Tarzan of the Apes

By Edgar Rice Burroughs

Page 89

eventualities which might lie before
herself and her friends in this ill-fated cabin, the haunt of
mysterious, perhaps hostile, beings.

Quickly, with an impatient stamp of her little foot, she endeavored to
shake off the gloomy forebodings, and turning to Esmeralda bade her
cease her wailing.

"Stop, Esmeralda, stop it this minute!" she cried. "You are only
making it worse."

She ended lamely, a little quiver in her own voice as she thought of
the three men, upon whom she depended for protection, wandering in the
depth of that awful forest.

Soon the girl found that the door was equipped with a heavy wooden bar
upon the inside, and after several efforts the combined strength of the
two enabled them to slip it into place, the first time in twenty years.

Then they sat down upon a bench with their arms about one another, and
waited.




Chapter XIV

At the Mercy of the Jungle


After Clayton had plunged into the jungle, the sailors--mutineers of
the Arrow--fell into a discussion of their next step; but on one point
all were agreed--that they should hasten to put off to the anchored
Arrow, where they could at least be safe from the spears of their
unseen foe. And so, while Jane Porter and Esmeralda were barricading
themselves within the cabin, the cowardly crew of cutthroats were
pulling rapidly for their ship in the two boats that had brought them
ashore.

So much had Tarzan seen that day that his head was in a whirl of
wonder. But the most wonderful sight of all, to him, was the face of
the beautiful white girl.

Here at last was one of his own kind; of that he was positive. And the
young man and the two old men; they, too, were much as he had pictured
his own people to be.

But doubtless they were as ferocious and cruel as other men he had
seen. The fact that they alone of all the party were unarmed might
account for the fact that they had killed no one. They might be very
different if provided with weapons.

Tarzan had seen the young man pick up the fallen revolver of the
wounded Snipes and hide it away in his breast; and he had also seen him
slip it cautiously to the girl as she entered the cabin door.

He did not understand anything of the motives behind all that he had
seen; but, somehow, intuitively he liked the young man and the two old
men, and for the girl he had a strange longing which he scarcely
understood. As for the big

Last Page Next Page

Text Comparison with Ĉe la koro de la tero

Page 1
Lia verkaro sumigxis je 68 romantitoloj.
Page 16
Inter la dometoj sternigxis mortaj brancxoj kaj trunkoj de malgrandaj arboj, kiuj kunligis la logxejojn en unu arbo kun tiuj en apudaj arboj, kaj tiel kelkfoje formigxis serpentumaj stratoj.
Page 18
" "Sxajnas, ke la interna mondo suficxe malvarmigxis por vivteni animalan vivon nur longajn epokojn post la apero de vivo sur la ekstera krusto, sed la familiaraj formoj de animala kaj planta vivo, kiujn ni vidis cxi tie, evidentigas, ke funkcias la samaj fortoj ankaux cxi tie.
Page 25
Se vi iam reatingos la eksteran mondon, vi trovos, ke la geologoj kaj la paleontologoj estos la unuaj, kiuj nomos vin mensogulo, cxar ili scias, ke estajxoj tiaj, kiajn ili restauxris, neniam ekzistis.
Page 26
En lando de cxiama tagmezo ne necesis lumigado sur la tersuprajxo, sed mi miris, ke mankas al ili rimedoj por lumigi la vojon en tiuj malhelaj subteraj pasejoj.
Page 29
La sagotoj traktis nin ambaux kun multe da respekto dum la cetero de la vojagxo, kaj pri la afero ili poste informis siajn mastrojn, la maharojn.
Page 38
Dum kelka tempo la geviroj penadis nur resti for de la du bestegoj, sed fine mi vidis ilin disigxi.
Page 44
Lauxte siblante, la bestego delasis de sia predo kaj atakis min, sed la lanco, krocxita en gxia gorgxo, vanigis gxian provon kapti min, kvankam gxi preskaux renversis la pirogon per sia furioza strebo atingi min.
Page 49
La kapo de la rampulo komencis malrapide balancigxi, sed la okuloj neniam cxesis direktigxi al la timigita virino, kaj.
Page 60
"Vidu," li diris, "sen apogo, ecx tiu frukteto falas, gxis gxi trafas ion, kio haltigas gxin.
Page 63
Malantaux mi kaj ambauxflanke de mi marsxis la ceteraj gardistoj.
Page 65
" Auxdinte pri mia memvola reveno al Futra, miaj nunaj gardistoj evidente kredis sendangxere lasi min libera en la kontstruajxo, kiel okazis kutime antaux mia eskapo, do oni ordonis al mi denove eklabori je mia antauxa tasko.
Page 67
"Cxu vi volas diri, ke vi atendis, ke iu ajn kredus tiel neeblan mensogon?" Estis senespere, do mi marsxis en silento flanke de mia eskorto tra la mallumaj koridoroj kaj pasejoj al mia terura pereo.
Page 69
sxultroj, tute kasxante mian vizagxon.
Page 73
Kaj finfine, post lauxsxajne monatojn, kaj kiel mi nun scias, eble jaroj, ni venis gxis loko, kie ni povis vidi la grizbrunan krutajxon, kiu borderas la antauxmontetojn de Sari.
Page 76
La malmola ligno de la arko estis ekstreme forta, kaj tio, kune kun la fortikeco kaj elasteco de mia nova sxnuro, donis al mi neordinaran fidon je mia armilo.
Page 89
Mi nur transpasxis la kavernon kaj kaptis sxin je la pojnoj, kaj kiam sxi luktis, mi cxirkauxmetis al sxi mian brakon, tiel por fiksi sxiajn manojn cxe sxiaj flankoj.
Page 91
tion mi ne antauxe faris de post la morto de mia patrino," kaj nun mi vidis, ke estis malsekeco de larmoj cxirkaux sxiaj okuloj.
Page 98
Pro la angulo, je kiu ni eniris la teron, la vojagxo dauxris preskaux unu tagon pli longe kaj elportis min sur la sablojn de la Saharo, anstataux al Usono, kiel mi esperis.
Page 99
Mi reportis la aferojn mem al Algxerio, kaj akompanis ilin gxis la fino de la fervojo; sed de tie mi estis revokita al Usono pro gravaj aferoj.