Ĉe la koro de la tero

By Edgar Rice Burroughs

Page 81

posedis
terurajn ungegojn.

La sibla sono, kiu unue altiris mian atenton, produktigxis el gxia
gorgxo, kaj sxajnis esti direktita al io preter kaj sub mi, kion mi
ne povis vidi. La elstarajxo, sur kiu mi staris, abrupte finigxis
kelkajn pasxojn antauxe, kaj kiam mi atingis la finon, mi vidis tion,
kio kauxzis la eksciton de la reptilio.

Iam en pasinteca epoko, tertremo kreis terfendon tiuloke, tiel ke
antaux la loko, kie mi staris, la tertavoloj forglitis dudek futojn
suben. Rezulte, la dauxrigo de mia elstarajxovojo kusxis dudek futojn
sub mi, kie gxia fino estis tiel abrupta kiel la fino, kie mi staris.

Kaj tie, lauxsxajne haltigita en sia fugxo pro la negrimpebla
rompigxo en la elstarajxo, staris la atakcelo de la kreitajxo--junulino
timkauxranta sur la mallargxa kornico, kun la vizagxo profundigita en
siaj brakoj, kvazaux por elfermi el sxia vidado la timindan morton,
kiu sxvebis tuj super sxi.

La drako rondflugis pli malalten, kaj sxajnis pretigxi por alsagi
sian predon. Mi ne povis perdi tempon; estis apenaux momento por ecx
pesi miajn sxancojn kontraux la terure armita bestego; sed la vido de
tiu timigita junulino sub mi elvokis cxion plej bonan en mi, kaj mia
instinkto protekti la alian sekson, kiu versxajne egalis la
instinkton de memprotekto cxe la prahomoj, tiris min kiel magneto al
la flanko de la junulino.

Preskaux sen pensi pri la eblaj sekvoj, mi saltis desur la fino de la
elstarajxo, sur kiu mi staris, al la eta kornico dudek futojn sube.
Sammomente, la drako sagatakis la junulinon, sed mia subita
surscenigxo sxajne ektimigis gxin, cxar gxi turnigxis flanken, kaj
tiam altigxis denove super nin.

La bruo, kiun mi faris, alterigxante cxe sxia flanko, konvinkis la
junulinon, ke sxia morto jam alvenis, cxar sxi kredis, ke mi estas la
drako; sed finfine, kiam neniuj kruelaj dentegoj krocxigxis al sxi,
sxi miroplene levis sian rigardon. Kiam gxi trafis min, la esprimo,
kiu venis en sxiajn okulojn estus malfacile priskribebla, sed sxiaj
sentoj apenaux povis esti pli komplikaj ol miaj propraj--cxar la
largxaj okuloj, kiuj rigardis en miajn, estis de Dian la Bela.

"Dian!" mi kriis. "Dian! Dank' al Dio, ke mi alvenis gxustatempe."

"Vi?" sxi flustris, kaj denove kasxis sian vizagxon, ne lasante min
vidi, cxu sxi gxojas aux koleras pri mia veno.

Denove la drako sin jxetis al ni, kaj tiel rapide, ke mi ne havis
tempon demeti mian pafarkon. Mi povis nur kapti sxtonon kaj jxetegi
gxin en la fie malbelan vizagxon de la besto. Refoje, mia celado
estis trafa kaj kun siblo de doloro kaj rabio, la reptilio ree
turnigxis kaj flugis for.

Nun mi rapide enmetis sagon, por ke mi estu preta cxe la venonta
atako, kaj

Last Page Next Page

Text Comparison with The Lost Continent

Page 6
He stood at my side on the bridge as the ship glided.
Page 8
"When Lieutenant Turck crosses thirty," he said, "we shall all cross with him, and God help the officer or the man who reproaches him!" "I shall not be a party to high treason," snapped Johnson.
Page 10
He was pale, and seemed to have aged ten years in the few brief minutes since I last had seen him.
Page 11
Then it was that I outlined to him my purpose to defy the regulation that had raised the dead lines, and to take my ship back to New York myself.
Page 13
Only that morning, Lieutenant Johnson had told me that he feared that it would be impossible to repair the generators.
Page 31
At the body of the lion, they paused, and I could see from their gesticulations and the higher pitch of their voices that they were much excited over my kill.
Page 39
He is too great.
Page 42
"Yes," she said, tugging at a knot.
Page 43
Here rose in crumbling grandeur the first evidences I had seen of the ancient civilization which once had graced fair Albion--a single, time-worn arch of masonry.
Page 46
It took me a little longer, for often I had to hide in the trees that the lions might not get me, but I came in time, and now you are free to go back to your friends.
Page 48
I wished to explore the interior of this one remaining monument of civilization now dead beyond recall.
Page 55
To remain where we were would have been suicidal.
Page 56
"I have been searching the bottom for you.
Page 58
Altogether, it was a most unpleasant night, and I determined then that if we were forced to sleep out again that I should provide some sort of shelter which would protect us from attack while we slept.
Page 59
With the prisoner as a guide they had set off up-river in search of me, but had been much delayed by motor trouble, and had finally camped after dark a half mile above the spot where Victory and I had spent the night.
Page 60
" She spoke of killing Buckingham with no greater concern than one might evince in the contemplated destruction of a sheep; yet she was neither cruel nor vindictive.
Page 63
A herd of zebras grazed where once the German kaiser may have reviewed his troops.
Page 68
Then we set out in the launch, turning her nose upstream.
Page 81
Evidently he would never leave, or turn his back again.
Page 86
Unlike all others whom I had spoken with since my arrival in Europe, he was well acquainted with ancient history--was familiar with twentieth century conditions in Pan-America, and after putting a half dozen questions to me was satisfied that I spoke the truth.