Ĉe la koro de la tero

By Edgar Rice Burroughs

Page 32

mi provos gxin.

"Se Gak akompanos nin, ni eble sukcesos je gxi," mi sugestis.

Perry kaj mi sercxis lin kaj starigis al li la demandon rekte.

"Gak," mi diris, "ni nepre volas fugxi el la sklaveco. Cxu vi
akompanos nin?"

"Ili atakigos siajn tipdarojn," li diris, "kaj ni estos mortigitaj;
sed..." li hezitis, "mi riskus fugxi, se mi kredus, ke estus ecx
malgranda sxanco liberigxi kaj reiri al mia propra popolo."

"Cxu vi kapablus retrovi vian propran landon?", demandis Perry. "Kaj
cxu vi povus helpi al David sercxi Dian?"

"Jes."

"Sed kiel vi povus vojagxi tra nekonataj teritorioj sen astroj aux
kompaso por gvidi vin?", persistis Perry.

Gak ne komprenis, kion signifas la eldiroj de Perry pri astroj kaj
kompaso, sed li certigis nin, ke oni povus ecx vindi la okulojn de iu
ajn pelucidarano kaj porti lin al la plej malproksima parto de la
mondo, sed tamen li kapablus reiri rekte al sia hejmo laux la plej
mallonga vojo. Sxajnis surprizi lin, ke ni trovas gxin iel ajn
mirinda. Perry diris, ke sxajne temas pri la sama hejmenira
instinkto, kiun kelkaj specioj de Teraj kolomboj havas. Mi ne scias
pri tio, kompreneble, sed gxi donis al mi ideon.

"Do povas esti, ke Dian trovis rektan vojon al sia propra popolo?" mi
demandis.

"Certe," respondis Gak, "almenaux se iu potenca rabobesto ne mortigis
sxin."

Mi favoris tujan provon fugxi, sed kaj Perry kaj Gak konsilis atendi
iun helpan akcidenton, kiu sekurigus al ni ioman sxancon de sukceso.
Mi ne komprenis, kia akcidento povus trafi tutan komunumon en lando
de cxiama taglumo, kies enlogxantoj ne havas fiksitajn dormajn
kutimojn. Mi ecx estas certa, ke kelkaj maharoj neniam dormas, dum
aliaj, inter longaj periodoj de maldormeco, eble rampas en malluman
ejon sub sia logxejo, kie ili longe dormadas. Perry diras, ke se
maharo restas veka dum tri jaroj, li kompensos la tutan perditan
dormon per unu tutjara dormado. Eble tio estas vera, sed mi neniam
vidis pli ol tri el ili dormantaj, kaj la vido de tiu triopo sugestis
al mi nian manieron fugxi.

Mi jam sercxadis malproksime sub la niveloj, kiujn ni sklavoj rajtis
frekventi--eble kvindek futojn sub la cxefa etagxo de la
konstruajxo--inter reto de koridoroj kaj apartamentoj, kiam mi subite
trovis tri maharojn, kiuj kusxis sur lito el feloj. Unue, mi kredis
ilin mortintaj, sed ilia regula spirado poste konvinkis min pri mia
eraro. Kiel ekfulmo la penso venis al mi, ke tiuj dormantaj rampuloj
donas al ni mirindan okazon eviti la atenton de niaj kaptintoj kaj de
la sagotaj gardistoj.

Mi haste reiris al Perry, kiu atenteme studadis mucidan amason da al
mi sensignifaj hieroglifoj, kaj klarigis mian planon al li. Je mia
miro,

Last Page Next Page

Text Comparison with The Gods of Mars

Page 4
I call them birds since they were winged, but mortal eye ne'er rested on such odd, unearthly shapes.
Page 20
As I approached the slightly more slender extremity of the branch it bent beneath my weight until, as I balanced perilously upon its outer tip, it swayed gently on a level with the ledge at a distance of a couple of feet.
Page 38
"And come it will--you cannot escape.
Page 53
Then a new cry of warning broke upon our ears.
Page 65
We were simply submerged by numbers.
Page 77
One of the officers who had accompanied us advanced to a large door in the further end of the chamber.
Page 86
For a year, possibly, we may be forced to live together in the narrow confines of this tiny room.
Page 89
"At the appointed hour of night upon the world above, the men whose duties hold them here sleep, but the light is ever the same.
Page 96
In this and other ways his manner of fighting was similar to that which had always marked me on the field of combat.
Page 115
Omean lies perhaps two miles below the surface crust of Mars.
Page 124
We had gone perhaps a hundred yards when the party turned abruptly through a doorway at their right.
Page 130
We had spoken scarcely a dozen words since I had felled Tan Gama at the cell door and seen in the torch's light the expression of utter bewilderment upon the great Thark's face.
Page 134
At once all was confusion.
Page 135
The loyal fellow would not be the one to force from mine a confession of the terrible truth that I had returned from the bosom of the Iss, the River of Mystery, back from the shore of the Lost Sea of Korus, and.
Page 141
To take sides against him were equivalent to treason.
Page 167
Should the therns attempt to check us at the southern verge of the ice cap it may result in the wrecking of all our plans and the total destruction of the expedition.
Page 172
And as thern after thern went down beneath my blade, I could almost feel that we should win success in the end, even from apparent failure.
Page 178
For a moment I did not fully grasp the terrible import of the slowly rising water.
Page 186
As we swung toward the great windows which overlooked the gardens of Issus a sight met my gaze which sent a wave of exultation over me.
Page 187
"Issus! Where is.