Ĉe la koro de la tero

By Edgar Rice Burroughs

Page 35

"kaj dum vi instruos ilin pregxi, mi
instruos ilin batali, kaj kune ni kreos rason de homoj, kiu
honorindigos nin ambaux."

Gak eniris la apartamenton kelkajn minutojn antaux la fino de nia
interparolo, kaj nun li volis scii la kialon de nia ekscitigxo. Perry
opiniis prudente, ke ni ne tro rakontu al li, do mi klarigis nur, ke
mi havas planon por fugxi. Post kiam mi skizis gxin al li, li sxajnis
tiel sxokita kiel antauxe Perry, sed pro alia kialo. La Vilulo
pripensis nur nian hororigan sorton okaze de eventuala eltrovo; sed
finfine mi persvadis lin akcepti mian planon kiel la solan
realigeblan, kaj kiam mi certigis lin, ke mi transprenos la plenan
respondecon pri gxi, se oni kaptos nin, li donis sian heziteman
jeson.


Subnotoj

[13] alterna nomo de jxurasia epoko.

[14] tre malhela kaj morna, kiel en la mita lando priskribita de
Homero kiel loko de eterna mallumo.




6-a cxapitro

KOMENCO DE HORORO


En Pelucidaro unu tempo tauxgas kiel alia. Ne estis nokto, kiu vualu
nian entreprenotan fugxon. Necesis cxion fari en plena taglumo--cxion
krom la laboro, kiun ni devis fari en la apartamento sub la
konstruajxo. Do ni decidis elprovi nian planon tuj, por ke la
maharoj, kiuj devis ebligi gxin, ne vekigxu, antaux ol mi atingos
ilin; sed seniluziigxo trafis nin jam survoje al la subaj
elkavigitejoj, cxar tuj kiam ni atingis la cxefan etagxon de la
konstruajxo, ni renkontis hastantajn arojn de sklavoj, kiujn forta
sagota gardistaro pelkurigis el la konstruajxo al la avenuo.

Aliaj sagotoj sagis tien kaj aliloken por sercxi aliajn sklavojn, kaj
tuj kiam ni aperis, oni alsaltis nin kaj sxovis nin en la vicon de
marsxantaj homoj.

Nek la kialon nek la celon de la gxenerala eliro ni konis, sed iom
poste disvastigxis tra la vicoj de kaptitoj onidiro, ke oni rekaptis
du forkurintajn sklavojn, viron kaj virinon, kaj ke ni marsxas al la
loko, kie ni vidos ilian punon, cxar la viro mortigis sagoton el la
tacxmento, kiu cxasis kaj rekaptis ilin.

Je tiu sciigo mia koro eksaltis en mian gorgxon, cxar mi certis, ke
la du kaptitoj devenas el tiu grupo, kiu forfugxis en la senluma
groto kun Hugxa la Ruza, kaj ke Dian estas la virino. Gak tion
kredis, kaj ankaux Perry.

"Cxu ni ne povas fari ion ajn por savi sxin?" mi demandis al Gak.

"Nenion", li respondis.

Tra la homplena avenuo ni marsxis, kaj dum tio la gardistoj traktis
nin per neordinara krueleco, kvazaux ankaux ni estus implikitaj en la
murdo de ilia kompano. Oni intencis fari el la okazo lecionon al la
aliaj sklavoj pri la dangxero kaj vaneco de cxia provo fugxi, kaj pri
la nepra morto, kiu trafas

Last Page Next Page

Text Comparison with The Outlaw of Torn

Page 1
As the arras fell behind the departing King, De Montfort shrugged his broad shoulders, and turning, left the apartment by another door.
Page 8
Then, casting off, he rowed slowly up the Thames until, below the palace walls, he moored near to the little postern gate which let into the lower end of the garden.
Page 12
So fearful was he of the terrible De Vac that a threat of death easily stilled his tongue, and so the grim, old man led him to the boat hidden deep in the.
Page 41
What think you, Father Claude?" "I have thought much of it, my son," answered the priest.
Page 51
"One garment was all that Norman of Torn would permit him, and as the sun was hot overhead, he selected for the Bishop a bassinet for that single article of apparel, to protect his tonsured pate from the rays of old sol.
Page 53
" The grim old man of Torn had sat motionless throughout this indictment, his face, somewhat pale, was drawn into lines of malevolent hatred and rage, but he permitted Father Claude to finish without interruption.
Page 67
Your sister is not here.
Page 77
" "One can never tell," said Roger de Conde, "what manner of fool a man may be.
Page 81
When he undid the parcel which Bertrade had tossed to him, he found that it contained a beautifully wrought ring set with a single opal.
Page 83
"Then promise me, that with the old man of Torn alone, thou wilt come hither when I bidst thee and meet Simon de Montfort, and abide by his decision should my surmises concerning thee be correct.
Page 84
All his captains rode today with Norman of Torn.
Page 91
" "A De Tany, madam, were a great and valuable capture in these troublous times," replied the Earl, "and that alone were enough to necessitate my keeping you; but a beautiful De Tany is yet a different matter and.
Page 101
The moonlight falling upon the leader revealed a great giant of a fellow with an enormous, bristling mustache--it was Shandy.
Page 112
All that they who followed him knew was that certain unusual orders were issued, and that that same night, the ten companies rode south toward Essex without other halt than for necessary food and water for man and beast.
Page 114
" As Norman of Torn ceased speaking, the priest sat silent for many minutes.
Page 117
" "A bridle for thy tongue, my friend," replied Norman of Torn, "were in better taste than a halter for my neck.
Page 120
Receiving no reply, he pushed it open and stepped into the dim light of the interior.
Page 123
And when they had killed the occupants of the car, they found that Simon de Montfort was not among them, but instead he had fastened there three important citizens of London, old men and influential, who had opposed him, and aided and abetted the King.
Page 142
" "Enough, girl," cried the King, "what be this knave to thee?" "He loves me, Your Majesty," she replied proudly, "and I, him.
Page 148
the saints, Richard, thou be every inch a King's son, an' though we made sour faces at the time, we be all the prouder of thee now.