Ĉe la koro de la tero

By Edgar Rice Burroughs

Page 70

ol mi povis mortigi la
venontan el miaj viktimoj, gxi jxetis sin kontraux la tria, kiu
rapide suprensaltis, kontrauxstarante min per vaste malfermitaj
makzeloj. Sed batalado ne estas okupo, kiun la mahara raso sxatas,
kaj kiam la estulo vidis, ke mi jam senvivigis du el gxiaj kunuloj
kaj ke mia glavo estas rugxa de ilia sango, gxi haste forkuris de mi.
Sed mi estis tro rapida por gxi, do, duone saltante, duone flugante,
gxi forhastis laux alia koridoro, dum mi sekvis tuj post gxi.

Gxia eskapo signifus la tutan ruinigxon de niaj planoj, kaj tre
probable mian tujan morton. Tiu penso donis flugilojn al miaj piedoj;
sed ecx en la plej bona kazo mi povis nur egali la rapidecon de la
saltanta estulo antaux mi.

Tute subite gxi forturnis sin en apartamenton dekstre de la koridoro,
kaj enrapidante momenton poste, mi frontis du el la maharoj. Tiu, kiu
estis tie, kiam ni eniris, okupis sin per kelkaj metalaj ujoj, en
kiujn oni metis pulvorojn kaj fluajxojn, se jugxi surbaze de la vico
de flakonoj kusxantaj sur la benko, cxe kiu gxi laboris. Mi tuj
komprenis, en kiun lokon mi estis veninta. Jen gxuste tiu cxambro,
pri kiu Perry donis al mi detalajn instrukciojn, per kiuj mi trovu
gxin. Gxi estis la subtera kamero, en kiu oni kasxis la Grandan
Sekreton de la mahara raso. Kaj sur la benko, flanke de la flakonoj,
kusxis la fele bindita libro, kiu entenis la solan kopion de la
afero, kiun mi devis elsercxi post la mortigo de la tri dormataj
maharoj.

Ne estis alia elirejo el la cxambro ol la pordo, en kiu mi nun
staris, frontante la du timindajn reptiliojn. Mi sciis, ke pelitaj en
angulon ili batalus kiel demonoj, kaj ili estis bone ekipitaj por
batali, se ili nepre devus. Kune, ili impetis sur min, kaj kvankam mi
tuj trapikis la koron de unu el ili, la alia alfiksis siajn brilajn
dentegojn sur mian glavbrakon super la kubuto, kaj tiam komencis per
siaj akraj ungegoj rastgrati mian korpon, sxajne por elsxiri miajn
internajxojn. Mi konstatis, ke estas senutile esperi liberigi mian
brakon el tiu potenca, premega kaptigxo, kiu sxajnis detrancxi mian
brakon de mia korpo. La doloro, kiun mi suferis, estis intensa, sed
gxi servis nur por sproni min al pli grandaj penoj por venki mian
kontrauxulon.

Tien kaj reen sur la planko ni luktis--la maharo donis al mi
terurajn, trancxajn batojn per siaj antauxpiedoj, dum mi klopodis
sxirmi mian korpon per mia maldekstra mano, samtempe provante trovi
okazon por transdoni mian klingon el mia nun senutila glavmano al
ties rapide malfortigxanta parulo. Finfine mi sukcesis, kaj per tio,
kio sxajnis esti mia

Last Page Next Page

Text Comparison with Warlord of Mars

Page 3
In the far distance the Golden Cliffs raised their mighty barrier faces far into the starlit heavens, the precious metals and scintillating jewels that composed them sparkling in the brilliant light of Mars's two gorgeous moons.
Page 7
The light from the river was no longer visible, but ahead I saw the faint tinge of a distant radiance, and still the water before me was open.
Page 11
I was almost prostrated by disappointment.
Page 19
The other thern was engaging me at the time, and I was forcing him back--touching him here and there with my point until he was bleeding from a dozen wounds, yet not being able to penetrate his marvelous guard to reach a vulnerable spot for the brief instant that would have been sufficient to send him to his ancestors.
Page 20
We moved cautiously now, warned by the fragment of conversation I had overheard.
Page 25
Looking ruefully at the marks of his great teeth upon my bare arm I decided to do as he seemed to wish me to do.
Page 27
Beyond were a handful of guards, laughing and talking over one of their incomprehensible Barsoomian games.
Page 29
Then I wiped my feet upon the yellow tresses; and as a groan of rage arose from the balcony I spat full upon the holy diadem.
Page 42
"Who are you," he asked, "who dare enter the land of Kaol and hunt in the royal forest of the jeddak?" Then, as he noted my white skin through the coating of grime and blood that covered me, his eyes went wide and in an altered tone he whispered: "Can it be that you are a Holy Thern?" I might have deceived the fellow for a time, as I had deceived others, but I had cast away the yellow wig and the holy diadem in the presence of Matai Shang, and.
Page 44
It was after dark when Woola and I spied through the mighty forest the great wall which surrounds the city of Kaol.
Page 46
A hundred yards to my right was the gate from which the troops were evidently expected to issue, but to reach it I must pass the flank of the green warriors within easy sight of them, and, fearing that my plan to warn the Kaolians might thus be thwarted, I decided upon hastening toward the left, where another gate a mile away would give me ingress to the city.
Page 57
"He could not know it, for it is a lie.
Page 68
Finally the apt relaxed, sighing, as with the passing of a bad dream, and resumed the regular respiration of deep slumber.
Page 89
Standing there beside the great tyrant, who clutched her by the arm, she pointed to where I fought alone against such awful odds.
Page 102
"Raise it a little to release the catch," cried one of the red men.
Page 106
In grim and terrible silence they sped on toward the gate, the padded hoofs of their frightful mounts giving forth no sound.
Page 112
With a snarl he sprang toward me with naked sword, but whether Salensus Oll was a good swordsman or a poor I never learned; for with Dejah Thoris at my back I was no longer human--I was a superman, and no man could have withstood me then.
Page 115
have fought had I been in their stead, with the determination to take as many of my enemies with me when I died as lay within the power of my sword arm.
Page 127
As is ever the way with me, I acted then as I always act--without deliberation and without consultation.
Page 128
" We bade our yellow friends farewell with real regret, as we set sail for Ptarth.