Ĉe la koro de la tero

By Edgar Rice Burroughs

Page 55

elekti hazarde, do mi ekiris laux tiu vojo, kiu sxajnis
plej facile irebla, kaj tiumaniere mi faris la saman eraron, kiun
multaj el ni faras, elektante vojon, kiun sekvi en nia vivo, kaj
denove mi lernis, ke ne cxiam plej konvenas preni la vojon de malplej
granda rezisto.

Post ok mangxoj kaj du dormoj, mi konvinkigxis, ke mi estas sur la
malgxusta vojo, cxar inter Futra kaj la interna maro mi la antauxan
fojon tute ne dormis kaj nur unufoje mangxis. Retropasxi al la supro
de la akvodislimo kaj esplori alian kanjonon sxajnis la sola solvo de
mia problemo, sed subita largxigxo kaj ebenigxo de la kanjono tuj
antaux mi ekauxguris, ke gxi baldaux elkondukos sur ebenan terenon,
kaj forte tirite de la esplorista urgxo, mi decidis antauxeniri
kurtan distancon, antaux ol retroiri.

La posta turnigxo de la kanjono kondukis min al gxia elirejo, kaj
antaux mi mi vidis mallargxan ebenajxon, kiu etendigxis gxis la
oceano. La dekstra flanko de la kanjono etendigxis gxis la akvorando,
kaj la valo kusxis maldekstre, poiome deklivanta gxis la maro, kie
gxi estigis largxan, ebenan plagxon.

Aroj de strangaj arboj punktis la pejzagxon tie kaj aliloke, preskaux
gxis la akvorando, kaj grandaj arboj kaj filikoj kreskis inter ili.
Jugxante laux la plantoj, mi konvinkigxis, ke la tereno inter la
oceano kaj la antauxmontetoj estas marcxa, kvankam tuj antaux mi gxi
sxajnis seka gxis la sabla strio, sur kiu la maro ondis antauxen kaj
reen.

La scivolemo motivis min marsxi al la plagxo, cxar la vidajxo estis
tre bela. Dum mi preteriris la densan kaj implikitan vegetajxaron de
la marcxo, mi opiniis vidi movigxeton inter la filikoj maldekstre,
sed kvankam mi haltis momenton por rigardi, gxi ne ripetigxis, kaj se
vere io kasxigxis tie, miaj okuloj ne povis trapenetri la densan
vegetajxaron por rekoni gxin.

Poste mi staris sur la plagxo kaj spektis la ampleksan kaj
solecigantan maron, sur kies neallogan surfacon ankoraux neniu homo
auxdacis elnavigi por eltrovi la ekzotikajn kaj misterajn landojn,
kiuj kusxis transe, aux la mirindajxojn, ricxajxojn kaj aventurojn,
kiujn gxiaj nevideblaj insuloj tenis. Kiaj sovagxaj popoloj, kiaj
ferocaj kaj fortaj bestoj en gxuste tiu momento rigardis la albatadon
de gxiaj ondoj al gxia transa bordo! Gxis kie gxi etendigxis? Perry
diris al mi, ke la maroj de Pelucidaro estas malgrandaj, kompare kun
tiuj de la ekstera mondo, sed tamen cxi tiu granda oceano eble
etendigxis milojn da mejloj. Dum nekalkuleblaj epokoj gxi jam
kirligxis lauxlonge de siaj sennombraj mejloj da marbordo, restante
gxis hodiaux, malgraux cxio, tute nekonata, escepte de la strio
videbla de sur gxiaj plagxoj.

La fascino de spekulativado igxis en mi tre forta. Estis, kvazaux mi
estus retransportita al la praepoko

Last Page Next Page

Text Comparison with Thuvia, Maid of Mars

Page 5
"You love him, Thuvia of Ptarth?" he asked.
Page 10
The girl stood for some time as it had left her, except that her head was bent and her eyes downcast in thought.
Page 12
There was naught to fear.
Page 14
A half dozen attendants assisted passengers to enter, or directed these carriers to their proper destination.
Page 30
When the charging banth was twenty paces from the dead thoat the killer gave vent to its hideous challenge, and with a mighty spring leaped forward to meet it.
Page 31
The encircling camp of green warriors lay about five hundred yards from the city's walls.
Page 39
Roaring, they returned to their interrupted feast, while Carthoris and Thuvia passed among them toward the walled city.
Page 44
"Come!" he said.
Page 54
Since Fate had thrown them together she had scarce favoured him with more than the most perfunctory replies to his remarks, unless at such times as the weird and uncanny happenings at Lothar had surprised her out of her reserve.
Page 55
They had almost reached the threshold when a figure sprang into the apartment through another entrance.
Page 59
"Is this Komal, your god?" she asked.
Page 69
"Wherever men lived upon Barsoom there was the name of Kar Komak known and respected.
Page 71
She only knew that she was glad when he was by her side, and that with him there all things seemed possible--even such impossible things as escape from her present predicament.
Page 74
At last he became aware of the mighty surging of a number of his antagonists back and forth upon the great chain that held him, and presently came the same sound that he had heard at a little distance from him a short time before he had been attacked--his chain had parted and the broken end snapped back against the stone wall.
Page 79
Even in the hands of the giant green men bridle reins would be hopelessly futile against the mad savagery and mastodonic strength of the thoat, and so they are guided by that strange telepathic power with which the men of Mars have learned to communicate in a crude way with the lower orders of their planet.
Page 95
"You are my only friend among a nation of enemies.
Page 101
"It would be futile to descend," said Carthoris to Thuvia.
Page 102
He was about to snatch from the jaws of death the man who stood between himself and the woman he loved.
Page 103
All that remains to us is to die fighting.
Page 107
Korad.