Ĉe la koro de la tero

By Edgar Rice Burroughs

Page 79

trapasis ilin kaj elvenis super la valo cxe
la alia flanko. Mi scias, ke mi vagadis longan tempon, gxis laca kaj
malsata mi trovis malgrandan kavernon sur la suprajxo de la
kalksxtona formacio, kiu anstatauxis la antauxan granitan.

La kaverno, kiu ekplacxis al mi, trovigxis en la mezo de la apika
flanko de altega krutajxo. La vojo al gxi estis tia, ke mi sciis, ke
neniu besto povus frekventi gxin, kaj gxi ankaux ne estis suficxe
granda por esti komforta logxejo, krom por la pli malgrandaj mamuloj
kaj reptilioj. Tamen, kun la plej granda singardemo mi rampis en
gxian malluman internon.

Tie mi trovis kameron iom grandan, lumigitan de mallargxa fendo en la
roko, supre, kio lasis la sunlumon enfiltrigxi suficxe hele por
forigi la tutan senlumecon, kiun mi atendis. La kaverno estis tute
malplena, kaj mankis signoj de lastatempa logxateco. La aperturo
estis relative malgranda, tiel ke per konsiderinda penado mi sukcesis
alporti rokegon el la valo malsupre, kiu tute baris gxin.

Tiam mi reiris al la valo por preni brakplenon da herbo, kaj dum tiu
marsxo mi havis la bonsxancon faligi ortopion, kio estas la malgranda
cxevalo de Pelucidaro, eta besto proksimume tiel granda kiel
terhundo, abunda en cxiuj partoj de la interna mondo. Tiel, kun
mangxajxo kaj litajxo, mi reiris al mia logxejo, kie post mangxo de
nekuirita viando, al kio mi estis nun jam alkutimigxinta, mi trenis
la rokegon antaux la enirejon kaj volve ekkusxis sur lito el
herbo--nuda, pratempa kavernulo, tiel sovagxe primitiva kiel miaj
historiaj prapatroj.

Mi vekigxis ripozinta, sed malsata, kaj pusxinte la rokegon flanken,
mi elrampis sur la etan rokozan kornicon, kiu estis mia kvazauxa
antauxdoma portiko. Antaux mi etendigxis malgranda, sed bela valo,
tra kies centro klara kaj glimbrilanta rivero serpentumis al interna
maro, kies blua akvo apenaux videbligxis inter la du montocxenoj,
kiuj brakumis cxi tiun etan paradizon. La suprajxoj de la aliflankaj
montetoj estis verdaj pro vegetajxoj, kaj granda arbaro vestis ilin
gxis la bazoj de la rugxaj, flavaj kaj kuproverdaj altegaj apikajxoj,
kiuj estis iliaj pintoj. La valo mem estis tapisxita de denskreska
herbo, dum tie kaj aliloke areoj kun sovagxaj floroj estigis grandajn
buntomakulojn sur la fona verdo.

La fundon de la valo punktis aretoj de palmecaj arboj--plej ofte po
tri aux kvar. Antilopoj staris sub ili, dum aliaj furagxis for de la
arboj aux gracie vagis al proksima transvadejo por trinki. De tiu
belega besto estis kelkaj specioj, el kiuj la plej majesta iom
similis al la giganta elando de Afriko, escepte de la spiralaj
kornoj, kiuj komplete kurbigxas malantauxen super la oreloj kaj plu
kurbigxas antauxen, sube, finigxante per akraj kaj estiminde grandaj
pintoj du futojn antaux la

Last Page Next Page

Text Comparison with The Return of Tarzan

Page 0
"What is it that is magnificent?" and the count bent his eyes in various directions in quest of the object of her admiration.
Page 11
"May I come in?" "Why do you not cease persecuting me, Nikolas?" came the voice of the woman from beyond the thin panel.
Page 13
"Please do not do that.
Page 14
She was looking at him in wide-eyed astonishment.
Page 24
" Chapter 4 The Countess Explains "Your Paris is more dangerous than my savage jungles, Paul," concluded Tarzan, after narrating his adventures to his friend the morning following his encounter with the apaches and police in the Rue Maule.
Page 28
"It has troubled me not a little to think that after the service you rendered to both my husband and myself no adequate explanation was ever made you of what must have seemed ingratitude on our part in not taking the necessary steps to prevent a repetition of the attacks upon us by those two men.
Page 48
It was the first day that Tarzan was permitted to go out that he received a message from De Coude requesting him to call at the count's office that afternoon.
Page 56
Already he could hear the mob clambering the stairway to the next quarters--they would be at the door beside him in another instant.
Page 58
" "Kadour ben Saden!" ejaculated Tarzan.
Page 59
" "I should like to meet this EL ADREA of yours," he said.
Page 73
Another step he took, and then another.
Page 82
Not a tremor in the whole giant frame--his attitude as menacing and defiant as that of EL ADREA himself.
Page 85
It told of a black-bearded white man who went always disguised as an Arab.
Page 102
After Monsieur Thuran had squandered a few million dollars, he discovered that the vocation was so entirely to his liking that he would continue on down to Cape Town, where he suddenly decided that he had pressing engagements that might detain him there for some time.
Page 119
"They hunted us down as one hunts a fierce beast," said Busuli.
Page 158
His seeming rescue by a votaress of the high priestess of the sun had been but a part of the mimicry of their heathen ceremony--the sun looking down upon him through the opening at the top of the court had claimed him as his own, and the priestess had come from the inner temple to save him from the polluting hands of worldlings--to save him as a human offering to their flaming deity.
Page 160
she let her eyes rest for the first time upon Tarzan.
Page 166
He could not quite abandon all hope, and so he seized a water-soaked rag and squeezed the precious drops between the swollen lips of the hideous thing that had but a few short days before glowed with the resplendent life of happy youth and glorious beauty.
Page 168
Here, thoroughly exhausted, they threw themselves down to rest, sleeping until dark.
Page 192
His hands were clasped beneath the tails of his.