Ĉe la koro de la tero

By Edgar Rice Burroughs

Page 4

borilo cxe la nazo de lia
stranga veturilo.

Niaj segxoj, en kiujn ni zonis nin, estis tiel fiksitaj sur
transversaj stangoj, ke ni sidus ekvilibre, egale cxu la masxino
plugus vojon malsupren en la internajxon de la Tero, cxu gxi movigxus
horizontale lauxlonge de granda karbvejno, aux cxu gxi suprenirus
vertikale al la suprajxo.

Finfine cxio pretis. Perry klinis sian kapon kaj pregxis. Dum momento
ni silentis, kaj tiam la mano de la maljunulo ekkaptis la
sxaltostangon. Eksonis timiga mugxego sub ni--la giganta framo tremis
kaj vibris--auxdigxis ekbruego, kiam la mola grundo ekpasis tra la
kavajxo inter la interna kaj ekstera blendoj kaj deponigxis malantaux
ni. Ni ekiris!

La bruo estis surdiga. Estis terura sento. Dum plena minuto nek li
nek mi povis fari ion alian ol krocxigxi per la proverba malespero de
dronanto al la teniloj de niaj balancantaj segxoj. Tiam Perry jxetis
rigardon al la termometro.

"Aj!" li kriis, "ne povas esti--rapide! Kion montras la
distancometro?"

Tio kaj la rapidometro estis cxe mia flanko de la kajuto, kaj dum mi
turnigxis por kontroli, mi povis vidi Perry murmuranta.

"Altigxo je ses gradoj[6]--ne eblas!" kaj poste mi vidis lin timplene
tiregi je la stirilo.

Kiam mi fine trovis la etan montrilon en la obskuro, mi ekkomprenis
la videblan eksciton de Perry, kaj mia koro sinkis. Sed kiam mi
parolis, mi kasxis la timon, kiu hantis min.

"Estos jam sepcent futoj, Perry," mi diris, "antaux ol vi povos turni
gxin horizontalen."

"Vi devos helpi min, knabo," li respondis, "cxar mi mem ne povas ecx
moveti gxin el la vertikala pozicio. Dio permesu, ke nia kuna forteco
estu egala al la tasko, cxar alie ni certe pereos."

Mi serpentumis al la flanko de la maljunulo, ne dubante, ke la granda
rado tuj cedos al la potenco de miaj junaj kaj viglaj muskoloj. Kaj
mia kredo ne estis nura egoismo, cxar miaj kamaradoj cxiam trovis
mian korpon tre enviinda. Kaj gxuste tial gxi fortigxis pli ol la
naturo intencis, cxar mia komprenebla fiero pri mia granda forteco
igis min prizorgi kaj fortigi miajn muskolojn kaj korpon per cxiu
ebla rimedo. Per boksado, futbalo kaj bazopilko mi trejnis min ek de
la infaneco.

Do kun la plej granda memfido mi ekkaptis la grandan feran radrondon;
sed kvankam mi uzis cxiun uncon de mia forto, mia plej granda peno
estis tiel senefika kiel tiu de Perry--la ilo tute ne movigxis--la
malvarma kaj senesperiga terurajxo, kiu tenis nin rekte sur la vojo
al la morto!

Fine mi cxesigis la senefikan lukton kaj sen parolo reiris al mia
sidloko. Ne necesis vortoj--almenaux al mi nenio sxajnis direnda,
kvankam Perry eble dezirus pregxi. Kaj mi estis tute certa, ke li
deziros, cxar li neniam

Last Page Next Page

Text Comparison with The Son of Tarzan

Page 31
Among them, silent and taciturn, squatted five white-robed Arabs, securely bound and under heavy guard.
Page 33
Captain Jacot eyed the newcomer.
Page 35
She lost no opportunity to cuff the little girl, or even inflict minor tortures upon her, such as pinching, or, as she had twice done, searing the tender flesh with hot coals.
Page 41
"I am cold and hungry.
Page 46
They would envy him.
Page 54
The lad was all excitement; palpitant with eagerness to be off in pursuit.
Page 58
The Sheik had been away for a long time, conducting a caravan of ivory, skins, and rubber far into the north.
Page 74
At first she could not believe in the reality of her position.
Page 76
At least without any occurrences that seemed unusual to the youth or the ape; but to the little girl it was a constant nightmare of horrors for days and weeks, until she too became accustomed to gazing into the eyeless sockets of death and to the feel of the icy wind of his shroud-like mantle.
Page 85
Korak had not needed her aid, for the great bull had been already as good as dead, with the blood gushing from his torn jugular; but Korak rose smiling with a word of approbation for his helper.
Page 91
The great ape tore the heavy spears from his flesh, licked the wounds and then carried his friend to the lofty shelter that Korak had constructed for Meriem.
Page 93
His eyes blazed.
Page 117
There was much growling and muttering; much stiff-legged circling on the part of the bulls.
Page 118
"I am Korak," he said.
Page 127
She planned amusements to distract Meriem's attention from her sorrow, and she instituted a well-designed campaign to impress upon the child the desirability of civilized life and customs.
Page 135
The baboons had killed Meriem and stripped this clothing from her body.
Page 139
" "Then Korak was a white man?" he asked.
Page 143
"He is a trader who has lost his way in the jungle to the south.
Page 178
Here lay the canoes that had been used in bringing the party from the opposite shore.
Page 181
Baynes and his companion looked about in all directions; but no sign of living being could they discover.