Tarzan of the Apes

By Edgar Rice Burroughs

Page 124

torn by continual strife and discord. Terkoz
proved a cruel and capricious king, so that, one by one, many of the
older and weaker apes, upon whom he was particularly prone to vent his
brutish nature, took their families and sought the quiet and safety of
the far interior.

But at last those who remained were driven to desperation by the
continued truculence of Terkoz, and it so happened that one of them
recalled the parting admonition of Tarzan:

"If you have a chief who is cruel, do not do as the other apes do, and
attempt, any one of you, to pit yourself against him alone. But,
instead, let two or three or four of you attack him together. Then, if
you will do this, no chief will dare to be other than he should be, for
four of you can kill any chief who may ever be over you."

And the ape who recalled this wise counsel repeated it to several of
his fellows, so that when Terkoz returned to the tribe that day he
found a warm reception awaiting him.

There were no formalities. As Terkoz reached the group, five huge,
hairy beasts sprang upon him.

At heart he was an arrant coward, which is the way with bullies among
apes as well as among men; so he did not remain to fight and die, but
tore himself away from them as quickly as he could and fled into the
sheltering boughs of the forest.

Two more attempts he made to rejoin the tribe, but on each occasion he
was set upon and driven away. At last he gave it up, and turned,
foaming with rage and hatred, into the jungle.

For several days he wandered aimlessly, nursing his spite and looking
for some weak thing on which to vent his pent anger.

It was in this state of mind that the horrible, man-like beast,
swinging from tree to tree, came suddenly upon two women in the jungle.

He was right above them when he discovered them. The first intimation
Jane Porter had of his presence was when the great hairy body dropped
to the earth beside her, and she saw the awful face and the snarling,
hideous mouth thrust within a foot of her.

One piercing scream escaped her lips as the brute hand clutched her
arm. Then she was dragged toward those awful fangs which yawned at her
throat. But ere they touched that fair skin another mood claimed the
anthropoid.

The tribe had kept his women. He must find others to replace

Last Page Next Page

Text Comparison with Ĉe la koro de la tero

Page 7
Proksimume tagmeze, alie dirite, dekdu horojn post la komenco de tiu bedauxrinda vojagxo, ni jam boris gxis profundeco de 84 mejloj, kie la hidrargo montris 153 gradojn.
Page 18
"Tre malalte evoluintaj," jugxis Perry.
Page 19
Mi klinigxis kaj prenis sxtonon.
Page 22
Trifuta cxeno trude kunligis nin, kaj pri tio mi baldaux ekgxojis.
Page 30
Kiel mi poste lernis, la maharoj havas nek orelojn nek parolan lingvon.
Page 32
Gak ne komprenis, kion signifas la eldiroj de Perry pri astroj kaj kompaso, sed li certigis nin, ke oni povus ecx vindi la okulojn de iu ajn pelucidarano kaj porti lin al la plej malproksima parto de la mondo, sed tamen li kapablus reiri rekte al sia hejmo laux la plej mallonga vojo.
Page 33
"Estus murdo, David," li kriis.
Page 34
Nur la sagotoj barus ilian vojon al absoluta supereco, kaj mi opiniis, ke preskaux certe la sagotoj sxuldas sian tutan potencon al la pli granda inteligenteco de la maharoj--mi ne povis kredi, ke tiuj gorilecaj bestoj intelekte superas la pelucidaran homaron.
Page 35
Subnotoj [13] alterna nomo de jxurasia epoko.
Page 38
Cxe unu flanko de la mortkondamnita paro la dago mugxis kaj antauxenpasxis, kaj cxe la alia flanko la angorinspira _tarago_ sxtele proksimigxis al ili kun malfermita fauxko kaj salivgutantaj dentegoj.
Page 44
"Por ke vi ne trapiku min per gxi," mi respondis.
Page 55
Post ok mangxoj kaj du dormoj, mi konvinkigxis, ke mi estas sur la malgxusta vojo, cxar inter Futra kaj la interna maro mi la antauxan fojon tute ne dormis kaj nur unufoje mangxis.
Page 68
Mia sola penso estis plejeble malproksimigi min de tiu timindega torturkamero.
Page 70
Gxia eskapo signifus la tutan ruinigxon de niaj planoj, kaj tre probable mian tujan morton.
Page 76
Tiuj, kiujn mi sxtelis en Futra, ni ne povis kunporti, cxar ilia grandeco malebligis al ni kasxi ilin en la maharaj hauxtoj, kiuj nin portis al sekureco ekster la urbo.
Page 79
Tamen, kun la plej granda singardemo mi rampis en gxian malluman internon.
Page 87
Mi estis tro kolera, kaj sxi ne sxajnis voli paroli kun ano de pli malalta klaso.
Page 90
Mi ploris, kaj.
Page 95
Ili diris al ni, ke la maharoj estis frenezaj pro rabio, kiam ili eltrovis, kio okazis en la kelo de la konstruajxo.
Page 97
Kaj kiel li rekompencis mian grandanimecon, vi baldaux sciigxos.