj tre detale, kaj pro iu kauxzo, kiu tiam ne estis klara al mi, li postulis tre precizan priskribon de la apartamentoj kaj koridoroj, kiujn mi jxus esploris.
Page 52
Fine, mi devis supreniri por preni aeron, kaj kiam mi jxetis timplenan rigardon en la direkto de la maharoj kaj la tipdaroj, mi preskaux senkonsciigxis, vidante, ke ne restis ecx unusola sur la rokoj, kie mi ilin laste vidis, kaj kiam mi perokule travagis la templon, mi ne povis percepti iun ajn el ili en gxia interno.
Page 55
Kiaj sovagxaj popoloj, kiaj ferocaj kaj fortaj bestoj en gxuste tiu momento rigardis la albatadon de gxiaj ondoj al gxia transa bordo! Gxis kie gxi etendigxis? Perry diris al mi, ke la maroj de Pelucidaro estas malgrandaj, kompare kun tiuj de la ekstera mondo, sed tamen cxi tiu granda oceano eble etendigxis milojn da mejloj.
Page 58
Pro la doloro gxi klakfermis sian busxon.
Page 59
Cxu vi venos?" Tiam mi rakontis al li pri Perry kaj Dian la Bela, kaj ke mia unua devo estas al ili.
Page 70
Sed batalado ne estas okupo, kiun la mahara raso sxatas, kaj kiam la estulo vidis, ke mi jam senvivigis du el gxiaj kunuloj kaj ke mia glavo estas rugxa de ilia sango, gxi haste forkuris de mi.
Page 82
Evidente sxi vidis la morton de la tipdaro.
Page 85
Nun li estis ekkurinta, kaj dum li proksimigxis, li levis sian grandegan lancon, dum mi haltis, kaj metante sagon en mian arkon, mi celis lauxeble sensxancele.
Page 90
"Mi devis diri al vi _ion_, David," sxi flustris.
Page 92
Sxi ordonis, ke mi ne ekzercu la muskolojn, cxar tio povus esti mortiga--sxi diris, ke se min pikus plenkreska serpento, mi ne movigxus ecx unu pasxon for de la nesto--mi estus mortinta surpiede starante--tiel mortiga estas la veneno.
Page 93
Kiam la du homoj sur la lidioj estis tre proksimaj al ni, ni vidis, ke unu estas viro kaj la alia virino.
Page 100
Kaj cxiam molestas min cxi tiuj terurigaj demandoj, kiam mi pensas pri David Innes kaj liaj strangaj aventuroj.