Ĉe la koro de la tero

By Edgar Rice Burroughs

Page 7

La hidrargo nun tre malrapide altigxis, kvankam la
145-grada temperaturo estis preskaux neeltenebla en la mallargxaj
limoj de nia metala malliberejo.

Proksimume tagmeze, alie dirite, dekdu horojn post la komenco de tiu
bedauxrinda vojagxo, ni jam boris gxis profundeco de 84 mejloj, kie
la hidrargo montris 153 gradojn.

Perry komencis denove esperi, kvankam el kiu fonto li povis cxerpi
ian ajn optimismon, mi ne povis konjekti. Anstataux blasfemi, li nun
kantis--mi ekkredis, ke la premo de la situacio fine damagxas lian
psikon. Dum la lastaj horoj ni ne parolis, krom kiam li foje petis de
mi ciferojn, kiujn montris la metroj, kaj kiam mi respondis. Mia
cerbo plenigxis de vanaj bedauxroj. Mi rememoris plurajn farojn el
mia pasinteco, pro kiuj mi felicxus havi kelkajn jarojn pli por
regajni mian honoron. Ekzemple, mi rememoris la okazajxon en la Latin
Commons cxe Andover[8], kiam Calhoun kaj mi metis pulvon en la
fornon--kio preskaux mortigis unu el la mastroj. Kaj ankaux--sed kial
maltrankviligxi? Mi estis baldaux mortonta kaj pagonta por tiaj
aferoj kaj por kelkaj aliaj. La varmeco jam suficxis, por ke mi
anticipu tion, kio venos. Se plialtigxus la temperaturo kelkajn
gradojn, mi sentis, ke mi perdos la konscion.

"Kion montras la metroj nun, David?" la vocxo de Perry interrompis
miajn malgajajn pensojn.

"90 mejlojn kaj 153 gradojn," mi respondis.

"Ha! Ni bone disbatis tiun teorion pri la tridekmejla krusto, cxu
ne?"

"Kaj cxu tio iel helpos nin?" mi regrumblis.

"Sed mia amiko," li dauxrigis, "cxu tiu temperaturo nenion signifas
al vi? Gxi ne altigxis dum ses mejloj. Pripensu tion, junulo!"

"Jes, mi pripensas," mi respondis, "sed kiam nia aerprovizo
elcxerpigxos, cxu gravos, cxu la temperaturo estas 153-grada aux
153.000-grada? Ni estos same mortaj, kaj krome, neniu scios." Sed mi
devas konfesi, ke pro iu neklarigebla kialo la sensxangxa temperaturo
ja fakte renovigis mian velkantan esperon. Kion mi esperis, estas
neklarigebla. Kiel Perry penis klarigi, la malpruvo de pluraj tre
precizaj kaj kleraj sciencaj hipotezoj montris, ke ni ne povas
antauxvidi, kio atendos nin en la interno de la Tero; do kial ne
esperi pri io bona, almenaux gxis nia morto--kiam ni ne plu bezonus
esperon por esti felicxaj. Tio estis tre bona kaj logika rezonado, do
mi gxin akceptis.

Cent mejlojn subtere la temperaturo _jam falis al 152,5 gradoj_. Kiam
mi tion anoncis, Perry etendis siajn brakojn por min cxirkauxpremi.

Ek de tiam, gxis la tagmezo de la dua tago, la temperaturo konstante
malpliigxis. Baldaux gxenis min la malvarmeco, kiu igxis same
netolerebla kiel la antauxa varmego. Kiam ni atingis la profundecon
de ducent kvardek mejloj, preskaux sveniga amoniaka haladzo atakis
niajn nazojn, kaj la termometro registris -10 gradojn. Preskaux du
horojn ni suferis tiun morde intensan

Last Page Next Page

Text Comparison with The Son of Tarzan

Page 3
The men were delighted with him.
Page 4
For an instant he hesitated, and then again there rose before him the dreams of affluence which this great anthropoid would doubtless turn to realities once Paulvitch had landed him safely in some great metropolis like London.
Page 7
.
Page 13
The audience was delighted; but they were still more delighted when the trainer, the period of his act having elapsed, attempted to persuade Ajax to leave the box.
Page 21
" Still smiling, the lad crossed the room and stood before the Russ.
Page 24
From then on Condon cultivated the youthful Briton.
Page 52
The former was walking across a small plain upon which grew little clumps of bushes.
Page 85
Kill him, Korak! Kill him!" And with flashing eyes and heaving bosom the girl, coming to her feet, ran to Korak's side to encourage him.
Page 92
Chapter 12 Two tall, bearded white men moved cautiously through the jungle from their camp beside a wide river.
Page 100
"Korak goes," he shouted; "but he will return and take you from the Gomangani.
Page 101
He embodied for her all that was finest and strongest and best in her savage world.
Page 122
The pack were close upon his heels.
Page 126
He believed that the terrors and hardships she had undergone during captivity among the blacks and her frightful experience with the two Swedes had unbalanced her mind but as the days passed and he became better acquainted with her and able to observe her under the ordinary conditions of the quiet of his African home he was forced to admit that her strange tale puzzled him not a little, for there was no other evidence whatever that Meriem was not in full possession of her normal faculties.
Page 162
If he could not have her and happiness, he would at least do all that lay in his power to assure happiness to her.
Page 184
" "The Big Bwana?" almost screamed The Sheik, and then followed a stream of profane, Arabic invective against the white man whom all the transgressors of the jungle feared and hated.
Page 188
Neither have I.
Page 193
He saw two spots of flame a short distance from and above him.
Page 196
This time there were many.
Page 215
"I am going back with Bwana," she announced.
Page 217
They had come to a clearing and plainly Korak smelled water.