Ĉe la koro de la tero

By Edgar Rice Burroughs

Page 99

la kruston de la Tero el la interna mondo
Pelucidaro.

Mi pasigis semajnon kun li, kaj tiam, forlasinte mian leoncxasadon,
reveturis rekte al la marbordo kaj rapidis al Londono, kie mi acxetis
grandan kvanton da ajxoj, kiujn li deziris kunporti kun si al
Pelucidaro. Estis libroj, fusiloj, revolveroj, pafajxoj, fotiloj,
kemiajxoj, telefonoj, telegrafiloj, drato, iloj kaj pliaj
libroj--libroj pri cxiu temo sub la suno. Li diris, ke li deziras
libraron, per kiu ili povos reprodukti la mirindajxojn de la dudeka
jarcento en la sxtonepoko, kaj se kvanto gravas, mi bone priservis
lin.

Mi reportis la aferojn mem al Algxerio, kaj akompanis ilin gxis la
fino de la fervojo; sed de tie mi estis revokita al Usono pro gravaj
aferoj. Tamen, mi povis dungi tre fidindan viron por ekestri la
karavanon--la saman gvidiston, fakte, kiu akompanis min dum mia
antauxa vojagxo en la Saharon--kaj skribinte longan leteron al Innes,
en kiu mi donis mian usonan adreson, mi vidis la ekspedicion ekvoji
suden.

Inter la aliaj aferoj, kiujn mi sendis al Innes, trovigxis pli ol
kvincent mejlojn da duobla, izolita drato de tre maldika dikeco. Mi
pakigis gxin cxirkaux speciala bobeno je lia propono, cxar estis lia
ideo, ke li povus fiksi unu finon cxi tie antaux ol foriri, kaj
ellasante gxin tra la malantauxo de la borveturilo, krei
telegraflineon inter la ekstera kaj interna mondoj. En mia letero, mi
petis lin nepre marki la finon de la linio tre klare per alta
sxtonamaso por la okazo, ke mi ne povus atingi lin antaux ol li
ekveturus, por ke mi facile trovu gxin kaj komunikigxu kun li, se
okazos, ke li bonsxance atingos Pelucidaron.

Mi ricevis kelkajn leterojn de li post mia reveno al Usono--fakte, li
utiligis cxiun al la nordo irantan karavanon por doni al mi ian
mesagxon. Lia lasta letero estis skribita la tagon antaux ol li
intencis ekveturi. Jen gxi:

Mia kara amiko:

Morgaux mi ekveturos por sercxi Pelucidaron kaj Dian. Kondicxe, ke la
araboj ne mortigos min. Ili kondutis tre malamike lastatempe. Mi
ne scias la kauxzon, sed en du okazoj ili minacis mian vivon. Unu,
pli amika ol la ceteraj, diris al mi hodiaux, ke ili intencas ataki
min cxi nokte. Estus bedauxrinde, se tiuspeca afero okazus nun, kiam
mi estas tiel baldaux forveturonta.

Tamen, eble estus egale bone, cxar ju pli proskimigxas la horo, des
pli malgrandaj sxajnas miaj sxancoj sukcesi.

Alvenis la amika arabo, kiu portos cxi tiun leteron norden por mi,
do adiaux, kaj Dio benu vin pro viaj komplezoj al mi.

La

Last Page Next Page

Text Comparison with The Mad King

Page 8
" "He cannot make me shave," insisted Barney.
Page 19
"You were a fool not to have done it yourself.
Page 21
But Emma von der Tann was of a different mind.
Page 22
"Are you mad, that you would kill the king?" Maenck lunged again, viciously, at the unprotected body of his antagonist.
Page 54
"Why do you address me as 'your majesty'?" he asked irritably.
Page 64
Fearfully, the bishop emerged from hiding, his robes disheveled and his miter askew.
Page 68
" She looked up at him with an expression of pleading in her eyes.
Page 77
Immediately he did what Barney had expected that he would--turned the fire of his artillery toward the southwest, directly away from the point from which the American and the crack squadron were advancing.
Page 79
I will admit that we are at a loss, your majesty, to know where lies the truth and where the falsity in this matter.
Page 86
Coblich was speaking.
Page 94
"Let me go--the king!" Barney sprang to his feet and, turning, faced Leopold.
Page 102
By going directly to Italy and entering Austria from that country Barney managed to arrive within the boundaries of the dual monarchy with comparatively few delays.
Page 107
Behind him he could hear the voices of many men.
Page 127
It will trample you under foot to gain its end, and then it will cast Peter of Blentz aside.
Page 128
"Stop!" he commanded.
Page 138
Standing with one foot upon the wires to keep them from tangling about her horse's legs, she pulled her mount across into the.
Page 151
Barney passed entirely around the structure halting at last upon the darkest side.
Page 156
On either side of the doorway stood a soldier of the king's bodyguard.
Page 167
He rode close to the side of their unwilling conductor.
Page 183
"I have tried to be loyal to Leopold and the promise that my father made his king when I was only a little girl; but since I thought that you were to be shot, I have wished a thousand times that I had gone with you to America two years ago.