Ĉe la koro de la tero

By Edgar Rice Burroughs

Page 37

ludis dekkvin
aux dudek minutojn.

Ilia tekniko konsistis el vostosvingado kaj kapomovado laux regula
sinsekvo de mezuritaj movigxoj, kio rezultigis kadencon sxajne same
placxan al maharaj okuloj kiel la kadenco de nia instrumenta muziko
al niaj oreloj. Foje la tuta muzikistaro samtempe faris egalmezurajn
pasxojn al unu flanko aux al la alia, aux malantauxen aux
antauxen--cxio cxi impresis min kiel nekomprenebla ridindajxo, sed
post la unua muzikajxo la maharoj sur la rokoj montris la unuajn
signojn de entuziasmo, kiujn mi vidis cxe la reganta raso de
Pelucidaro. Ili svingis siajn grandajn flugilojn supren-malsupren kaj
batis siajn rokajn sidlokojn per la potencaj vostoj, gxis la tero
tremis. Tiam la muzikistoj ekludis alian muzikajxon, kaj denove regis
tomba silento. En unu rilato la mahara muziko estas belega--se la
ludata muzikajxo ne placxas, oni devas nur fermi la okulojn.

Fine, elcxerpinte sian repertuaron, la muzikistoj ekflugis en la
aeron kaj ekkusxis sur la rokoj super kaj malantaux la regxino. Tiam
komencigxiis la cxefa tagorda punkto. Kelkaj sagotaj gardistoj sxovis
viron kaj virinon en la arenon. Spite miajn antauxtimojn, mi
klinigxis antauxen el mia segxo por ekzameni la virinon, esperante,
ke sxi estu iu alia ol Dian la Bela. Sxia dorso estis turnita al mi
dum iom da tempo, kaj la granda korvonigra haramaso, kiun mi vidis,
plenigis min per timosento.

Baldaux oni malfermis pordon sur unu flanko de la arena muro por
enlasi grandan, hirtan, tauxrosimilan beston.

"Gxi estas granda bovo," flustris Perry ekscitite. "Tiaj bestoj
vagadis kun la kaverna urso kaj la mamuto sur la ekstera mondo en iu
praepoko. Ni vojagxis milionon da jaroj malantauxen, David, al la
infanagxo de planedo--cxu ne mirinde?"

Sed mi vidis nur la nigran hararon de la duone nuda virino, kaj mia
koro cxesis bati pro la obtuza mizero, kiun mi eksentis vidante sxin,
kaj en tiu momento ne interesis min la mirindajxoj de la natura
historio. Se ne kunestus Gak kaj Perry, mi saltus sur la plankon de
la areno por dividi la sorton de tiu senpreza trezoro el la
sxtonepoko.

Kiam eliris la bovego--_dago_ gxi nomigxis en Pelucidaro--oni jxetis
du lancojn en la arenon antaux la piedojn de la kaptitoj. Sxajnis al
mi, ke blovtubo por faboj tiel efikus kiel tiuj mizeraj armiloj
kontraux la kolosa monstro.

Dum la besto proksimigxis al la duopo, mugxante kaj stampfante per la
potenco de multaj Teraj virbovoj, apertigxis rekte sub ni alia pordo,
el kiu nun eliris la plej terura mugxo, kiu iam trafis miajn
ofenditajn orelojn. En la komenco mi ne povis vidi la beston, kiu
eligis tiun lauxtan defion, sed la sonego igis la du viktimojn subite
turnigxi, kaj jen mi vidis la vizagxon de la junulino--ne estis Dian!
Mi

Last Page Next Page

Text Comparison with The Gods of Mars

Page 10
The other, however, dealt a single blow with his cruel tail that laid both of the females crushed corpses upon the ground.
Page 15
He was, I should say, a hundred yards in advance of his closest companion, and so I called to Tars Tarkas to ascend a great tree that brushed the cliff's face while I dispatched the fellow, thus giving the less agile Thark an opportunity to reach the higher branches before the entire horde should be upon us and every vestige of escape cut off.
Page 22
"What do you make of it all?" I asked.
Page 32
He had backed me around so that I stood in front of the corpse of his fellow, and then he rushed me suddenly so that I was forced back upon it, and as my heel struck it the impetus of my body flung me backward across the dead man.
Page 35
We felt that once beyond it we might look with some little hope of success for a passage to the outside world.
Page 60
That a northerly course would quickest lead me toward the more settled portions of the planet immediately decided the direction that I should steer.
Page 64
It was the faintest straying of his eye beyond me for the barest fraction of a second that explained his motive for thus dragging out my interest in his truly absorbing story.
Page 68
I could not understand her meaning; nor did I for a long time.
Page 84
Thus I continued through several of the chambers until in the last one I found a young red Martian boy sleeping upon the stone bench which constituted the only furniture of any of the prison cells.
Page 88
" "I have been thinking very hard, John Carter," he said, "of all the new ideas you gave me a few hours since.
Page 105
CHAPTER XIII A BREAK FOR LIBERTY Xodar listened in incredulous astonishment to my narration of the events which had transpired within the arena at the rites of Issus.
Page 107
Here priests whom the people never see communicate the doctrine of the Mysterious River Iss, the Valley Dor, and the Lost Sea of Korus to persuade the poor deluded creatures to take the voluntary pilgrimage that swells the wealth of the Holy Therns and adds to the numbers of their slaves.
Page 119
The boy gazed upon the woman in surprise, but she did not seem to realize the presence of another than I.
Page 122
These old familiar sounds that are so distinctive of green Martian life sent a thrill of pleasure surging through me.
Page 126
My knowledge of their customs lent colour to the belief that he was but being escorted to the audience chamber to have sentence passed upon him.
Page 132
" The girl stood pointing in the direction from whence we had come, and as I arose and looked, I, too, thought that I could detect a thin dark line on the far horizon.
Page 133
Could we but reach these hills our chances of escape would be greatly enhanced, but Thuvia's mount, although carrying the lightest burden, already was showing signs of exhaustion.
Page 134
As Carthoris was not mounted, I slipped from the back of my own mount and took my place at his side to meet the charge of the howling devils bearing down upon us.
Page 148
prisoner and his past services to Helium and Barsoom, grant a respite of one year, or until the return of Mors Kajak, or Tardos Mors to Helium.
Page 165
No time was lost in fruitless recounting of my imprisonment.