Ĉe la koro de la tero

By Edgar Rice Burroughs

Page 25

la malricxa kaj
malforta imagopovo de la homoj, kompare kun la nekredebla genio de
la Naturo.

Kaj Perry! Li estis mirigita gxismedole. Tion li diris mem.

"David," li rimarkis post longedauxra marsxado cxe la bordo de tiu
mirinda maro. "David, iam mi instruis geologion kaj mi pensis, ke mi
kredas tion, kion mi instruas; sed nun mi konstatas, ke mi ne kredis
gxin--ke homo tute ne povas kredi tiajn aferojn, se li ne vidas ilin
propraokule. Estas aferoj, pri kiuj ni ne dubas, eble cxar oni
diradas ilin al ni denove kaj denove, kaj ni neniel povas malpruvi
ilin--kiel la religion, ekzemple, sed ni ne kredas ilin--ni nur
pensas, ke ni kredas. Se vi iam reatingos la eksteran mondon, vi
trovos, ke la geologoj kaj la paleontologoj estos la unuaj, kiuj
nomos vin mensogulo, cxar ili scias, ke estajxoj tiaj, kiajn ili
restauxris, neniam ekzistis. Oni ja povas _imagi_ ilian ekzistadon en
same tiel imagita epoko--sed nuntempe? Ba!"

Kiam ni denove haltis, Hugxa la Ruza sukcesis trovi suficxe da
nestrecxita cxeno por povi tordigxi al la flanko de Dian. Ni cxiuj
staris, kaj kiam li proksimigxis al la ino, sxi turnis al li la
dorson samstile kiel Tera virino, tiel ke mi ne povis ne rideti, sed
la rideto dauxris mallonge, cxar tiumomente la mano de la Ruzulo
kaptis sxian nudan brakon, kaj li krude tiris sxin al si. Tiutempe mi
ne konis la kutimojn kaj sociajn morojn de Pelucidaro; sed tamen mi
ecx ne bezonis la petan rigardon, kiun la virino pafis al mi el siaj
belegaj okuloj, por ke gxi influu mian postan faron. Mi ne atendis
por eltrovi, kion la Ruzulo intencas fari; anstataux atendi kaj
antaux ol li povis kapti sxin per la alia mano, mi donis al li tian
pugnobaton sur la mentono, ke li falis teren.

Kriego de aprobo levigxis de tiuj aliaj malliberuloj kaj sagotoj,
kiuj vidis la mallongan dramon; ne cxar mi helpis la virinon, kiel mi
poste sciigxis, sed pro la neta kaj al ili mirinda metodo, per kiu mi
venkis Hugxan.

Kaj la virino? Komence, sxi rigardis min per largxaj, mirantaj
okuloj, kaj tiam sxi klinis la kapon, duone kasxante la vizagxon, kaj
sxiaj vangoj delikate rugxigxis. Dum momento sxi tiel staris muta,
kaj tiam sxi alten levis la kapon kaj turnis al mi la dorson, kiel
sxi faris al Hugxa. Kelkaj el la malliberuloj ridis, kaj mi vidis la
vizagxon de Gak la Vila malheligxi, dum li rigardis min sercxeme. Tiu
parteto de la vango de Dian, kiun mi povis vidi, subite sxangxigxis
de rugxo al blanko.

Tuj post kiam ni denove ekmarsxis, kaj kvankam mi komprenis, ke iel
mi

Last Page Next Page

Text Comparison with The Chessmen of Mars

Page 1
"John Carter!" I cried.
Page 6
"Tara of Helium, I bring you Gahan, Jed of Gathol," said John Carter, after the simple Barsoomian custom of presentation.
Page 44
You have no right to keep me and I demand that you liberate me at once.
Page 47
In us you see the highest development; but there are those of us who believe that there is yet another step--that some time in the far future our race shall develop into the super-thing--just brain.
Page 64
seemingly as good as new, ran quickly to where its fellows were dragging the hapless captive to its feet.
Page 65
He knew to which tower she had been taken--that much and no more.
Page 72
She saw the hand of the creature's rykor creeping stealthily toward the hilt of its dagger.
Page 84
"But he says he likes peace.
Page 99
There had been that about him which seemed to have bridged the gulf between their stations in life.
Page 108
For an instant only he stood thus as in a paralysis of fear, then he uttered a smothered shriek and turned and fled.
Page 110
"He was not here when I brought his food.
Page 128
Few people go there.
Page 129
"Just are the laws of Manator," he said at last.
Page 130
With increasing rigor has the jeddak of Manator persecuted the slaves from Gathol since he took to himself the unwilling Princess Haja.
Page 138
Bits of the hard wood splintered at each impact of the heavy axe, but it was slow work and heavy.
Page 143
Tell me of O-Zar! Will he attend next year? Ah, but he was a noble fighter.
Page 166
Must I command one to go and fetch them?" Slowly a chief arose and two others followed his example, though with ill-concealed reluctance.
Page 177
"Therefore I have but two friends in all Barsoom.
Page 188
The tower rose some fifty feet above the roof of the adjacent part of the palace, comprising five levels or floors with windows looking in every direction.
Page 198
"We found it," he said, "even where I-Gos said that we would find it," and he looked menacingly upon O-Tar.