Jungle Tales of Tarzan

By Edgar Rice Burroughs

Page 173

of the anthropoids, as Tantor, the elephant, dashed
swiftly across the clearing to the aid of his friend.

Gunto never closed upon the ape-man, nor did a fang enter flesh upon
either side. The terrific reverberation of Tantor's challenge sent the
bulls scurrying to the trees, jabbering and scolding. Taug raced off
with them. Only Tarzan and Bulabantu remained. The latter stood his
ground because he saw that the devil-god did not run, and because the
black had the courage to face a certain and horrible death beside one
who had quite evidently dared death for him.

But it was a surprised Gomangani who saw the mighty elephant come to a
sudden halt in front of the ape-man and caress him with his long,
sinuous trunk.

Tarzan turned toward the black man. "Go!" he said in the language of
the apes, and pointed in the direction of the village of Mbonga.
Bulabantu understood the gesture, if not the word, nor did he lose time
in obeying. Tarzan stood watching him until he had disappeared. He
knew that the apes would not follow. Then he said to the elephant:
"Pick me up!" and the tusker swung him lightly to his head.

"Tarzan goes to his lair by the big water," shouted the ape-man to the
apes in the trees. "All of you are more foolish than Manu, except Taug
and Teeka. Taug and Teeka may come to see Tarzan; but the others must
keep away. Tarzan is done with the tribe of Kerchak."

He prodded Tantor with a calloused toe and the big beast swung off
across the clearing, the apes watching them until they were swallowed
up by the jungle.

Before the night fell Taug killed Gunto, picking a quarrel with him
over his attack upon Tarzan.

For a moon the tribe saw nothing of Tarzan of the Apes. Many of them
probably never gave him a thought; but there were those who missed him
more than Tarzan imagined. Taug and Teeka often wished that he was
back, and Taug determined a dozen times to go and visit Tarzan in his
seaside lair; but first one thing and then another interfered.

One night when Taug lay sleepless looking up at the starry heavens he
recalled the strange things that Tarzan once had suggested to him--that
the bright spots were the eyes of the meat-eaters waiting in the dark
of the jungle sky to leap upon Goro, the moon, and devour him. The
more he thought about this matter the more perturbed he

Last Page Next Page

Text Comparison with Ĉe la koro de la tero

Page 6
"Mi ne povis precize kalkuli la rapidecon, cxar mi ne havis instrumenton, kiu povus mezuri la egan potencon de mia generatoro.
Page 11
"Cxu eble ni mortis kaj eniris la paradizon?" Turnigxante kun rideto, li fingromontris la nazon de la borveturilo, kiu elstaris el la tero malantaux ni.
Page 13
povi konkuri kontraux la viglo de miaj junaj muskoloj, do mi kapablis salti flanken, antaux ol la malvigla menso de la besto povis redirekti gxin al mia postsekvo.
Page 14
Falinta arbotrunko donis al mi pormomentan avantagxon, cxar surgrimpante gxin, mi saltis al alia kelkajn pasxojn antauxe, kaj tiumaniere mi sukcesis resti super la implikajxo, kiu tapisxis la teron cxirkauxe.
Page 19
Oni metis nin en la centron de la amfiteatro, kaj la mil simiohomoj formis grandan rondon cxirkaux ni.
Page 26
Nun la haltoj plioftigxis, sed mi ne volis alparoli Dian, gxis mi povos vidi laux sxia mieno, kiel sxi akceptas miajn pardonpetojn.
Page 28
"Homo el alia mondo," li diris, "Mi kredas vin.
Page 32
Eble tio estas vera, sed mi neniam vidis pli ol tri el ili dormantaj, kaj la vido de tiu triopo sugestis al mi nian manieron fugxi.
Page 49
Trifoje ili iris cxirkauxe en la interno de la ovala salonego, kaj fine ripozigis sin sur la malsekaj kaj malvarmaj rokegoj, kiuj elstaras cxe la ekstera rando de la baseno.
Page 51
Dum la tipdaroj finforglutis la lastajn sklavojn, la maharoj jam dormis sur siaj rokegoj, kaj momenton poste, la grandaj pterodaktiloj reflugis al sia loko flanke de la regxino, kie ili mem ekdormis.
Page 55
Dum nekalkuleblaj epokoj gxi jam kirligxis lauxlonge de siaj sennombraj mejloj da marbordo, restante gxis hodiaux, malgraux cxio, tute nekonata, escepte de la strio videbla de sur gxiaj plagxoj.
Page 65
"Kion vi volas diri?" "Cxu vi frenezas, Perry? Cxu vi volas diri, ke mi ne mankis al vi, de kiam ni disigxis pro la atakanta dago en la areno?" "De kiam!" li ripetis.
Page 67
Tiel profundigxintaj en sia laboro ili estis, ke mi certis, ke ili ecx ne scias, ke la sagotoj eniris kun mi.
Page 68
Poiome mi movis gxin al mi, gxis mi kredis gxin atingebla de mia mano, kaj momenton poste, mi returnigxis, kaj la kara ilo estis en mia mano.
Page 72
Tiam pasis Perry, kaj tiam Hugxa.
Page 80
La pasxtantaj gregoj movigxis flanken, kiam mi ilin trapasis, plej multe la etaj ortopioj, kiuj montris la plej grandan malfidon, galopante ekster dangxeron.
Page 84
Li estis ankoraux tro malproksima, por ke mi distingu liajn trajtojn.
Page 92
Mi ne povus diri al vi, en kiu direkto gxi etendigxis, ecx se vi volus scii tion, cxar dum mia tuta restado en Pelucidaro mi neniam eltrovis aliajn ol surlokajn rimedojn por indiki direkton--estas nek nordo nek sudo nek oriento nek okcidento.
Page 96
Dum la kontrauxa armeo proksimigxis, ni vidis, ke estas multaj maharoj kun la sagotaj soldatoj--indiko pri la vastetenda graveco, kiun la dominanta specio atribuis al la rezulto de tiu kampanjo, cxar ne estis ilia kutimo aktive partopreni la sklavkaptajn atakojn, kiujn faris iliaj servobestoj--la sola speco de milito, kiun ili faris kontraux la malaltaj estajxoj.
Page 99
Alvenis la amika arabo, kiu portos cxi tiun leteron norden por mi, do adiaux, kaj Dio benu vin pro viaj komplezoj al mi.