Ĉe la koro de la tero

By Edgar Rice Burroughs

Page 67

rakontado pri la ekstera mondo kaj la stranga
veturilo, kiu portis Perry kaj min al Pelucidaro. Mi kredis, ke mi
ilin konvinkis, kaj post longa sidado en silento post la enketo, mi
atendis, ke oni ordonos al mi reiri al mia logxejo.

Dum tiu sxajna silento ili diskutis pere de sia stranga, neparola
lingvo la meriton de mia historio. Fine, la estro de la tribunalo
komunikis la rezulton de la kunsido al la oficiro, kiu estris la
sagotan gardistaron.

"Venu," li diris al mi, "vi estas kondamnita al la eksperimentaj
fosajxoj, cxar vi auxdacis insulti la inteligentecon de la potenculoj
per la ridinda historio, kiun vi tiel malprudente rakontis al ili."

"Cxu vi volas diri, ke ili ne kredis min?", mi demandis, tute
mirigita.

"Kredi vin!", li diris. "Cxu vi volas diri, ke vi atendis, ke iu ajn
kredus tiel neeblan mensogon?"

Estis senespere, do mi marsxis en silento flanke de mia eskorto tra
la mallumaj koridoroj kaj pasejoj al mia terura pereo. En malalta
urbnivelo ni venis al pluraj lumigitaj kameroj, en kiuj ni vidis
plurajn maharojn okupi sin pri diversaj taskoj. Mia eskorto kondukis
min al unu el tiuj kameroj, kaj antaux ol foriri ili katenis min al
flanka muro. Aliaj homoj estis simile katenitaj tie. Sur longa tablo
kusxis viktimo, kiam oni kondukis min en la kameron. Kelkaj maharoj
cxirkauxstaris la kompatindulon, tenante lin al la tablo, por ke li
ne movigxu. Alia, tenante akran trancxilon en sia trifingra
antauxpiedo, trancxe malfermis la bruston kaj abdomenon de la
viktimo. Oni uzis nenian anestezilon, kaj estis terure auxdi la
kriojn kaj gxemojn de la torturato. Vere, tio estis vengxosimila
vivisekcio. Malvarma sxvito ekfluis el miaj poroj, kiam mi
ekkomprenis, ke baldaux venos mia vico. Kaj ne forgesu, ke kie ne
ekzistas la tempo, mi povus facile imagi, ke mia suferado dauxras
monatojn, antaux ol la morto finfine liberigus min!

La maharoj tute ne atentis min, kiam oni kondukis min en la kameron.
Tiel profundigxintaj en sia laboro ili estis, ke mi certis, ke ili
ecx ne scias, ke la sagotoj eniris kun mi. La pordo estis proksima.
Se nur mi povus atingi gxin! Sed tiuj pezaj katenoj malebligis ion
ajn tian. Mi cxirkauxrigardis, sercxante rimedon por liberigxi el la
cxenoj. Sur la planko inter mi kaj la maharoj kusxis eta hxirurgiilo,
kiun unu el ili kredeble faligis. Gxi aspektis ne malsimile al
butonhoko, sed gxi estis multe pli eta, kaj havis akrigitan pinton.
Centfoje dum mia knabagxo mi malsxlosis serurojn per butonhokoj. Se
nur mi povus atingi tiun peceton de polurita sxtalo, mi eble povus
almenaux portempe forfugxi.

Rampante gxis la limo de mia cxeno, mi trovis, ke etendante unu

Last Page Next Page

Text Comparison with The Mad King

Page 18
" He smiled at her.
Page 42
Barney and the boy saw him coming, and the youth ran forward with the others to learn the news that he had brought; but Yellow Franz and his messenger withdrew to a hut which the brigand chief reserved for his own use, nor would he permit any beside the messenger to accompany him to hear the report.
Page 43
" Further conversation was interrupted by the sound of footsteps without, and an instant later Yellow Franz entered the squalid apartment and the dim circle of light which flickered feebly from the smoky lantern that hung suspended from the rafters.
Page 48
Barney felt a burning sensation in his shoulder, but it was forgotten for the moment in the relief that came to him as he saw the second rascal sprawl headlong upon his face.
Page 51
" The old man shook his head.
Page 58
It would then rest with Ludwig to do what he thought advisable.
Page 62
As the crown, poised over the head of Peter of Blentz, sank slowly downward the girl felt that she could scarce restrain her desire to shriek aloud a protest against the wicked act--the crowning of a murderer king of her beloved Lutha.
Page 69
Half way upon the journey he had met a dusty and travel-stained horseman hastening toward the capital city that Peter and his lieutenants had just left.
Page 72
The moonlight was now full in the faces of Butzow and the American.
Page 86
At the words of Coblich it staggered to its feet.
Page 92
and so it does.
Page 100
There was a brief and terrific struggle.
Page 102
For a moment he thought the speakers must be in his own room, so distinctly did he overhear each word of their conversation; but presently he discovered that they were upon the opposite side of a thin partition.
Page 118
That he must be discovered seemed a certainty to the American.
Page 150
"We will follow along this road for a bit and then turn into the Lustadt highway.
Page 173
Leopold, being a royal snob, had courted the favor of the emperor and turned up his nose at Serbia.
Page 175
We have summoned you that you may receive from us, and transmit to your emperor, the expression of our surprise and dismay at the unwarranted violation of Luthanian neutrality.
Page 187
How in the world could the American have brought you through the castle, from one end to the other, unseen? There was a guard before the king's door and another before this.
Page 205
To have attempted to escape would have necessitated turning his back to his adversary, inviting instant death.
Page 212
I have made the following changes to the text: PAGE CHAPTER PARAGRAPH LINE ORIGINAL CHANGED TO 72 VIII 3 1 Ludstadt Lustadt 81 3 2 mier miter 83 7 3 Ludstadt Lustadt 86 3 2 him arm his arm 90 4 4 monarch, he monarch he 94 2 4 colums columns 98 2 2 imposter impostor 121 1 1 approaced approached 126 2 5 from from the 140 .