Ĉe la koro de la tero

By Edgar Rice Burroughs

Page 50

jen: la viktimo
reagis. Sxi turnis siajn largxajn, timplenigitajn okulojn al la
mahara regxino, lante ekstaris kaj poste, kvazaux remorkita de iu
nevidebla potenco, sxi movigxis kiel tranculino rekte al la rampulo,
fiksante siajn vitrecajn okulojn al la okuloj de sia predanto.

Al la akvorando sxi venis, ecx sen heziti, kaj enpasxis la
malprofundan akvon flanke de la insuleto. Sxi direktigxis antauxen al
la maharo, kiu nun lante retroflosis, kvazaux sxi kondukus sian
viktimon antauxen. La akvo altigxis gxis la genuoj de la ino, kaj
ankoraux sxi pluiris, katenita de tiu okulacxo. Jam la akvo gxisiris
sxian talion, poste jam la akselojn. Sxiaj kompanoj sur la insulo
spektis hororigxantaj, senpovaj malhelpi sxian pereon, en kiu ili
vidis auxguron de sia propra.

La maharo mergigxis, gxis nur la longa beko kaj la okuloj elstarigxis
super la akvosuprajxo, kaj la ino flosis antauxen, gxis la pinto de
tiu maligna beko distancis nur unu-du colojn for de sxia vizagxo, dum
sxi fikse gapis plu en la okulojn de la rampulo.

Nun la akvo superiris la busxon kaj nazon de la junulino--vidigxis
nur sxiaj okuloj kaj frunto--kaj tamen sxi marsxis plu post la
retroglitanta maharo. La kapo de la regxino poiome malvidebligxis sub
la suprajxo, kaj gxin sekvis la okuloj de la viktimo--nur malrapida
ondocirklo disiris al la bordoj por marki la lokon, kie la duopo
malaperis.

Dum kelka tempo regis plena silento en la templo. La sklavoj staris
rigidaj pro teruro. La maharoj rigardis la suprajxon de la akvo por
ekvidi la reaperon de sia regxino, kaj post iom longa tempo sxia kapo
malrapide elmergigxis cxe unu ekstremo de la baseno. La dorson
antauxe, sxi aliris la suprajxon, same tiel fikse antauxenrigardante,
kiel sxi faris, trenante la sendefendan junulinon al la morto.

Kaj tiam, mi je mia mirego ekvidis la frunton kaj okulojn de la
junulino pograde reaperi el la profundo, sekvitaj de la rigardo de la
rampulo, ne alie ol kiam sxi malaperis sub la akvon. La ino eliris
cxiam plu, gxis sxi staris en akvo apenaux gxisiranta sxiajn genuojn,
kaj kvankam sxi estis subakvigita suficxe longe por droni trifoje,
nenio indikis, krom sxiaj gutantaj haroj kaj akvobrilanta korpo, ke
sxi ecx estis submergita.

Denove kaj denove la regxino kondukis la junulinon en la profundon,
kaj denove el gxi supren, gxis la mistera hanto de la eventoj
komencis tiel agaci miajn nervojn, ke mi povus mem salti en la
basenon por savi la infanon, se mi ne estus teninta firman
memregadon.

Unufoje, ili estis multe pli longe subakve ol antauxe, kaj kiam ili
venis al la akvosuprajxo, mi hororigxis vidi unu el sxiaj brakoj
foresti--tute forrongxita cxe la sxultro--sed neniel la
kompatindulino signalis, ke sxi spertas

Last Page Next Page

Text Comparison with Pellucidar

Page 16
They are at least a familiar landmark.
Page 25
" I grinned; but Perry was quite serious about it.
Page 27
Her prow sloped sharply backward from the water-line--quite like a line of battleship.
Page 40
Even as he faced me a little cry from the girl carried my eyes beyond the brute to her face.
Page 44
He never would get anywhere without a balance-wheel--without some one to direct his energies.
Page 45
Before Perry and I came the men of Pellucidar had only the crudest weapons wherewith to slay one another.
Page 50
Ghak tried to dissuade me, though I could tell that his heart was with me in my wish to be away and really doing something.
Page 51
Upon a great island which lies in the Sojar Az, but a short distance from our shores, a wicked man has collected a great band of outcast warriors of all tribes.
Page 59
In the instant that I arose I had seen the hyaenodon lying asleep beside a boulder a few yards away.
Page 62
When he had come alongside I grasped the scruff of his neck, and after a considerable struggle, in which I several times came near to overturning the canoe, I managed to drag him aboard, where he shook himself vigorously and squatted down before me.
Page 67
The country beyond them appeared more open and park-like than I had anticipated, since from the mainland the entire coast that is visible seems densely clothed with tropical jungle.
Page 69
During most of the short journey to the summit I must admit that my hair stood on end.
Page 84
"He wishes you brought to the.
Page 94
Gr-gr-gr turned to me.
Page 103
We ate some of the meat before starting, and gave the hounds some.
Page 110
Our plight was anything but pleasant, yet I think that Hooja and his forces were even worse off than we, for they had no food nor water at all.
Page 116
That Perry had chosen this type of.
Page 123
I have done only what I thought you wished done and I have done it the best that I know how.
Page 124
Here we met a little resistance; but a volley from the muzzle-loaders turned back those who disputed our right of way, and presently we gained the mesa.
Page 126
The result of this was that when we came in sight of the hundred towers which mark the entrances to the buried city we found a great army of Sagoths and Mahars lined up to give us battle.