Ĉe la koro de la tero

By Edgar Rice Burroughs

Page 86

la unuan alsturmon de tiu monstra
masxino de neregitaj rabio kaj malamo. Kaj mi kredas, ke Jubal,
anstataux absolute malestimi min, eksentis al mi respekton, kaj tiam
en lia primitiva menso evidente formuligxis la penso, ke li finfine
renkontis sian superonton kaj frontas sian pereon.

Almenaux sole per tiu hipotezo mi povas klarigi lian postan agon, kiu
estis kiel lasta provo--ia nereala espero, ke se li ne baldaux
mortigos min, mi mortigos lin. Gxi okazis cxe la kvara alsturmo,
kiam, anstataux ataki min per sia trancxilo, li faligis tiun armilon,
kaj ekprenante mian glavklingon per ambaux manoj, sxiris tiun armilon
el mia teno tiel facile kiel de infano.

Jxetante gxin malproksimen al la flanko, li staris senmova dum
momenteto, rigardante en mian vizagxon kun tia terura rikano de
malica triumfo, ke mi preskaux senkuragxigxis--kaj tiam li sin jxetis
al mi, armite nur per siaj manoj. Sed tiu estis la tago, en kiu Jubal
lernis pri novaj batalmetodoj. La unuan fojon li vidis pafarkon kaj
sagojn, neniam antaux tiu duelo li vidis glavon, kaj nun li lernis,
kion kapabla homo povas fari per siaj nudaj pugnoj.

Dum li alsturmis min kiel granda urso, mi ekkauxris sub lia etendita
brako, kaj kiam mi ekstaris, mi faris sur lian makzelon tiel trafan
baton kiel vi iam ajn vidis. Tiu granda monto de karno baraktis
malsupren sur la teron. Li estis tiel mirigita kaj kapturnigxa, ke li
kusxis kelkajn sekundojn tie, antaux ol li provis levigxi, kaj mi
staris super li, preta por doni alian dozon, se li surgenuigxus.

Fine li ja levigxis, preskaux mugxanta pro rabio kaj honto; sed li ne
restis surpieda--mi donis al li trafan baton per la maldekstra pugno
sur la pinto de la makzelo, kiu baraktigis lin sur la dorson. Nun
Jubal estis jam frenezigxinta pro malamo, cxar neniu sanmensa homo
estus levigxinta tiom da fojoj kiel li. Denove kaj denove mi
baraktigis lin, tiel rapide kiel li povis suprenstumbli, gxis fine li
kusxis pli longe sur la tero inter batoj, kaj cxiufoje levigxis pli
malforta ol antauxe.

Nun lia pulmovundo tre flue sangadis, kaj fine, terura cxekora bato
peze faligis lin surteren, kie li kusxis tute senmova, kaj iel mi
sciis, ke Jubal la Malbelulo neniam plu levigxos. Sed ecx rigardante
tiun kadavron, kusxantan tiel severe kaj abomene en la morto, mi ne
povis kredi, ke mi sen helpo venkis tiun mortiganton de timindaj
bestoj--tiun gigantan ogron de la sxtonepoko.

Prenante mian glavon, mi apogis min sur gxi, rigardante la kadavron
de mia malamiko, kaj kiam mi pensis pri la batalo, kiun mi jxus
batalis kaj pri mia venko, granda ideo naskigxis en mia
cerbo--rezulte de la venko kaj

Last Page Next Page

Text Comparison with The People That Time Forgot

Page 2
" "I don't like 'em," said the assistant secretary; "but sometimes you got to hand it to 'em.
Page 3
Ten days after they brought Mr.
Page 10
My predicament was grave.
Page 15
do her greater justice by saying that she combined all of the finest lines that one sees in the typical American girl's face rather than the pronounced sheeplike physiognomy of the Greek goddess.
Page 21
I knew full well that should the bear make a determined effort to get at us, the rocks I had piled as a barrier would come tumbling down about his giant shoulders like a house of cards, and that he would walk directly in upon us.
Page 22
But my joy was short-lived, and my heart sank once again as a moment later I saw a mighty paw insinuated into the opening--a paw as large around as a large dishpan.
Page 27
by no means as much to be feared as the huge beasts that roamed the surface of the earth.
Page 30
I expected them to kill me at once, but they did not.
Page 31
They pulled and hauled upon me, and some of them struck me; but for the most part they were not inclined to brutality.
Page 40
Ajor also told me that the mainland east of Oo-oh was her land--the land of the Galu.
Page 41
From me his gaze went to Ajor.
Page 42
"Do it," he cried derisively, "and then it may be that I shall believe the balance of your strange story.
Page 46
As she approached nearer I could see that she was a very comely creature, and like all her sex that I had seen in Caspak, apparently young.
Page 48
Only among the Galus are such, and then but infrequently.
Page 51
Sometimes we rose to great heights, where the air was chill and the world below but a blur of dim outlines; but always the jo-oos stuck behind us.
Page 56
Her Tom! Something stirred within my bosom.
Page 57
It is all right to raid the Galu country occasionally for plunder, as our people do; but to attempt to conquer it and hold it is madness.
Page 58
" I asked them what batu meant, as I had not before heard the word.
Page 78
With one squad of a home-guard company I could have conquered Caspak.
Page 81
Having come to a decision, I had to creep back to Nobs and get him, and then with him at my heels return to a large bush near the four horses.