Ĉe la koro de la tero

By Edgar Rice Burroughs

Page 69

sxultroj, tute kasxante mian vizagxon. Tiel
kamuflite, mi trovis Perry kaj Gak kune en la kamero, kie ni
mangxadis kaj dormadis.

Ne necesas diri, ke ambaux gxojis vidi min, kvankam ili kompreneble
sciis nenion pri la sorto, al kiu kondamnis min la jugxistoj. Ni
decidis perdi neniom da tempo antaux ol efektivigi nian fugxplanon,
cxar mi ne povus esperi resti longe kasxita de la sagotoj, kaj mi ne
bone povus porcxiame porti tiun amason da feloj sur mia kapo sen veki
suspekton. Tamen, estis kredeble, ke per gxi mi povus sendangxere
trairi la plenajn koridorojn kaj kamerojn de la superaj niveloj, do
mi ekiris kun Perry kaj Gak--cxe kio la fetoro de la malbone tanitaj
feloj dume preskaux sufokis min.

Kune, ni iris al la unua vico da koridoroj sub la cxefetagxo de la
konstruajxoj, kaj tie Perry kaj Gak haltis por atendi min. La
konstruajxoj estas fositaj el la formacio de solida kalksxtono. Ilia
arkitekturo estas pro absolute nenio rimarkinda. La cxambroj estas
foje rektangulaj, foje rondaj, kaj foje ovalaj. La koridoroj, kiuj
ilin kunigas, estas mallargxaj kaj ne cxiam rektaj. La kameroj estas
lumigitaj per difuzita sunlumo reflektita tra tuboj similaj al tiuj,
per kiuj oni lumigis la avenuojn. Ju pli malaltaj la kamervicoj, des
pli mallume. La plejmulto de la koridoroj estas tute nelumigitaj. La
maharoj povas vidi tre bone en duonmallumo.

Survoje al la cxefetagxo ni renkontis multajn maharojn, sagotojn kaj
sklavojn; sed neniu atentis nin, cxar ni igxis parto de la ordinara
vivo en la koridoro. Estis nur unusola enirejo kondukanta el la loko
al la avenuo, kaj gxi estis bone gardata de sagotoj--sole cxi tiun
pordon ni ne rajtis trapasi. Fakte, estis malpermesite al ni ankaux
eniri la subajn koridorojn kaj apartamentojn, krom je apartaj okazoj,
kiam oni ordonis al ni tion fari; sed cxar ili konsideris nin
malsupera specio sen inteligenteco, ili ne havis kauxzon timi, ke ni
per tio povus fari ian malbonon, do oni ne malhelpis al ni eniri la
koridoron, kiu kondukis malsupren.

Volvitajn en felo, mi portis tri glavojn kaj la du pafarkojn kaj la
sagojn, kiujn Perry kaj mi faris. Cxar multaj sklavoj portis fele
volvitajn sxargxojn cxiudirekte, neniu trovis mian sxargxon
menciinda. Kie mi lasis Gak kaj Perry, ne estis aliaj estuloj
videblaj, do mi tiris unu glavon el la pakajxo, kaj lasante la
ceterajn armilojn cxe Perry, mi ekiris sola al la malsuperaj niveloj.

Veninte en la apartamenton, en kiu dormis la tri maharoj, mi silente
eniris piedpinte, ne memorante, ke la kreitajxoj ne kapablas auxdi.
Per rapida trapiko tra la koro mi mortigis la unuan, sed mia dua
trapiko ne estis tiel bontrafa, tiel ke antaux

Last Page Next Page

Text Comparison with Pellucidar

Page 18
With our hut as a base we sallied forth in search of a pass across the range.
Page 19
Myriad are the huge-bellied carnivora of this primitive world.
Page 25
He had to smile at that; but in extenuation of his act he assured me that it was quite customary for prime ministers to give their personal attention to the building of imperial navies; "and this," he said, "is the imperial navy of his Serene Highness, David I, Emperor of the Federated Kingdoms of Pellucidar.
Page 28
know much about it, but I was sure that at launching the hull only should have been completed, everything else being completed after she had floated safely.
Page 31
The third boat pulled up alongside the second and its crews joined in the conference.
Page 33
Tell Ja that David, whose life he once saved from a sithic, has come again to visit him.
Page 36
They pinioned my arms and legs, and later chained my wrists behind my back.
Page 39
At my sides were my revolvers.
Page 44
If we were going to do anything for Pellucidar we must be free to do it together.
Page 50
Well does he deserve his appellation of the Sly One.
Page 56
distance at sea, a great island.
Page 61
He did not move.
Page 64
They are enormous quadrupeds, eighty or a hundred feet long, with very small heads perched at the top of very long, slender necks.
Page 72
How long it really was I do not know, of course; but it was all too long.
Page 79
At the moment there was no one in sight below me, so I slid quickly from my arboreal watch-tower to the ground and moved rapidly away to the right with the intention of circling the hill if necessary until I had found an unwatched spot where I might have some slight chance of scaling the heights and reaching the top unseen.
Page 87
We had come almost to the cliff-edge where Juag should be awaiting us when we saw two men walking rapidly toward the same spot from another direction.
Page 92
Two heavy javelins, missing Dian and Juag by but a hair's breadth, had sunk deep into the bottom of the dugout in a straight line with the grain of the wood, and split her almost in two from stem to stern.
Page 124
It was then that I discovered numerous flags and pennants floating above the army of the besiegers.
Page 127
The Mahars, seeing how the battle was going, had hastened to the safety of their buried city.
Page 134
I am content here.