Jungle Tales of Tarzan

By Edgar Rice Burroughs

Page 5

about, just out of reach of an
antagonist, Tarzan could do infinite injury with his long, sharp
hunting knife, and at the same time escape many of the painful and
dangerous wounds which would be sure to follow his falling into the
clutches of a bull ape.

And so Taug charged and bellowed like a bull, and Tarzan of the Apes
danced lightly to this side and that, hurling jungle billingsgate at
his foe, the while he nicked him now and again with his knife.

There were lulls in the fighting when the two would stand panting for
breath, facing each other, mustering their wits and their forces for a
new onslaught. It was during a pause such as this that Taug chanced to
let his eyes rove beyond his foeman. Instantly the entire aspect of
the ape altered. Rage left his countenance to be supplanted by an
expression of fear.

With a cry that every ape there recognized, Taug turned and fled. No
need to question him--his warning proclaimed the near presence of their
ancient enemy.

Tarzan started to seek safety, as did the other members of the tribe,
and as he did so he heard a panther's scream mingled with the
frightened cry of a she-ape. Taug heard, too; but he did not pause in
his flight.

With the ape-boy, however, it was different. He looked back to see if
any member of the tribe was close pressed by the beast of prey, and the
sight that met his eyes filled them with an expression of horror.

Teeka it was who cried out in terror as she fled across a little
clearing toward the trees upon the opposite side, for after her leaped
Sheeta, the panther, in easy, graceful bounds. Sheeta appeared to be
in no hurry. His meat was assured, since even though the ape reached
the trees ahead of him she could not climb beyond his clutches before
he could be upon her.

Tarzan saw that Teeka must die. He cried to Taug and the other bulls
to hasten to Teeka's assistance, and at the same time he ran toward the
pursuing beast, taking down his rope as he came. Tarzan knew that once
the great bulls were aroused none of the jungle, not even Numa, the
lion, was anxious to measure fangs with them, and that if all those of
the tribe who chanced to be present today would charge, Sheeta, the
great cat, would doubtless turn tail and run for his life.

Taug heard, as did the others, but no one

Last Page Next Page

Text Comparison with Ĉe la koro de la tero

Page 0
La Templo de la Maharoj 9.
Page 7
Kiam ni atingis la profundecon de ducent kvardek mejloj, preskaux sveniga amoniaka haladzo atakis niajn nazojn, kaj la termometro registris -10 gradojn.
Page 19
Pro mia movigxo la besto iom retirigxis kaj komencis rondiri cxirkaux ni.
Page 23
La plejmulto el liaj paroloj direktigxis al Dian la Bela.
Page 26
Ankaux la gardistoj vidis tion, kaj la vidajxo de ilia feroca kolerego estis terura.
Page 32
Perry diris, ke sxajne temas pri la sama hejmenira instinkto, kiun kelkaj specioj de Teraj kolomboj havas.
Page 33
"Estus murdo, David," li kriis.
Page 41
Ju pli mi pensis pri Perry, des malpli mi gxuis mian jxus akiritan liberecon.
Page 42
Sur la milde dekliva plagxo, sur kiu mi migris, kusxis dissemite multaj drolformaj, koloraj konkoj, el kiu kelkaj estis vakaj, dum abundo da aliaj ankoraux enhavis moluskojn tiel variajn kiel cxiujn, kiuj iam pasigis sian inertan vivon cxe la senbruaj bordoj de la pramaroj de la ekstera terkrusto.
Page 44
Fine, gxiaj klopodoj por atingi nin tute cxesis, kaj post kelkaj konvulsioj gxi turnigxis sur la dorson, sxtone morta.
Page 46
Lia lerta manovrado de la kruda kaj malfacila boato elvokis mian plej profundan admiron, cxar nelonge antauxe mi mem manovris gxin tiel fiaske.
Page 59
Cxe ni la cxasajxo kaj fisxoj plej abundas, kaj vi povos elekti virinon el la plej belaj de Pelucidaro.
Page 68
Estis la sama koridoro kaj la samaj maharoj, al kiuj mi intencis asigni tiel gravan rolon en nia fugxo el Futra.
Page 74
Perry sciis, ke li endangxerigas la vivon de Gak kaj mi, kaj la maljunulo preskaux insiste petegis, ke ni antauxeniru sen li, kvankam mi sciis, ke li suferas veran angoron de teruro je la penso, ke li povus fali en la manojn de la sagotoj.
Page 77
Dum la postaj kelkaj sekundoj, mia atento estis konsiderinde dividita.
Page 79
Mi vekigxis ripozinta, sed malsata, kaj pusxinte la rokegon flanken, mi elrampis sur la etan rokozan kornicon, kiu estis mia kvazauxa antauxdoma portiko.
Page 87
Cxi tie ni silente mangxis.
Page 89
"Mi lasos vin _nun_," mi diris arogante, "Mi jam toleris gxislime vian nedankemon kaj viajn insultojn," kaj tiam mi turnigxis kaj pasxis majeste malsupren al la valo.
Page 92
Ni nun reekiris al la lando de la sarianoj, kaj kun sentoj de sincera bedauxro ni adiauxis nian belan gxardenon Edenan, en kies relativaj paco kaj harmonio ni travivis la plej felicxajn momentojn de nia vivo.
Page 93
"Gxi estas la lando, kiu kusxas sub la Morta Mondo", respondis Dian; "la Morta Mondo, kiu porcxiame pendas inter la suno kaj Pelucidaro super la Terura Ombrolando.