Ĉe la koro de la tero

By Edgar Rice Burroughs

Page 73

malamikoj, kiuj nin cxirkauxis
cxiuflanke. Bonsxance, estis granda procesio da maharoj irantaj al la
malprofunda lago, kiu kusxas je unu mejlo aux iom pli for de la urbo.
Ili iradas tien por praktiki siajn amfibiajn emojn, plongxante por
kapti fisxetojn kaj gxuante la malvarman profundon de la akvo. Gxi
estas lago de nesala akvo, malprofunda kaj sen la pli grandaj
reptilioj, kiu malebligas uzadon de la grandaj maroj de Pelucidaro al
cxiuj, krom si mem.

En la mezo de la amaso, ni pasis supren laux la sxtupoj kaj eliris
eksteren sur la ebenajxon. Dum iom longa distanco, Gak sekvis la
rivereton, kiu fluas al la lago, sed fine, cxe la fundo de ravineto,
li ekhaltis, kaj tie ni restis, gxis cxiuj estis preterpasintaj kaj
ni estis solaj. Tiam, ankoraux en la niaj kostumoj, ni ekiris rekte
for de Futra.

La varmego de la vertikalaj sunradioj rapide faris niajn abomenajn
karcerojn neelteneblaj, do transirinte malaltan altajxon kaj enirinte
sxirmodonan arbaron, ni fine formetis la maharajn hauxtojn, per kiuj
ni venis gxis tie en sekureco.

Mi ne tedos vin pri la detaloj de tiu amara kaj suferiga fugxo. Kiel
ni vojagxis per obstina kurado, gxis ni falis teren pro laco. Kiel
nin atakis strangaj kaj timindaj bestoj. Kiel ni apenaux eskapis la
kruelajn dentegojn de leonoj kaj tigroj, kies grandeco etigus gxis
ridinda sensignifeco la plej grandajn felisojn de la ekstera mondo.

Plu kaj plu ni rapidis, kun unusola intenco: plejeble malproksimigi
nin de Futra. Gak kondukis nin al sia propra lando--la lando Sari.
Montrigxis neniu signo de postcxaso, kaj tamen ni certis, ke ie
malantaux ni persistaj sagotoj sekvas nian spuron. Gak diris, ke ili
neniam malsukcesis cxase eltrovi siajn cxasatojn, gxis ili kaptis
tiujn aux estis mem retretigitaj de pli forta militistaro.

Nia sola espero, li diris, estis atingi lian tribon, kies forto tute
suficxis en la montara fortikejo por forbatali iun ajn nombron da
sagotoj.

Kaj finfine, post lauxsxajne monatojn, kaj kiel mi nun scias, eble
jaroj, ni venis gxis loko, kie ni povis vidi la grizbrunan krutajxon,
kiu borderas la antauxmontetojn de Sari. Kaj preskaux sammomente,
Hugxa, kiu cxiam rigardis tiom malantauxen kiom antauxen, anoncis, ke
li povas vidi aron de viroj malantaux ni, superirante malaltan
montegxon. Estis la longe atendita postsekvantaro.

Mi demandis al Gak, cxu ni povus atingi Sari suficxe frue por ilin
eskapi.

"Eble," li respondis, "sed vi trovos, ke la sagotoj povas iri per
nekredebla rapideco, kaj cxar ili estas preskaux nelacigeblaj, ili
estas sendube multe pli fresxaj ol ni. Plue--" li pauxzis,
ekrigardante Perry.

Mi sciis, kion li pensis. La maljunulo estis preskaux elcxerpita. Dum
granda parto de nia fugxado, aux Gak aux mi duone apogis lin dum

Last Page Next Page

Text Comparison with The Outlaw of Torn

Page 3
De Vac had been born in Paris, the son of a French officer reputed the best swordsman in France.
Page 5
force of knights and men-at-arms to wage a relentless war upon his own barons that he might effectively put a stop to all future interference by them with the royal prerogative of the Plantagenets to misrule England.
Page 12
An edict was issued requiring the examination of every child in England, for on the left breast of the little Prince was a birthmark which closely resembled a lily and, when after a year no child was found bearing such a mark and no trace of De Vac uncovered, the search was carried into France, nor was it ever wholly relinquished at any time for more than twenty years.
Page 25
" The three knights listened but there was no answer.
Page 36
Henry III sent a little expedition against him, he surrounded and captured the entire force, and, stripping them, gave their clothing to the poor, and escorted them, naked, back to the very gates of London.
Page 44
"Come, you have not far to travel now, and if we make haste you shall sup with your friend before dark.
Page 58
And again, perchance, my mother and my father may be sore distressed by my continued absence.
Page 62
One little foot tapped sullenly upon the disordered floor which was littered with a miscellany of rushes interspread with such bones and scraps of food as the dogs had rejected or overlooked.
Page 66
"And what may bring a De Montfort after so many years to visit his old neighbor?" "Well ye know what brings me, Norman of Torn," replied the young man.
Page 71
Surely it was the same straight and mighty figure, and there was the marvelous swordplay as well.
Page 82
"Thou be indeed a close-mouthed man, my son," said the priest, smiling.
Page 86
The sorrow is mine and I would not force it upon others.
Page 99
"This be the castle's crypt," whispered Joan; "and they do say that strange happenings occur here in the still watches of the night, and that when the castle sleeps, the castle's dead rise from their coffins and shake their dry bones.
Page 111
She looked long at the little trinkets and then, pressing them against her lips, she threw herself face down upon an oaken bench, her lithe young form racked with sobs.
Page 121
Noon found them at Leicester, and three days later, they rode into the baronial camp at Fletching.
Page 129
It shall be returned, or a mightier one in its stead.
Page 133
What a strange contradiction of a man! She wondered if he would come with lowered visor, for she was still curious to see the face that lay behind the cold, steel mask.
Page 135
Return to camp.
Page 144
too.
Page 150
reasons of clarity: "chid" to "chide" "sword play" to "swordplay" "subtile" to "subtle".