Ĉe la koro de la tero

By Edgar Rice Burroughs

Page 3

"Dek jaroj, kaj mi kredis, ke pasis
apenaux pli ol unu!"

Dum tiu nokto li rakontis al mi sian historion--tiun, kiun mi kiel
eble plej fidele ripetas, laux mia memoro, al vi.


Subnoto

[1] la Turo de Londono.




1-a cxapitro

AL LA ETERNAJ FAJROJ


Mi naskigxis en Connecticut[2] antaux proksimume tridek jaroj. Mia
nomo estas David Innes. Mia patro estis ricxa minejposedanto. Li
mortis, kiam mi estis deknauxjara. Laux lia testamento mi post la
plenagxigxo ricevos lian tutan havajxon, kondicxe ke dum la antauxaj
du jaroj mi diligente dedicxu min al la heredota granda firmao.

Mi faris cxion, kion mi kapablis, por plenumi la lastajn dezirojn de
mia patro--ne pro la heredajxo, sed cxar mi amis kaj honoris mian
patron. Ses monatojn mi laboregis en la minejo kaj en la kontoroj,
cxar mi volis ekkoni cxiun detalon de la negoco.

Tiam Perry interesis min pri sia inventajxo. Li estis maljunulo, kiu
dedicxis la plej longan parton el sia longa vivo al la perfektigo de
mehxanika subtera borveturilo. Kiel distrajxon li studis
paleontologion. Mi studis liajn planojn, auxskultis liajn
argumentojn, ekzamenis lian funkciantan prototipon--kaj, konvinkite,
mi disponigis la necesajn monrimedojn por konstrui plenampleksan,
praktikan borveturilon.

Mi ne klarigos nun la detalojn de gxia konstruo; gxi kusxas en la
dezerto, proksimume du mejlojn[3] for. Morgaux vi eble volos rajdi
tien por vidi gxin. Simple dirite, gxi estas sxtala cilindro cent
futojn[4] longa, artikizita, por ke gxi tordigxu kaj turnigxu tra
solida roko, se necese. Cxe unu ekstremo estas potenca borilo
funkciigita de motoro, kiu laux Perry produktas pli da potenco je la
kuba colo[5] ol iu ajn alia motoro produktas je la kuba futo. Mi
memoras liajn pretendojn, ke la motoro sola povus enorme ricxigi
nin--ni intencis publike konatigi la tutan aferon post la sukceso de
nia unua sekreta elprovo--sed Perry neniam revenis de tiu prova
vojagxo, kaj mi revenis nur post dek jaroj.

Mi memoras la sortodecidan nokton, kvazaux gxi estus la hierauxa, en
kiu ni intencis elprovi la praktikecon de tiu mirinda inventajxo.
Estis preskaux noktomeze, kiam ni iris al la alta turo, en kiu Perry
estis konstruinta sian "feran talpon", kiel li sxatis nomi gxin. Gxia
granda nazo ripozis sur la nuda tero. Ni trapasis la pordojn de la
ekstera blendo, sekure fermis ilin, trapasis al la kajuto en la
interna cilindro, kiu entenis la regadmehxanismon, kaj sxaltis la
elektrajn lampojn.

Perry rigardis al sia generatoro; al la grandaj rezervujoj, kiuj
tenis la vivdonajn hxemiajxojn, per kiuj li produktos fresxan
aeron por anstatauxi tiun, kiun ni foruzos spirante; al siaj
mezurinstrumentoj, kiuj registros temperaturojn, rapidecon,
distancon, kaj kiuj analizos la trapasatajn rokajxojn.

Li provis la stirilon kaj superrigardis la fortajn dentradojn, kiuj
transdonos mirindan rapidecon al la giganta

Last Page Next Page

Text Comparison with Pellucidar

Page 2
In a flash there leaped to my mind the closing paragraphs of the story I had read in the club at Algiers: Does the answer lie somewhere upon the bosom of the broad Sahara, at the ends of two tiny wires, hidden beneath a lost cairn? The idea seemed preposterous.
Page 30
Perry was right in the midst of a flowery panegyric on the wonders of the peaceful beauty of the scene when a canoe shot out from the nearest island.
Page 32
"Have you killed them all?" "Those whom I failed to kill have departed, Perry," I replied.
Page 34
As his eyes fell upon me his face lighted with pleasure.
Page 47
" "Dian?" I gasped.
Page 48
As I topped the lofty plateau in whose rocky cliffs the principal tribe of Sarians find their cave-homes, a great hue and cry arose from those who first discovered me.
Page 49
With such as these I could conquer a world.
Page 56
At its foot broke the sea against a solid wall of rock.
Page 66
As I entered the jungle where the dugout lay a hare darted from beneath the boat's side, and a.
Page 70
In other words, it is my belief that the first man was a freak of nature--nor would one have to draw overstrongly upon his credulity to be.
Page 71
As if to emphasize it he turned and entered his burrow.
Page 72
He told me that his tribe had lived upon this hilltop always, and that there were other tribes like them dwelling upon other hilltops.
Page 75
During the entire battle both sides hurled taunts and insults at one another--the human beings naturally excelling the brutes in the coarseness and vileness of their vilification and invective.
Page 79
The mystery was solved.
Page 88
And then the revolver spoke--loud and sharp.
Page 95
I could see that he was not even half convinced that any such ridiculous contraption could make a canoe move through the water.
Page 103
There I stroked him and talked to him, bidding Dian do the same, until I think he pretty well understood that if I was his friend, so was Dian.
Page 113
They were white, but hideously painted.
Page 119
The Sagoth who had spoken was talking to other Sagoths in his boat.
Page 134
twenty-four times a day.