Ĉe la koro de la tero

By Edgar Rice Burroughs

Page 42

ankoraux vivplene tordigxis por fugxi.

Poste, mi trinkis el la kristala akvo, kaj, lavinte la manojn kaj
vizagxon, mi fugxis plu. Super la fonto de la rojo mi devis grimpi
tra kruda tereno gxis la pinto de longa montokresto. Antaux tio, mi
jam sekvis krutan deklivon gxis la bordo de serena interna maro, sur
kies trankvila suprajxo sternigxis pluraj belaj insuloj.

La pejzagxo estis pli ol cxarma, kaj, vidante nek beston nek homon,
kiu povus minaci mian nove gajnitan liberecon, mi glitis de sur la
krutajxo, kaj duone glitante, duone falante, mi faligis min en la
ravan valon, kies nura aspekto sxajnis promesi azilejon de paco kaj
sekureco.

Sur la milde dekliva plagxo, sur kiu mi migris, kusxis dissemite
multaj drolformaj, koloraj konkoj, el kiu kelkaj estis vakaj, dum
abundo da aliaj ankoraux enhavis moluskojn tiel variajn kiel cxiujn,
kiuj iam pasigis sian inertan vivon cxe la senbruaj bordoj de la
pramaroj de la ekstera terkrusto. Dum mi marsxis, mi ne povis ne
kompari min kun la unua viro de tiu alia mondo, cxar tiel absoluta
estis la soleco, kiu cxirkauxis min, kaj tiel praepokaj kaj
netusxitaj estis la virgaj mirindajxoj kaj belajxoj de la adoleska
naturo. Mi min sentis dua Adamo, migranta solece tra infanagxa mondo,
sercxante mian Evan, kaj dum mi tion pensis, sxvebis en mia imago la
ravaj konturoj de sxia perfekta vizagxo kun abundo da belegaj, nigraj
haroj super gxi.

Dum mi marsxis, miaj okuloj rigardis suben sur la plagxon, tiel ke mi
jam tre proksimis, kiam mi ekvidis la aferon, kiu frakasis mian belan
revon pri soleco, sekureco, sereno kaj praepoka memsuficxo. Temis pri
elkavigita arbotrunko tirita sur la sablon, en kies fundo kusxis
kruda remilo.

Mi ankoraux trovigxis en stato de forta sxoko je la konsciigxo pri
sendube ebla nova dangxero, kiam mi auxdis klaketadon de lozaj
sxtonoj el la direkto de la krutajxo, kaj, turninte miajn okulojn, mi
vidis la produktinton de la bruo, grandan kuprokoloran viron, kiu
rapide alkuris min.

Lia rapidego estis per si mem suficxe minaca, tiel, ke tute ne
necesis vidi la aldonajn pruvojn: la lancon en lia mano kaj la
koleron en lia vizagxo. Ecx sen ili, mi konsciis pri mia
endangxerigita situacio, sed kien fugxi--tio estis la multepeza
problemo.

Tiu ulo tiel fulmrapidis, ke sxajnis neeble forkuri de li sur la
plagxo. Restis do nur unu alia ebleco--la rustika kanoto--kaj en
hasto egala al lia mi pusxis gxin en la maron, kaj kiam gxi ekflosis,
mi donis al gxi lastan sxovon kaj enpasxis gxin cxe la pinto.

La posedanto de la primitiva boato vocxigis krion de furiozo, kaj unu
momenton poste lia sxtonpinta lanco skrapis mian sxultron kaj
enprofundigxis en la

Last Page Next Page

Text Comparison with The Land That Time Forgot

Page 11
that this one should fall first to an enemy bullet.
Page 12
Kick and squirm as I would, I could neither turn toward my antagonist nor free myself from his maniacal grasp.
Page 14
I believe that they were relieved at the prospect of being detained at a comfortable English prison-camp for the duration of the war after the perils and privations through which they had passed.
Page 23
I was the last to come, and when I reached the bottom, I found myself looking into the muzzle of a pistol in the hands of Baron Friedrich von Schoenvorts--I saw all my men lined up at one side.
Page 26
The girl accompanied us, and when she saw the thing I had in mind, she stepped forward and lent a hand to the swinging of the great cylinder of death and destruction into the mouth of its tube.
Page 28
I had to watch you, and I had to put you on your guard against a repetition of your madness.
Page 33
Maybe it was the water.
Page 38
"It beats me," he said.
Page 39
It is fair to assume that inland the river is fed by pure streams, that there are fruits and herbs and game.
Page 44
The thing stopped then and looked at me a moment as much as to say: "Why this thing has a stinger! I must be careful.
Page 45
So there you are.
Page 46
" We discussed the future and ventured opinions as to what lay before us; but we could only theorize at best, for none of us knew.
Page 51
" "It is no more blasphemous than that thing which is swiping our meat," I replied, for whatever the thing was, it had leaped upon our deer and was devouring it in great mouthfuls which it swallowed without mastication.
Page 54
It consisted of upward of five hundred individuals representing several species closely allied to man.
Page 58
Involuntarily, I laid my hand upon hers where it rested on the rail.
Page 75
Once more was this repeated before I was able to reach him and cut his throat; then I looked around for my companions, as I wanted them to come and carry the meat home; but I could see nothing of them.
Page 77
Look at me--look at my clothing and my weapons.
Page 82
women must have returned from the pool; yet as I drew near, I saw no sign of life whatever.
Page 86
And Lys threw herself into my arms.
Page 87
If He wills otherwise, then this manuscript which I shall now consign to the inscrutable forces of the sea shall fall into friendly hands.