Ĉe la koro de la tero

By Edgar Rice Burroughs

Page 61

nin kaj pelis nin al la areno por spekti la punon
al la sklavoj, kiuj mortigis la gardiston. Prefere mi neniam estus
forlasinta la arenon, cxar miaj amikoj kaj mi eble jam nun
efektivigus nian fugxon, dum cxi tiu malfruigxo eble signifos
frakasigxon al niaj planoj, kies plenumigxo dependas de la plua dormo
de la tri maharoj kusxantaj en la kavo sub la konstruajxo, kie ni
estis malliberuloj."

"Vi volas reiri al kaptiteco?" kriis Jxa.

"Miaj amikoj estas tie," mi respondis, "krom vi, miaj solaj amikoj en
Pelucidaro. Kion alian mi faru en tiaj cirkonstancoj?"

Dum momento li meditis en silento. Tiam li malgaje balancis sian
kapon.

"Kuragxa homo kaj bona amiko devus tion fari", li diris, "sed gxi
sxajnas tute stulta, cxar la maharoj tutcerte kondamnos vin al morto
pro la forkuro, do vi plenumos nenion por viaj amikoj per reveno.
Neniam dum mia tuta vivo mi auxdis pri eksa malliberulo, kiu memvole
revenis al la maharoj. Nur malmultaj eskapas ilin, kvankam kelkaj
sukcesas, kaj tiuj preferus morti ol esti rekaptitaj."

"Mi ne vidas alian vojon, Jxa," mi diris, "kvankam mi certigas al vi,
ke mi preferus iri al Sxeolo pro Perry ol al Futra. Sed Perry estas
tro pia, ol ke mi iam versxajne devus savi lin el tiu loko."

Jxa demandis al mi, kio estas Sxeolo, kaj post kiam mi lauxpove
klarigis, li diris: "Vi parolas pri Molop-az, la flamanta maro sub
Pelucidaro. Cxiuj mortintoj, kiujn oni metas en la teron, iras tien.
Pecon post peco ilin forportas al Molop-az la demonetoj, kiuj logxas
tie. Ni scias tion, cxar kiam oni malfermas tombojn, la kadavroj
trovigxas aux parte aux tute forportitaj. Tial, ni anorokanoj metas
niajn mortintojn en altajn arbojn, kie la birdoj povas trovi ilin kaj
porti ilin pecon post peco al la Mortomondo super la Lando de Vasta
Ombro. Se ni mortigas malamikon, ni metas lian korpon en la teron,
por ke gxi iru al Molop-az."

Dum ni parolis, ni marsxadis supren tra la kanjono, per kiu mi
malsupreniris al la granda oceano kaj la sitiko. Jxa faris sian eblon
por persvadi min ne reiri al Futra, sed kiam li konstatis mian
nesxanceleblan intencon iri, li konsentis gvidi min al loko, de kiu
mi povos vidi la ebenajxon, kie kusxas la urbo. Mi miris trovi tute
mallonga la distancon ek de la plagxo, kie mi retrovis Jxa. Mi
evidente malsxparis multe da tempo, sekvante la kurbigxojn de
serpentuma kanjono, dum trans la altajxo kusxis Futra, al kiu mi
sxajne plurfoje proksimigxis.

Kiam ni atingis la verton de la altajxo kaj ekvidis la granitajn
pordegoturojn, nur punktojn sur la florplena ebenejo malsupre, Jxa
lastfoje penis persvadi min rezigni

Last Page Next Page

Text Comparison with Out of Time's Abyss

Page 0
"We'll try to go around him.
Page 2
Late in the afternoon the party crossed a small stream of warm water upon the sluggishly moving surface of which floated countless millions of tiny green eggs surrounded by a light scum of the same color, though of a darker shade.
Page 4
Then Brady spoke.
Page 5
That is the way it looked to me; but what it really was I can't even guess, for such a creature is as far beyond my experience or knowledge as it is beyond yours.
Page 12
There were other horses too; but all were small, the largest being not above eight hands in height.
Page 16
Before them was a drop of two hundred feet to the valley beneath.
Page 17
They told of the disappearance of Miss La Rue in the night of September 11th, and of the departure of Bowen Tyler in search of her, accompanied only by his Airedale, Nobs.
Page 25
As he waited for the proprietor to return, he fell to examining the dish from which he had eaten and the pedestal upon which it rested.
Page 29
One of the chests was large enough to hold the body if the knees were bent well up, and with this idea in view Bradley approached the chest to open it.
Page 35
human skulls that Bradley had noted earlier in the day and another and much larger edifice near the center of the city.
Page 45
Above him was an arched roof and on either hand walls pierced at intervals by apertures covered with wooden doors.
Page 50
Once it struck and missed, and then the other rushed in and clinched, at the same time securing both the holds it sought.
Page 51
"How came you here?" Bradley shrugged.
Page 52
There are many such here.
Page 53
Nor could he hear their stealthy approach.
Page 54
Doubtless He Who Speaks for Luata would wish to see and question this strange thing.
Page 62
"This is their horrible fate--to be imprisoned here beneath the surface of the city with their hideous offspring whom they hate as they hate their fathers.
Page 64
He heard her gasp of astonishment when she realized the ingenuity and boldness of his plan; then he directed her to adjust the other pair of wings and the robe upon him.
Page 65
It was an hour before the coast was entirely clear and then a moment came when no Wieroo was in sight.
Page 80
"Who.